-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|1 Tessalonicenses 2:11|
kathaper oidate ôs ena ekaston umôn ôs patêr tekna eautou parakalountes umas kai paramuthoumenoi
-
12
|1 Tessalonicenses 2:12|
kai ab=marturomenoi ts=marturoumenoi eis to a=peripatein tsb=peripatêsai umas axiôs tou theou tou kalountos umas eis tên eautou basileian kai doxan
-
13
|1 Tessalonicenses 2:13|
a=kai dia touto kai êmeis eucharistoumen tô theô adialeiptôs oti paralabontes logon akoês par êmôn tou theou edexasthe ou logon anthrôpôn alla kathôs estin alêthôs logon theou os kai energeitai en umin tois pisteuousin
-
14
|1 Tessalonicenses 2:14|
umeis gar mimêtai egenêthête adelphoi tôn ekklêsiôn tou theou tôn ousôn en tê ioudaia en christô iêsou oti ab=ta ab=auta ts=tauta epathete kai umeis upo tôn idiôn sumphuletôn kathôs kai autoi upo tôn ioudaiôn
-
15
|1 Tessalonicenses 2:15|
tôn kai ton kurion apokteinantôn iêsoun kai tous tsb=idious prophêtas kai abs=êmas t=umas ekdiôxantôn kai theô mê areskontôn kai pasin anthrôpois enantiôn
-
16
|1 Tessalonicenses 2:16|
kôluontôn êmas tois ethnesin lalêsai ina sôthôsin eis to anaplêrôsai autôn tas amartias pantote ephthasen de ep autous ê orgê eis telos
-
17
|1 Tessalonicenses 2:17|
êmeis de adelphoi aporphanisthentes aph umôn pros kairon ôras prosôpô ou kardia perissoterôs espoudasamen to prosôpon umôn idein en pollê epithumia
-
18
|1 Tessalonicenses 2:18|
a=dioti tsb=dio êthelêsamen elthein pros umas egô men paulos kai apax kai dis kai enekopsen êmas o satanas
-
19
|1 Tessalonicenses 2:19|
tis gar êmôn elpis ê chara ê stephanos kauchêseôs ê ouchi kai umeis emprosthen tou kuriou êmôn iêsou ts=christou en tê autou parousia
-
20
|1 Tessalonicenses 2:20|
umeis gar este ê doxa êmôn kai ê chara
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 17-19
17 de fevereiro LAB 414
“LIDHERANÇA”
Números 17-19
No curso do programa “Vision R.E.A.L.”, deparei-me com a história que transcrevo abaixo, que foi contada por Roger L. Smalling.
“Westpoint, universidade de preparação dos oficiais do exército dos Estados Unidos, é conhecida por seu estrito código de honra. Ao responder a qualquer pergunta, os cadetes podem dar somente quatro respostas: - Sim, senhor; Não, senhor; Não sei, senhor; ou, Sem escusas, senhor. Apresentar escusas é praticamente um crime. Se uma pessoa sob a responsabilidade de um cadete cometer um erro, o cadete assume a culpa. Isso é para lhes ensinar a responsabilidade, a honra e, sobretudo, a integridade.
“Um destes cadetes graduados foi enviado ao Vietnã como tenente. Sua primeira missão foi na selva para supervisionar a construção de uma pista que já estava em construção. Um sargento era o responsável da obra. Desafortunadamente, o tenente não sabia nada sobre pistas, e perguntou ao sargento:
- Tem certeza de que a direção desta pista é a correta?
O sargento lhe garantiu que sim. Então o tenente disse:
- Bem, confiarei no seu critério, continuem.
“Uma hora e meia depois, um coronel que era um perito em pistas chegou e gritou:
- Quem foi o idiota que ordenou construir esta pista desta forma?
O tenente por pouco disse:
- Este sargento aqui, disse que sabia... - Mas suas palavras foram:
- Eu, senhor.
O coronel olhou para o tenente e perguntou:
- Por que deu essa ordem?
- Sem escusas, senhor! - o tenente respondeu:
Nesse momento, o sargento se aproximou com sua mão levantada pedindo permissão para falar. O coronel aparentemente deduziu o que havia passado e perguntou ao tenente:
- Você vem de Westpoint, não é verdade?
- Sim, senhor - o tenente respondeu.
-Bem, nesse caso, foi um erro íntegro – disse o coronel, olhando para o sargento e o tenente.
“Mais tarde o coronel convidou ao tenente para unir-se à sua equipe de comando. Isto representava uma promoção importante.”
Depois que você leu essa história, reflita: Você aprendeu alguma lição de moral, conseguiu extrair algum princípio desta história para a vida? Creio que sua resposta seja um “sim”. Logo, tenho outra pergunta: As lições que você encontrou nessa história são sobre que assunto? Se sua resposta é: “Liderança”, então pensamos de forma parecida. Na realidade, essa história está na página treze do manual para professores, “Liderança Cristã”, traduzido por Francisco Moura da Silva.
Agora, se de uma pequena história assim, tão comum, foi-lhe possível tirar boas lições, imagine então, o que seria, de uma história escrita por Deus? Saiba que a leitura de hoje apresenta histórias que nos ensinam preciosas lições sobre liderança.
Aproveite-as!
Valdeci Júnior
Fátima Silva