-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|1 Tessalonicenses 2:1|
autoi gar oidate adelphoi tên eisodon êmôn tên pros umas oti ou kenê gegonen
-
2
|1 Tessalonicenses 2:2|
alla ts=kai propathontes kai ubristhentes kathôs oidate en philippois eparrêsiasametha en tô theô êmôn lalêsai pros umas to euaggelion tou theou en pollô agôni
-
3
|1 Tessalonicenses 2:3|
ê gar paraklêsis êmôn ouk ek planês oude ex akatharsias a=oude tsb=oute en dolô
-
4
|1 Tessalonicenses 2:4|
alla kathôs dedokimasmetha upo tou theou pisteuthênai to euaggelion outôs laloumen ouch ôs anthrôpois areskontes alla tsb=tô theô tô dokimazonti tas kardias êmôn
-
5
|1 Tessalonicenses 2:5|
oute gar pote en logô kolakeias egenêthêmen kathôs oidate oute en prophasei pleonexias theos martus
-
6
|1 Tessalonicenses 2:6|
oute zêtountes ex anthrôpôn doxan oute aph umôn oute b=apo ats=ap allôn a=2:7 dunamenoi en barei einai ôs christou apostoloi a=alla tsb=2:7 tsb=all egenêthêmen a=nêpioi tsb=êpioi en mesô umôn ôs a=ean tsb=an trophos thalpê ta eautês tekna
-
7
|1 Tessalonicenses 2:7|
[]
-
8
|1 Tessalonicenses 2:8|
outôs ab=omeiromenoi ts=imeiromenoi umôn eudokoumen metadounai umin ou monon to euaggelion tou theou alla kai tas eautôn psuchas dioti agapêtoi êmin a=egenêthête tsb=gegenêsthe
-
9
|1 Tessalonicenses 2:9|
mnêmoneuete gar adelphoi ton kopon êmôn kai ton mochthon nuktos tsb=gar kai êmeras ergazomenoi pros to mê epibarêsai tina umôn ekêruxamen eis umas to euaggelion tou theou
-
10
|1 Tessalonicenses 2:10|
umeis martures kai o theos ôs osiôs kai dikaiôs kai amemptôs umin tois pisteuousin egenêthêmen
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 28-30
21 de fevereiro LAB 418
EM VIGOR
Números 28-30
A leitura de hoje trata do mesmo assunto do inÃcio ao fim: as ofertas. Naquele tempo, o tipo de ofertas era bem diferente, mas é importante entendermos os princÃpios que estão por trás do ato de ofertar atualmente.
A palavra oferta é traduzida como o ato de trazer alguma coisa como oferenda ao Senhor. Nos tempos bÃblicos existiam dois tipos de ofertas:
1º) Ofertas prescritas por lei – eram aquelas que os judeus traziam regularmente para o Senhor, tais como a oferta do holocausto, de manjares, oferta pacÃfica, pelo pecado e pela culpa. É claro que a prática delas não está ordenada para nós, cristãos, no sentido da apresentação literal delas. Mas o significado espiritual ainda é válido, porque quando ofertamos ao Senhor, fazemos isso na convicção de que todas essas bênçãos, que são a paz, comunhão com Deus, ausência de sentimento de culpa, purificação e vida abundante, são realidades presentes em nossas vidas. E é aà que se encaixa o outro tipo de ofertas.
2º) Ofertas voluntárias – eram apresentadas como uma expressão de gratidão a Deus. O povo era convidado a ofertar voluntariamente. Quando se empenharam na construção do tabernáculo no Monte Sinai, trouxeram liberalmente as ofertas com todos os materiais necessários para aquela obra. O povo contribuiu com tanta abundância, que Moisés chegou a pedir que parassem de trazê-las. Em uma reforma espiritual e religiosa promovida pelo sumo sacerdote Joiada, o povo ofertou para custear os reparos que precisavam ser feitos no templo. Todos contribuÃram generosamente, semelhante ao que aconteceu no reinado de Ezequias.
No Novo Testamento, também há várias referências à s ofertas. Muitas delas estão relacionadas ao próprio ministério de Jesus. Lembra da história da viúva pobre que ofertou tudo que tinha? Ela foi louvada pelo Senhor por causa disso. Teve também a mulher do vaso de alabastro, que derramou o unguento carÃssimo nos pés de Cristo. Ela foi criticada por algumas pessoas, mas Jesus valorizou o ato de fé que ela demonstrou.
Mas, com certeza, o maior exemplo de ofertas voluntárias que temos no Novo Testamento está nos atos da Igreja Primitiva. Vemos que os crentes chegaram a vender as propriedades para depositar o dinheiro ao apostolado. Eles ofertavam de um jeito que não mediam esforços. As igrejas da Macedônia, por exemplo, contribuÃam com alegria, até quando eles estavam passando pelas necessidades da pobreza, dando acima do que podiam para poder aumentar a oferta de socorro aos cristãos da Judéia.
Esses exemplos bÃblicos são para nós. Devemos ter a mesma atitude e voluntariedade para com a manutenção da Obra de Deus. O ato de ofertar é uma prática que ainda deve continuar em vigor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva