-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|1 Tessalonicenses 4:1|
b=[to] ts=to loipon oun adelphoi erôtômen umas kai parakaloumen en kuriô iêsou a=ina kathôs parelabete par êmôn to pôs dei umas peripatein kai areskein theô a=kathôs a=kai a=peripateite ina perisseuête mallon
-
2
|1 Tessalonicenses 4:2|
oidate gar tinas paraggelias edôkamen umin dia tou kuriou iêsou
-
3
|1 Tessalonicenses 4:3|
touto gar estin thelêma tou theou o agiasmos umôn apechesthai umas apo tês porneias
-
4
|1 Tessalonicenses 4:4|
eidenai ekaston umôn to eautou skeuos ktasthai en agiasmô kai timê
-
5
|1 Tessalonicenses 4:5|
mê en pathei epithumias kathaper kai ta ethnê ta mê eidota ton theon
-
6
|1 Tessalonicenses 4:6|
to mê uperbainein kai pleonektein en tô pragmati ton adelphon autou dioti ekdikos tsb=o kurios peri pantôn toutôn kathôs kai b=proeipomen ats=proeipamen umin kai diemarturametha
-
7
|1 Tessalonicenses 4:7|
ou gar ekalesen êmas o theos epi akatharsia all en agiasmô
-
8
|1 Tessalonicenses 4:8|
toigaroun o athetôn ouk anthrôpon athetei alla ton theon ton a=[kai] tsb=kai a=didonta tsb=donta to pneuma autou to agion eis ab=umas ts=êmas
-
9
|1 Tessalonicenses 4:9|
peri de tês philadelphias ou chreian echete graphein umin autoi gar umeis theodidaktoi este eis to agapan allêlous
-
10
|1 Tessalonicenses 4:10|
kai gar poieite auto eis pantas tous adelphous a=[tous] tsb=tous en olê tê makedonia parakaloumen de umas adelphoi perisseuein mallon
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 32-34
12 de junho LAB 529
EVITE O BLÁ, BLÁ, BLÁ
JÓ 32-34
Blá-blá-blá! Blá-blá-blá! Blá-blá-blá! Penso que era isso que rodava na cabeça de Jó, enquanto ouvia Eliú. Que cara chato! Jó falou o que tinha que falar e pronto! Mas aí Eliú começou a falar e não parou mais. Não acho, porém, que ele era alguém chato para mim ou para nós, que fazemos a leitura bíblica; o que ele disse é até interessante. Refiro-me ao quanto ele estava sendo chato naquela situação para Jó. Ele falou até espumar o canto da boca. Já viu aquele ditado: “fala mais que o homem da cobra”? A leitura inteira de hoje só apresenta a fala de Eliú, mais nada. E o pior é que ele continua falando até no capítulo 37. Então, prepare-se, pois toda a leitura de amanhã é ainda o discurso de Eliú. Estou falando sobre o quanto ele foi inconveniente porque, mais na frente, você verá que Deus repreendeu a todos que estavam falando, menos Jó.
Existem momentos que quanto você mais fala, pior fica. Quando vai a um funeral, por exemplo, onde a morte foi chocante, trágica, inesperada e aí se encontra com o enlutado descontroladamente chorando. Na maioria dos casos, quase que qualquer coisa que você falar vai ser besteira. Nessas horas, o melhor a fazer é estar presente. O que a pessoa precisa é saber que você está ao lado dela. Mais nada. É como se relacionar ou visitar alguém com depressão profunda. O depressivo precisa de muitas coisas, menos de sermão. E assim era com Jó. Ele não precisava de sermão. Ele precisava de abraço, compreensão, empatia.
Até aqui, tenho malhado muito as falas dos amigos de Jó, mas elas não são de todo maléficas. Há coisas que Eliú diz na leitura de hoje, que tanto era verdade naquela época quanto ainda é válido hoje em dia. O conceito está certo, o problema era o modo ou hora de falar. Nem toda verdade precisa ser dita. Nessas horas, percebemos que a sabedoria é muito mais importante que o conhecimento. De que adianta ter a informação certa, mas não saber usá-la?
Hoje, você está em mais vantagem que Jó, porque pode absorver as palavras de Eliú e separar o que é verdade. E como fazer isso? É simples: cada afirmação que você aprender de novo com as palavras dele, coloque em comparação com o que a Bíblia, como um todo, pensa sobre o assunto. Se o que ele tiver dito estiver de acordo com o restante do pensamento bíblico, tudo bem. Se for o contrário, então terá dito besteira. Enxugando assim, você vai evitar o blá-blá-blá.
Sempre busque descobrir a verdade!
Valdeci Júnior
Fátima Silva