-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|1 Tessalonicenses 4:1|
b=[to] ts=to loipon oun adelphoi erôtômen umas kai parakaloumen en kuriô iêsou a=ina kathôs parelabete par êmôn to pôs dei umas peripatein kai areskein theô a=kathôs a=kai a=peripateite ina perisseuête mallon
-
2
|1 Tessalonicenses 4:2|
oidate gar tinas paraggelias edôkamen umin dia tou kuriou iêsou
-
3
|1 Tessalonicenses 4:3|
touto gar estin thelêma tou theou o agiasmos umôn apechesthai umas apo tês porneias
-
4
|1 Tessalonicenses 4:4|
eidenai ekaston umôn to eautou skeuos ktasthai en agiasmô kai timê
-
5
|1 Tessalonicenses 4:5|
mê en pathei epithumias kathaper kai ta ethnê ta mê eidota ton theon
-
6
|1 Tessalonicenses 4:6|
to mê uperbainein kai pleonektein en tô pragmati ton adelphon autou dioti ekdikos tsb=o kurios peri pantôn toutôn kathôs kai b=proeipomen ats=proeipamen umin kai diemarturametha
-
7
|1 Tessalonicenses 4:7|
ou gar ekalesen êmas o theos epi akatharsia all en agiasmô
-
8
|1 Tessalonicenses 4:8|
toigaroun o athetôn ouk anthrôpon athetei alla ton theon ton a=[kai] tsb=kai a=didonta tsb=donta to pneuma autou to agion eis ab=umas ts=êmas
-
9
|1 Tessalonicenses 4:9|
peri de tês philadelphias ou chreian echete graphein umin autoi gar umeis theodidaktoi este eis to agapan allêlous
-
10
|1 Tessalonicenses 4:10|
kai gar poieite auto eis pantas tous adelphous a=[tous] tsb=tous en olê tê makedonia parakaloumen de umas adelphoi perisseuein mallon
-
-
Sugestões

Clique para ler Êxodo 30-31
27 de janeiro LAB 393
O EVANGELHO EM SÍMBOLOS
Êxodo 30-31
Jeová chamou Moisés, mostrou-lhe a maquete de um santuário que havia construído nos céus (Hebreus 8:1-2) e disse-lhe: “E farão um santuário para mim, e eu habitarei no meio de vocês. Tenha o cuidado de fazer tudo segundo o modelo que lhe foi mostrado no monte” (Êxodo 25:8-9 e 40; Hebreus 8:5; 9:24). Essa seria uma parábola para a época presente (Hebreus 9:9-10 - RA), para que as boas novas da salvação fossem pregadas ao povo do Israel antigo (Hebreus 4:2).
Leia Hebreus 9:2-7. O tabernáculo israelita saiu parecido com aquele que está nos céus (Hebreus 8:5), que João viu em visão (Apocalipse 14:17; 15:5; 16:17). Ficava no meio do acampamento e tinha um pátio, onde somente os ofertantes entravam. Esse pátio simbolizava o planeta Terra, extensão do Santuário Celeste, palco da sacrifical história da redenção.
A parte interna da tenda tinha dois cômodos: Santo e Santíssimo. O lugar Santo era freqüentado somente pelos sacerdotes. Tinha três móveis: uma mesa com pães, um altar para queimar incenso e um candeeiro (Apocalipse 4:11). Já no lugar Santíssimo, somente o sumo sacerdote entrava, apenas uma vez por ano (Hebreus 9:7). Lá ficava a Arca da Aliança (Êxodo 25:10-16), como a que existe no santuário de Deus nos Céus (Apocalipse 11:19) para guardar as tábuas dos Dez Mandamentos.
Esse Santuário era todo desmontável para que os levitas pudessem carregá-lo por onde quer que os hebreus fossem em seus 40 anos de vagueação desértica.
Centenas de ensinamentos sobre o evangelho eram simbolizadas por cada detalhe da construção e dos serviços do santuário. Abaixo, alguns exemplos.
Um dos principais serviços no Santuário era a oferta pelo pecado individual (Levítico 5 e 6). Para ser perdoado, o pecador colocava as mãos sobre o animal. Na presença do sacerdote, confessava seus pecados a Deus. Em seguida, matava o animal (Levítico 1:5 e 11; 3:1-2, 7-8, 13; 5; 6) e o entregava ao sacerdote, seu intercessor.
Hoje, o nosso intercessor é Jesus. O meio de acesso é a oração.
Valdeci Júnior
Fátima Silva