-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|Gálatas 1:11|
gnôrizô a=gar tsb=de umin adelphoi to euaggelion to euaggelisthen up emou oti ouk estin kata anthrôpon
-
12
|Gálatas 1:12|
oude gar egô para anthrôpou parelabon auto oute edidachthên alla di apokalupseôs iêsou christou
-
13
|Gálatas 1:13|
êkousate gar tên emên anastrophên pote en tô ioudaismô oti kath uperbolên ediôkon tên ekklêsian tou theou kai eporthoun autên
-
14
|Gálatas 1:14|
kai proekopton en tô ioudaismô uper pollous sunêlikiôtas en tô genei mou perissoterôs zêlôtês uparchôn tôn patrikôn mou paradoseôn
-
15
|Gálatas 1:15|
ote de eudokêsen a=[o tsb=o a=theos] tsb=theos o aphorisas me ek koilias mêtros mou kai kalesas dia tês charitos autou
-
16
|Gálatas 1:16|
apokalupsai ton uion autou en emoi ina euaggelizômai auton en tois ethnesin eutheôs ou prosanethemên sarki kai aimati
-
17
|Gálatas 1:17|
oude anêlthon eis ierosoluma pros tous pro emou apostolous ab=alla ts=all apêlthon eis arabian kai palin upestrepsa eis damaskon
-
18
|Gálatas 1:18|
epeita meta etê tria anêlthon eis ierosoluma istorêsai a=kêphan tsb=petron kai epemeina pros auton êmeras dekapente
-
19
|Gálatas 1:19|
eteron de tôn apostolôn ouk eidon ei mê iakôbon ton adelphon tou kuriou
-
20
|Gálatas 1:20|
a de graphô umin idou enôpion tou theou oti ou pseudomai
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 29-31
06 de março LAB 431
HUM?
Deuteronômio 29-31
Desde que me entendo por gente, minha família segue a Deus. Cresci, desde pequeno, indo à igreja todos os finais de semana, participando da escolinha bíblica para os menores, fazendo culto familiar em casa todos os dias, vendo meus pais pregarem o evangelho, assistindo a conversas bíblicas. Sendo assim, acostumei-me a respirar esse ar evangélico, a conversar sobre coisas da igreja, da Bíblia e sobre Deus.
E você sabe que toda criança é cheia de perguntas, né? Aquelas com as quais a criança bombardeia o adulto. “Por que isso? Por que aquilo?”
Isso é normal, pois a criança não veio ao mundo sabendo das coisas. Quando se depara com um monte de novidades, ela quer entender. Agora, uma criança que é criada em uma casa onde se fala de Deus, constantemente, muitas das perguntas também serão relacionadas a Deus. “Pai, por que eu tenho que chamar a Deus de pai também?” “Mãe, por que Jesus não frequentava a escola?” “Como a gente vai ser quando chegar no Céu?” E, por aí vai... Não sei se é porque eu deixava meus pais, tios, líderes da igreja, pessoas mais velhas, professores, todo mundo tonto com tantas perguntas, que muitas vezes eu ouvi a mesma resposta: “Deuteronômio 29:29.”
Você já viu o que está escrito lá? “As coisas encobertas pertencem ao Senhor, o nosso Deus, mas as reveladas pertencem a nós, e aos nossos filhos, para sempre, para que sigamos todas as palavras desta lei.” Ou seja, o que não está encoberto, a nós pertence, mas o que está encoberto, ao Senhor pertence. E ponto final. Isso queria dizer que, se não tinha explicação para alguma coisa, era porque Deus não queria dizer, e isso era um segredo dEle, o qual a gente não devia perscrutar. Então, eu pensava: Está bem. Se Deus quer assim, vou discutir o quê?
Com o passar do tempo, à medida que fui crescendo, estudando e ampliando minha visão de mundo e meu acervo de informações, descobri algo que não sabia se era muito triste ou muito bom: tinha muita coisa que antes eu não pensava que estaria revelada, mas que na realidade estava sim. Na prática, já tinha perguntado sobre tal assunto e tinha recebido a resposta “Deuteronômio 29:29”, isto é, só Deus sabe, não temos como saber. Mas descobri que tinha como saber. O que eu não sabia antes era por pura ignorância.
Então, Deuteronômio 29:29 estava com problemas? Não! O problema era usá-lo de maneira errada. Não devemos nos conformar com a ignorância. Aprendi que esse verso não pode servir como uma desculpa esfarrapada para a ociosidade da pesquisa. Não escudemos nossa ignorância!
Valdeci Júnior
Fátima Silva