-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|Ageu 1:11|
vâ'eqrâ' chorebh `al-hâ'ârets ve`al-hehâriym ve`al-haddâghân ve`al-hattiyrosh ve`al-hayyitshâr ve`al 'asher totsiy'hâ'adhâmâh ve`al-hâ'âdhâm ve`al-habbehêmâh ve`al kol-yeghiya`kappâyim s
-
12
|Ageu 1:12|
vayyishma` zerubbâbhel ben-shaltiy'êl viyhoshua` ben-yehotsâdhâq hakkohên haggâdhol vekhol she'êriyth hâ`âm beqolAdonay 'elohêyhem ve`al-dibhrêy chaggay hannâbhiy' ka'ashershelâcho Adonay 'elohêyhem vayyiyr'u hâ`âm mippenêyAdonay
-
13
|Ageu 1:13|
vayyo'mer chaggay mal'akh Adonay bemal'akhuth.Adonay lâ`âm lê'mor 'aniy 'ittekhem ne'um-Adonay
-
14
|Ageu 1:14|
vayyâ`ar Adonay 'eth-ruach zerubbâbhel ben-shaltiy'êl pachathyehudhâh ve'eth-ruach yehoshua` ben-yehotsâdhâq hakkohên haggâdholve'eth-ruach kol she'êriyth hâ`âm vayyâbho'u vayya`asu melâ'khâhbebhêyth-Adonay tsebhâ'oth 'elohêyhem ph
-
15
|Ageu 1:15|
beyom `esriymve'arbâ`âh lachodhesh bashishiy bishnath shetayim ledhâryâvesh hammelekh
-
1
|Ageu 2:1|
bashebhiy`iy be`esriym ve'echâdh lachodhesh hâyâh debhar-Adonay beyadh-chaggay hannâbhiy' lê'mor
-
2
|Ageu 2:2|
'emâr-nâ' 'el-zerubbâbhel ben-shaltiy'êl pachath yehudhâh ve'el-yehoshua` ben-yehotsâdhâq hakkohên haggâdhol ve'el-she'êriyth hâ`âm lê'mor
-
3
|Ageu 2:3|
miybhâkhem hannish'âr 'asher râ'âh 'eth-habbayith hazzeh bikhbhodho hâri'shonumâh 'attem ro'iym 'otho `attâh halo' khâmohu ke'ayin be`êynêykhem
-
4
|Ageu 2:4|
ve`attâh chazaq zerubbâbhel ne'um-Adonay vachazaq yehoshua`ben-yehotsâdhâq hakkohên haggâdhol vachazaq kol-`am hâ'âretsne'um-Adonay va`asu kiy-'aniy 'ittekhem ne'um Adonaytsebhâ'oth
-
5
|Ageu 2:5|
'eth-haddâbhâr 'asher-kârattiy 'ittekhem betsê'thkhemmimmitsrayim veruchiy `omedheth bethokhekhem 'al-tiyrâ'u s
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 29-31
06 de março LAB 431
HUM?
Deuteronômio 29-31
Desde que me entendo por gente, minha família segue a Deus. Cresci, desde pequeno, indo à igreja todos os finais de semana, participando da escolinha bíblica para os menores, fazendo culto familiar em casa todos os dias, vendo meus pais pregarem o evangelho, assistindo a conversas bíblicas. Sendo assim, acostumei-me a respirar esse ar evangélico, a conversar sobre coisas da igreja, da Bíblia e sobre Deus.
E você sabe que toda criança é cheia de perguntas, né? Aquelas com as quais a criança bombardeia o adulto. “Por que isso? Por que aquilo?”
Isso é normal, pois a criança não veio ao mundo sabendo das coisas. Quando se depara com um monte de novidades, ela quer entender. Agora, uma criança que é criada em uma casa onde se fala de Deus, constantemente, muitas das perguntas também serão relacionadas a Deus. “Pai, por que eu tenho que chamar a Deus de pai também?” “Mãe, por que Jesus não frequentava a escola?” “Como a gente vai ser quando chegar no Céu?” E, por aí vai... Não sei se é porque eu deixava meus pais, tios, líderes da igreja, pessoas mais velhas, professores, todo mundo tonto com tantas perguntas, que muitas vezes eu ouvi a mesma resposta: “Deuteronômio 29:29.”
Você já viu o que está escrito lá? “As coisas encobertas pertencem ao Senhor, o nosso Deus, mas as reveladas pertencem a nós, e aos nossos filhos, para sempre, para que sigamos todas as palavras desta lei.” Ou seja, o que não está encoberto, a nós pertence, mas o que está encoberto, ao Senhor pertence. E ponto final. Isso queria dizer que, se não tinha explicação para alguma coisa, era porque Deus não queria dizer, e isso era um segredo dEle, o qual a gente não devia perscrutar. Então, eu pensava: Está bem. Se Deus quer assim, vou discutir o quê?
Com o passar do tempo, à medida que fui crescendo, estudando e ampliando minha visão de mundo e meu acervo de informações, descobri algo que não sabia se era muito triste ou muito bom: tinha muita coisa que antes eu não pensava que estaria revelada, mas que na realidade estava sim. Na prática, já tinha perguntado sobre tal assunto e tinha recebido a resposta “Deuteronômio 29:29”, isto é, só Deus sabe, não temos como saber. Mas descobri que tinha como saber. O que eu não sabia antes era por pura ignorância.
Então, Deuteronômio 29:29 estava com problemas? Não! O problema era usá-lo de maneira errada. Não devemos nos conformar com a ignorância. Aprendi que esse verso não pode servir como uma desculpa esfarrapada para a ociosidade da pesquisa. Não escudemos nossa ignorância!
Valdeci Júnior
Fátima Silva