-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
22
|1 Crônicas 15:22|
ukhenanyâhu sar-halviyyim bemasâ' yâsorbammasâ' kiy mêbhiyn hu'
-
23
|1 Crônicas 15:23|
ubherekhyâh ve'elqânâh sho`ariymlâ'âron
-
24
|1 Crônicas 15:24|
ushebhanyâhu veyoshâphâth unethan'êl va`amâsay uzekharyâhuubhenâyâhu ve'eliy`ezer hakkohaniym machatsotseriym [machtseriym]bachatsotseroth liphnêy 'aron hâ'elohiym ve`obhêdh 'edhom viychiyyâhsho`ariym lâ'âron
-
25
|1 Crônicas 15:25|
vayhiy dhâviydh veziqnêy yisrâ'êl vesârêyhâ'alâphiym haholekhiym leha`aloth 'eth-'aron beriyth-Adonay min-bêyth `obhêdh-'edhom besimchâh s
-
26
|1 Crônicas 15:26|
vayhiy be`zor hâ'elohiym 'eth-halviyyim nose'êy 'aron beriyth-Adonay vayyizbechu shibh`âh-phâriym veshibh`âh 'êyliym
-
27
|1 Crônicas 15:27|
vedhâviydh mekhurbâl bim`iyl buts vekhol-halviyyim hannose'iym 'eth-hâ'âron vehamshoreriym ukhenanyâhhasar hammasâ' hamshoreriym ve`al-dâviydh 'êphodh bâdh
-
28
|1 Crônicas 15:28|
vekhol-yisrâ'êl ma`aliym 'eth-'aron beriyth-Adonay bithru`âh ubheqol shophârubhachatsotseroth ubhimtsiltâyim mashmi`iym binbhâliym vekhinnoroth
-
29
|1 Crônicas 15:29|
vayhiy 'aron beriyth Adonay bâ' `adh-`iyr dâviydh umiykhal bath-shâ'ul nishqephâh be`adh hachallon vattêre' 'eth-hammelekh dâviydhmeraqqêdh umesachêq vattibhez lo belibbâh ph
-
1
|1 Crônicas 16:1|
vayyâbhiy'u 'eth-'aron hâ'elohiym vayyatsiyghu 'otho bethokhhâ'ohel 'asher nâthâh-lo dâviydh vayyaqriybhu `oloth ushelâmiym liphnêy.hâ'elohiym
-
2
|1 Crônicas 16:2|
vaykhal dâviydh mêha`aloth hâ`olâh vehashelâmiymvaybhârekh 'eth-hâ`âm beshêm Adonay
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 29-31
06 de março LAB 431
HUM?
Deuteronômio 29-31
Desde que me entendo por gente, minha família segue a Deus. Cresci, desde pequeno, indo à igreja todos os finais de semana, participando da escolinha bíblica para os menores, fazendo culto familiar em casa todos os dias, vendo meus pais pregarem o evangelho, assistindo a conversas bíblicas. Sendo assim, acostumei-me a respirar esse ar evangélico, a conversar sobre coisas da igreja, da Bíblia e sobre Deus.
E você sabe que toda criança é cheia de perguntas, né? Aquelas com as quais a criança bombardeia o adulto. “Por que isso? Por que aquilo?”
Isso é normal, pois a criança não veio ao mundo sabendo das coisas. Quando se depara com um monte de novidades, ela quer entender. Agora, uma criança que é criada em uma casa onde se fala de Deus, constantemente, muitas das perguntas também serão relacionadas a Deus. “Pai, por que eu tenho que chamar a Deus de pai também?” “Mãe, por que Jesus não frequentava a escola?” “Como a gente vai ser quando chegar no Céu?” E, por aí vai... Não sei se é porque eu deixava meus pais, tios, líderes da igreja, pessoas mais velhas, professores, todo mundo tonto com tantas perguntas, que muitas vezes eu ouvi a mesma resposta: “Deuteronômio 29:29.”
Você já viu o que está escrito lá? “As coisas encobertas pertencem ao Senhor, o nosso Deus, mas as reveladas pertencem a nós, e aos nossos filhos, para sempre, para que sigamos todas as palavras desta lei.” Ou seja, o que não está encoberto, a nós pertence, mas o que está encoberto, ao Senhor pertence. E ponto final. Isso queria dizer que, se não tinha explicação para alguma coisa, era porque Deus não queria dizer, e isso era um segredo dEle, o qual a gente não devia perscrutar. Então, eu pensava: Está bem. Se Deus quer assim, vou discutir o quê?
Com o passar do tempo, à medida que fui crescendo, estudando e ampliando minha visão de mundo e meu acervo de informações, descobri algo que não sabia se era muito triste ou muito bom: tinha muita coisa que antes eu não pensava que estaria revelada, mas que na realidade estava sim. Na prática, já tinha perguntado sobre tal assunto e tinha recebido a resposta “Deuteronômio 29:29”, isto é, só Deus sabe, não temos como saber. Mas descobri que tinha como saber. O que eu não sabia antes era por pura ignorância.
Então, Deuteronômio 29:29 estava com problemas? Não! O problema era usá-lo de maneira errada. Não devemos nos conformar com a ignorância. Aprendi que esse verso não pode servir como uma desculpa esfarrapada para a ociosidade da pesquisa. Não escudemos nossa ignorância!
Valdeci Júnior
Fátima Silva