-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Tiago 5:1|
age nun oi plousioi klausate ololuzontes epi tais talaipôriais umôn tais eperchomenais
-
2
|Tiago 5:2|
o ploutos umôn sesêpen kai ta imatia umôn sêtobrôta gegonen
-
3
|Tiago 5:3|
o chrusos umôn kai o arguros katiôtai kai o ios autôn eis marturion umin estai kai phagetai tas sarkas umôn ôs pur ethêsaurisate en eschatais êmerais
-
4
|Tiago 5:4|
idou o misthos tôn ergatôn tôn amêsantôn tas chôras umôn o apesterêmenos aph umôn krazei kai ai boai tôn therisantôn eis ta ôta kuriou sabaôth eiselêluthasin
-
5
|Tiago 5:5|
etruphêsate epi tês gês kai espatalêsate ethrepsate tas kardias umôn tsb=ôs en êmera sphagês
-
6
|Tiago 5:6|
katedikasate ephoneusate ton dikaion ouk antitassetai umin
-
7
|Tiago 5:7|
makrothumêsate oun adelphoi eôs tês parousias tou kuriou idou o geôrgos ekdechetai ton timion karpon tês gês makrothumôn ep b=auton ats=autô eôs ts=an labê a=proimon tsb=ueton tsb=prôimon kai opsimon
-
8
|Tiago 5:8|
makrothumêsate kai umeis stêrixate tas kardias umôn oti ê parousia tou kuriou êggiken
-
9
|Tiago 5:9|
mê stenazete a=adelphoi kat allêlôn tsb=adelphoi ina mê ab=krithête ts=katakrithête idou abs=o kritês pro tôn thurôn estêken
-
10
|Tiago 5:10|
upodeigma labete ts=tês ts=kakopatheias adelphoi tsb=mou ab=tês b=kakopatheias a=kakopathias kai tês makrothumias tous prophêtas oi elalêsan a=en tô onomati kuriou
-
-
Sugestões

Clique para ler João 1-3
28 de outubro LAB 667
RESSURREIÇÃO PROFUNDA
Lucas 23-24
Donald Grey Barnhouse estava dirigindo seus filhos até o velório da mãe deles. Num cruzamento da estrada um enorme caminhão passou pela frente deles, temporariamente passando uma grande sombra pelo carro em que estavam. Barnhouse perguntou aos filhos, "Você preferia que a sombra do caminhão ou o próprio caminhão passasse por cima de vocês?" "É claro, a sombra," eles responderam. "É isso que aconteceu conosco," falou Barnhouse. "O falecimento de mamãe é apenas a sombra da morte. O pecador perdido é atropelado pelo próprio caminhão." (Larson, Craig Brian, editor em "Illustrations for Preaching and Teaching from Leadership Journal," Grand Rapids: Baker Book House, 1993, p. 55).
Que garantia temos para dizer isto? Ela está no ponto alto dos dois capítulos que você lê hoje, na sua Bíblia: a ressurreição de Cristo. Don Emmitte, em “Living Illustrations for Effective Preaching” faz lembrar que “se a Páscoa disser qualquer coisa para nós, é que Jesus estará sempre conosco. As pirâmides do Egito são famosas porque abrigaram os corpos mumificados dos antigos reis do Egito. A Catedral de Westminster em Londres é reverenciada porque lá jazem os corpos da nobreza e de Britânicos famosos. O mausoléu de Maomé é notável pelo caixão de pedra e os ossos que contém. O cemitério de Arlington em Washington nos EUA é venerado como o lugar de descanso de muitos Americanos famosos. Mas, o sepulcro de Jesus é famoso, justamente porque está vazio.” Aleluia! Glória a Deus por isso! Esta é a nossa garantia, de que a nossa fé não é vã.
Nos primeiros séculos da era cristã, a borboleta era usada como símbolo da ressurreição. Mas sabemos que isto não é o que melhor simboliza a ressurreição. A marca da ressurreição está nas mãos de Cristo. Percebeu aí na leitura de hoje? As cicatrizes continuam lá, em Suas mãos. Mas... por que?
Se Deus ressuscitou Jesus da morte, por que Ele não restaurou seu corpo? Por que feridas? Por que a marca dos pregos que dava para sentir com as mãos? Será que a palavra do Evangelho está dizendo a nós na nossa espera: "Você não verá a Jesus até enxergar suas feridas"? Para John Vannorsdall, “de alguma forma ou outra, precisamos entender que o Cristo ressuscitado é sempre o Cristo ferido. Vivo, mas, nunca sarado. Livre da morte, mas, marcado para eternidade. Os surdos tem um sinal para Jesus. O dedo do meio de cada mão é colocado na centro da palma da outra mão. Jesus, eles sinalizam, é aquele com as mãos feridas. E quando eles tocam aquele lugar, eles lembram. Eles escutam o nome dEle na sua própria pele”.
Profundo!
Valdeci Júnior
Fátima Silva