-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|1 Timóteo 2:1|
parakalô oun prôton pantôn poieisthai deêseis proseuchas enteuxeis eucharistias uper pantôn anthrôpôn
-
2
|1 Timóteo 2:2|
uper basileôn kai pantôn tôn en uperochê ontôn ina êremon kai êsuchion bion diagômen en pasê eusebeia kai semnotêti
-
3
|1 Timóteo 2:3|
touto tsb=gar kalon kai apodekton enôpion tou sôtêros êmôn theou
-
4
|1 Timóteo 2:4|
os pantas anthrôpous thelei sôthênai kai eis epignôsin alêtheias elthein
-
5
|1 Timóteo 2:5|
eis gar theos eis kai mesitês theou kai anthrôpôn anthrôpos christos iêsous
-
6
|1 Timóteo 2:6|
o dous eauton antilutron uper pantôn to marturion kairois idiois
-
7
|1 Timóteo 2:7|
eis o etethên egô kêrux kai apostolos alêtheian legô tsb=en tsb=christô ou pseudomai didaskalos ethnôn en pistei kai alêtheia
-
8
|1 Timóteo 2:8|
boulomai oun proseuchesthai tous andras en panti topô epairontas osious cheiras chôris orgês kai dialogismou
-
9
|1 Timóteo 2:9|
ôsautôs a=[kai] tsb=kai tsb=tas gunaikas en katastolê kosmiô meta aidous kai sôphrosunês kosmein eautas mê en plegmasin a=kai tsb=ê a=chrusiô tsb=chrusô ê margaritais ê imatismô polutelei
-
10
|1 Timóteo 2:10|
all o prepei gunaixin epaggellomenais theosebeian di ergôn agathôn
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 25-28
10 de junho LAB 527
MEU MUNDO NÃO É AQUI
JÓ 25-28
“Pelo Deus vivo, que me negou justiça, pelo Todo poderoso, que deu amargura à minha alma, enquanto eu tiver vida em mim, o sopro de Deus em minhas narinas, meus lábios não falarão maldade, e minha língua não proferirá nada que seja falso. Nunca darei razão a vocês [para me acusarem]! Minha integridade não negarei jamais, até à morte. Manterei minha retidão, e nunca a deixarei enquanto eu viver, a minha consciência não me repreenderá” (Jó 27:1-6).
Quem disse isso? O grande Jó. Destaquei esse trecho da leitura porque, para mim, ele é demais. Pense: um seguidor de Deus, sofrendo, na pior das desgraças, sem saber para onde foi a justiça do Senhor, ter a coragem de olhar para o Céu e dizer: “Deus, ainda que o Senhor me mate, é em Ti que eu vou continuar colocando a minha esperança”?
Isso que é fé. Porque quando alguém passa por uma dificuldade, ora e tem sua oração respondida, não tem tanta fé assim. O mundo hoje anda tão longe de compreender o que é fé, que pensa que o “máximo da fé” seria: está desempregado? Bate o joelho no chão e pede um emprego para o Senhor. Daí a oração é respondida e o emprego aparece. Oh! Isso que é fé! Está doente? Faz uma oração e vem a cura! Oh! Que fé! Está precisando de dinheiro? Pede para Deus e a grana aparece. Oh!... Fé? Fé ou presunção? Fé ou teologia da prosperidade? Fé ou mercadologia da religião? Fé ou falta de compreensão bíblica?
Quando é preciso ter mais fé: orar para um paralítico levantar-se e sair andando, em nome de Jesus, e vê-lo sair andando ou orar para um paralítico levantar-se, em nome de Jesus, e não vê-lo sair andando e ainda assim continuar crendo em Jesus? Percebe como nossa noção de fé tem sido deturpada?
Então, permita-me repetir o trecho destacado que estampa, de forma grandiosa, a fé desse homem: “Pelo Deus vivo, que me negou justiça, pelo Todo poderoso, que deu amargura à minha alma, enquanto eu tiver vida em mim, o sopro de Deus em minhas narinas, meus lábios não falarão maldade, e minha língua não proferirá nada que seja falso. Nunca darei razão a vocês [para me acusarem]! Minha integridade não negarei jamais, até à morte. Manterei minha retidão, e nunca a deixarei enquanto eu viver, a minha consciência não me repreenderá.”
Fé é a ponte que nos liga desta vida para a vida eterna. É a convicção de que nosso CÉU PODE COMEÇAR AQUI, MAS QUE NOSSO MUNDO, ABSOLUTAMENTE, NÃO É AQUI.
Nosso destino é o Céu!
Valdeci Júnior
Fátima Silva