-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|1 Tessalonicenses 2:1|
autoi gar oidate adelphoi tên eisodon êmôn tên pros umas oti ou kenê gegonen
-
2
|1 Tessalonicenses 2:2|
alla ts=kai propathontes kai ubristhentes kathôs oidate en philippois eparrêsiasametha en tô theô êmôn lalêsai pros umas to euaggelion tou theou en pollô agôni
-
3
|1 Tessalonicenses 2:3|
ê gar paraklêsis êmôn ouk ek planês oude ex akatharsias a=oude tsb=oute en dolô
-
4
|1 Tessalonicenses 2:4|
alla kathôs dedokimasmetha upo tou theou pisteuthênai to euaggelion outôs laloumen ouch ôs anthrôpois areskontes alla tsb=tô theô tô dokimazonti tas kardias êmôn
-
5
|1 Tessalonicenses 2:5|
oute gar pote en logô kolakeias egenêthêmen kathôs oidate oute en prophasei pleonexias theos martus
-
6
|1 Tessalonicenses 2:6|
oute zêtountes ex anthrôpôn doxan oute aph umôn oute b=apo ats=ap allôn a=2:7 dunamenoi en barei einai ôs christou apostoloi a=alla tsb=2:7 tsb=all egenêthêmen a=nêpioi tsb=êpioi en mesô umôn ôs a=ean tsb=an trophos thalpê ta eautês tekna
-
7
|1 Tessalonicenses 2:7|
[]
-
8
|1 Tessalonicenses 2:8|
outôs ab=omeiromenoi ts=imeiromenoi umôn eudokoumen metadounai umin ou monon to euaggelion tou theou alla kai tas eautôn psuchas dioti agapêtoi êmin a=egenêthête tsb=gegenêsthe
-
9
|1 Tessalonicenses 2:9|
mnêmoneuete gar adelphoi ton kopon êmôn kai ton mochthon nuktos tsb=gar kai êmeras ergazomenoi pros to mê epibarêsai tina umôn ekêruxamen eis umas to euaggelion tou theou
-
10
|1 Tessalonicenses 2:10|
umeis martures kai o theos ôs osiôs kai dikaiôs kai amemptôs umin tois pisteuousin egenêthêmen
-
-
Sugestões

Clique para ler Ezequiel 21-23
03 de setembro LAB 612
APROVEITE A DISCIPLINA POR AMOR
Ezequiel 21-23
O que significa a expressão “o cetro de meu filho”, de Ezequiel 21:10?
Pra entender essa figura, você precisa tentar entender todo o trecho de texto. Ezequiel 21:8-17 trata da Espada Afiada e Polida.
Na sequência dos capítulos anteriores, o terror da destruição próxima de Jerusalém é descrito neste oráculo aqui, em termos ainda assustadores. A espada não só estava desembainhada, mas está afiada e polida para o dia da matança (v.10). Não era ocasião nem para regozijo, nem para zombaria. Por ocasião do sítio de Jerusalém por Senaqueribe nos dias do rei Ezequias, houve aqueles que, com o maior cinismo, estavam se preparando para o desastre que ameaçava engolfar a cidade dizendo: “Comamos e bebamos, que amanhã morreremos” (Isaías 22:13). Aparentemente, a história iria repetir-se ao Jerusalém ser sitiada pelos exércitos de Nabucodonosor. Esta diferença cínica em face de um perigo mortal reproduziu-se por ocasião do banquete que Belsazar ofereceu a seus grandes à véspera da tomada de Babilônia pelas tropas de Ciro (Daniel 5).
A frase final do v.10, que, a princípio, oferece umas certas dificuldades para ser entendida, poderia ser traduzida assim: “O cetro [na NVI, vareta] de meu filho despreza qualquer [outro] pau”. O termo hebraico “shebet” significa não somente “cetro”, mas também “tribo”. Nas bênçãos que Jacó proferiu em seu leito de morte somente de Judá diz ele beni, “filho meu” (Gênesis 49:9). Levando em consideração estes dois fatos, a frase “a tribo de meu filho” seria uma referência à tribo de Judá. O sentido de toda a frase seria então: “Judá despreza qualquer pau”. “Pau” teria neste contexto o sentido de “castigo”. Como Judá tinha desprezado os castigos mais leves do passado representados pelo “pau”, teria agora que sofrer o castigo da espada afiada e polida.
Através do “matador” do v.11, que é o NABUCODONOSOR, ou melhor, o exército que ele comandava, iria acontecer uma guerra contra todo o povo de Judá, e mesmo os príncipes não escapariam (v.12). O castigo seria feio. Judá, que tinha desprezado os castigos anteriores expressados pela vara, não sobreviveria ao castigo da espada (versos 13 e 10). A carnificina que ocorreria por ocasião do sítio e conquista de Jerusalém é descrita em termos horripilantes nos vv.14-17. E isso tudo realmente aconteceu. Infelizmente.
Lição de aplicação para a nossa vida: quando Deus nos permitir uma leve conseqüência ruim, em vez de desprezarmos a repreensão ou, em vez de até mesmo reclamar com Deus, o melhor é procurar aprender a lição enquanto a disciplina é leve. Caso contrário, a repreensão posterior pode ser insuportável. Concluindo tudo, o conselho é: aproveite a disciplina por amor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva