-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|1 Tessalonicenses 2:1|
autoi gar oidate adelphoi tên eisodon êmôn tên pros umas oti ou kenê gegonen
-
2
|1 Tessalonicenses 2:2|
alla ts=kai propathontes kai ubristhentes kathôs oidate en philippois eparrêsiasametha en tô theô êmôn lalêsai pros umas to euaggelion tou theou en pollô agôni
-
3
|1 Tessalonicenses 2:3|
ê gar paraklêsis êmôn ouk ek planês oude ex akatharsias a=oude tsb=oute en dolô
-
4
|1 Tessalonicenses 2:4|
alla kathôs dedokimasmetha upo tou theou pisteuthênai to euaggelion outôs laloumen ouch ôs anthrôpois areskontes alla tsb=tô theô tô dokimazonti tas kardias êmôn
-
5
|1 Tessalonicenses 2:5|
oute gar pote en logô kolakeias egenêthêmen kathôs oidate oute en prophasei pleonexias theos martus
-
6
|1 Tessalonicenses 2:6|
oute zêtountes ex anthrôpôn doxan oute aph umôn oute b=apo ats=ap allôn a=2:7 dunamenoi en barei einai ôs christou apostoloi a=alla tsb=2:7 tsb=all egenêthêmen a=nêpioi tsb=êpioi en mesô umôn ôs a=ean tsb=an trophos thalpê ta eautês tekna
-
7
|1 Tessalonicenses 2:7|
[]
-
8
|1 Tessalonicenses 2:8|
outôs ab=omeiromenoi ts=imeiromenoi umôn eudokoumen metadounai umin ou monon to euaggelion tou theou alla kai tas eautôn psuchas dioti agapêtoi êmin a=egenêthête tsb=gegenêsthe
-
9
|1 Tessalonicenses 2:9|
mnêmoneuete gar adelphoi ton kopon êmôn kai ton mochthon nuktos tsb=gar kai êmeras ergazomenoi pros to mê epibarêsai tina umôn ekêruxamen eis umas to euaggelion tou theou
-
10
|1 Tessalonicenses 2:10|
umeis martures kai o theos ôs osiôs kai dikaiôs kai amemptôs umin tois pisteuousin egenêthêmen
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 21-23
16 de maio LAB 502
BONS PROFETAS
2Crônicas 21-23
Hoje, quero comentar um pouco mais sobre Josafá. Destaco o comentário do livro Nisto Cremos, págs. 291-307:
Josafá, o brei de Judá, achava-se em aflição. Tropas inimigas aproximavam-se, e o panorama parecia não oferecer esperança. O rei “se pôs a buscar ao Senhor, e apregoou jejum em todo o Judá” (2Crônicas 20:3). As pessoas afluíam ao templo em grande número a fim de suplicar a Deus misericórdia e livramento. Enquanto Josafá dirigia os serviços de oração, suplicou a Deus que modificasse as circunstâncias. Ele orou: “Porventura, não és Tu Deus nos Céus? Não és Tu que dominas sobre todos os reinos dos povos? Na Tua mão, está a força e o poder, e não há quem Te possa resistir” (verso 6). Deus não protegeu de modo especial o Seu povo no passado? Não havia Ele concedido o território a Seu povo escolhido? Portanto, Josafá implorou: “Ah! Nosso Deus, acaso não executarás Tu o Teu julgamento contra eles? Porque em nós não há força ... não sabemos o que fazer; porém os nossos olhos estão postos em Ti” (verso 12).
Enquanto todo o Judá se encontrava em pé diante do Senhor, ergueu-se Jaaziel. Sua mensagem trouxe encorajamento e orientação para o povo amedrontado. Ele disse: “Não temais, nem vos assusteis... pois a peleja não é vossa, mas de Deus. ... Neste encontro não tereis de pelejar; tomai posição, ficai parados e vede o salvamento que o Senhor vos dará, ... porque o Senhor é convosco” (versos 15-17). Pela manhã, o rei insistiu diante de suas tropas: “Crede no Senhor, vosso Deus, e estareis seguros; crede nos Seus profetas e prosperareis” (verso 20).
O rei creu tão plenamente naquele profeta praticamente desconhecido – Jaaziel – que substituiu a sua linha de frente, colocando em seu lugar um coral que deveria louvar o Senhor e a beleza de Sua santidade! Enquanto as antífonas de fé enchiam os ares, o Senhor achava-Se em operação, trazendo a confusão entre os inimigos que se haviam aliado contra Josafá. O morticínio foi tão grande que não restou “nenhum sobrevivente” (verso 24).
Jaaziel foi o porta-voz de Deus para aquele momento especial. Os profetas desempenharam papel vital, tanto nos tempos do Antigo quanto do Novo Testamentos. Contudo, teria a profecia cessado com o encerramento do cânon bíblico?
O livro de Apocalipse profetiza que o “testemunho de Jesus” haveria de manifestar-se através do “espírito de profecia” nos últimos dias da história terrestre. Isso representa um desafio a todos, no sentido de não assumir uma atitude de indiferença ou descrença, mas “provar todas as coisas” e “reter o que é bom”. Comece a fazer isso na leitura de hoje.
Valdeci Júnior
Fátima Silva