-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|1 Tessalonicenses 2:11|
kathaper oidate ôs ena ekaston umôn ôs patêr tekna eautou parakalountes umas kai paramuthoumenoi
-
12
|1 Tessalonicenses 2:12|
kai ab=marturomenoi ts=marturoumenoi eis to a=peripatein tsb=peripatêsai umas axiôs tou theou tou kalountos umas eis tên eautou basileian kai doxan
-
13
|1 Tessalonicenses 2:13|
a=kai dia touto kai êmeis eucharistoumen tô theô adialeiptôs oti paralabontes logon akoês par êmôn tou theou edexasthe ou logon anthrôpôn alla kathôs estin alêthôs logon theou os kai energeitai en umin tois pisteuousin
-
14
|1 Tessalonicenses 2:14|
umeis gar mimêtai egenêthête adelphoi tôn ekklêsiôn tou theou tôn ousôn en tê ioudaia en christô iêsou oti ab=ta ab=auta ts=tauta epathete kai umeis upo tôn idiôn sumphuletôn kathôs kai autoi upo tôn ioudaiôn
-
15
|1 Tessalonicenses 2:15|
tôn kai ton kurion apokteinantôn iêsoun kai tous tsb=idious prophêtas kai abs=êmas t=umas ekdiôxantôn kai theô mê areskontôn kai pasin anthrôpois enantiôn
-
16
|1 Tessalonicenses 2:16|
kôluontôn êmas tois ethnesin lalêsai ina sôthôsin eis to anaplêrôsai autôn tas amartias pantote ephthasen de ep autous ê orgê eis telos
-
17
|1 Tessalonicenses 2:17|
êmeis de adelphoi aporphanisthentes aph umôn pros kairon ôras prosôpô ou kardia perissoterôs espoudasamen to prosôpon umôn idein en pollê epithumia
-
18
|1 Tessalonicenses 2:18|
a=dioti tsb=dio êthelêsamen elthein pros umas egô men paulos kai apax kai dis kai enekopsen êmas o satanas
-
19
|1 Tessalonicenses 2:19|
tis gar êmôn elpis ê chara ê stephanos kauchêseôs ê ouchi kai umeis emprosthen tou kuriou êmôn iêsou ts=christou en tê autou parousia
-
20
|1 Tessalonicenses 2:20|
umeis gar este ê doxa êmôn kai ê chara
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 21-23
16 de maio LAB 502
BONS PROFETAS
2Crônicas 21-23
Hoje, quero comentar um pouco mais sobre Josafá. Destaco o comentário do livro Nisto Cremos, págs. 291-307:
Josafá, o brei de Judá, achava-se em aflição. Tropas inimigas aproximavam-se, e o panorama parecia não oferecer esperança. O rei “se pôs a buscar ao Senhor, e apregoou jejum em todo o Judá” (2Crônicas 20:3). As pessoas afluíam ao templo em grande número a fim de suplicar a Deus misericórdia e livramento. Enquanto Josafá dirigia os serviços de oração, suplicou a Deus que modificasse as circunstâncias. Ele orou: “Porventura, não és Tu Deus nos Céus? Não és Tu que dominas sobre todos os reinos dos povos? Na Tua mão, está a força e o poder, e não há quem Te possa resistir” (verso 6). Deus não protegeu de modo especial o Seu povo no passado? Não havia Ele concedido o território a Seu povo escolhido? Portanto, Josafá implorou: “Ah! Nosso Deus, acaso não executarás Tu o Teu julgamento contra eles? Porque em nós não há força ... não sabemos o que fazer; porém os nossos olhos estão postos em Ti” (verso 12).
Enquanto todo o Judá se encontrava em pé diante do Senhor, ergueu-se Jaaziel. Sua mensagem trouxe encorajamento e orientação para o povo amedrontado. Ele disse: “Não temais, nem vos assusteis... pois a peleja não é vossa, mas de Deus. ... Neste encontro não tereis de pelejar; tomai posição, ficai parados e vede o salvamento que o Senhor vos dará, ... porque o Senhor é convosco” (versos 15-17). Pela manhã, o rei insistiu diante de suas tropas: “Crede no Senhor, vosso Deus, e estareis seguros; crede nos Seus profetas e prosperareis” (verso 20).
O rei creu tão plenamente naquele profeta praticamente desconhecido – Jaaziel – que substituiu a sua linha de frente, colocando em seu lugar um coral que deveria louvar o Senhor e a beleza de Sua santidade! Enquanto as antífonas de fé enchiam os ares, o Senhor achava-Se em operação, trazendo a confusão entre os inimigos que se haviam aliado contra Josafá. O morticínio foi tão grande que não restou “nenhum sobrevivente” (verso 24).
Jaaziel foi o porta-voz de Deus para aquele momento especial. Os profetas desempenharam papel vital, tanto nos tempos do Antigo quanto do Novo Testamentos. Contudo, teria a profecia cessado com o encerramento do cânon bíblico?
O livro de Apocalipse profetiza que o “testemunho de Jesus” haveria de manifestar-se através do “espírito de profecia” nos últimos dias da história terrestre. Isso representa um desafio a todos, no sentido de não assumir uma atitude de indiferença ou descrença, mas “provar todas as coisas” e “reter o que é bom”. Comece a fazer isso na leitura de hoje.
Valdeci Júnior
Fátima Silva