-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|1 Tessalonicenses 2:11|
kathaper oidate ôs ena ekaston umôn ôs patêr tekna eautou parakalountes umas kai paramuthoumenoi
-
12
|1 Tessalonicenses 2:12|
kai ab=marturomenoi ts=marturoumenoi eis to a=peripatein tsb=peripatêsai umas axiôs tou theou tou kalountos umas eis tên eautou basileian kai doxan
-
13
|1 Tessalonicenses 2:13|
a=kai dia touto kai êmeis eucharistoumen tô theô adialeiptôs oti paralabontes logon akoês par êmôn tou theou edexasthe ou logon anthrôpôn alla kathôs estin alêthôs logon theou os kai energeitai en umin tois pisteuousin
-
14
|1 Tessalonicenses 2:14|
umeis gar mimêtai egenêthête adelphoi tôn ekklêsiôn tou theou tôn ousôn en tê ioudaia en christô iêsou oti ab=ta ab=auta ts=tauta epathete kai umeis upo tôn idiôn sumphuletôn kathôs kai autoi upo tôn ioudaiôn
-
15
|1 Tessalonicenses 2:15|
tôn kai ton kurion apokteinantôn iêsoun kai tous tsb=idious prophêtas kai abs=êmas t=umas ekdiôxantôn kai theô mê areskontôn kai pasin anthrôpois enantiôn
-
16
|1 Tessalonicenses 2:16|
kôluontôn êmas tois ethnesin lalêsai ina sôthôsin eis to anaplêrôsai autôn tas amartias pantote ephthasen de ep autous ê orgê eis telos
-
17
|1 Tessalonicenses 2:17|
êmeis de adelphoi aporphanisthentes aph umôn pros kairon ôras prosôpô ou kardia perissoterôs espoudasamen to prosôpon umôn idein en pollê epithumia
-
18
|1 Tessalonicenses 2:18|
a=dioti tsb=dio êthelêsamen elthein pros umas egô men paulos kai apax kai dis kai enekopsen êmas o satanas
-
19
|1 Tessalonicenses 2:19|
tis gar êmôn elpis ê chara ê stephanos kauchêseôs ê ouchi kai umeis emprosthen tou kuriou êmôn iêsou ts=christou en tê autou parousia
-
20
|1 Tessalonicenses 2:20|
umeis gar este ê doxa êmôn kai ê chara
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 5-7
11 de maio LAB 497
OBVIAMENTE
2Crônicas 05-07
Se você ligar para mim, meu telefone irá tocar. Se passar um e-mail, chegará no meu computador. Se escrever uma carta, o correio irá me entregar. Você irá dizer: “Dãh!” Tão óbvio, não?
No entanto, esse é ponto: a obviedade. Esse é um problema que podemos ter: nos esquecemos justamente do mais básico, do óbvio. Como somos burros! Preocupamo-nos com tanta coisa sofisticada e nos esquecemos do essencial, que geralmente é o mais simples. Quer ver só? Relembrando sobre o que escrevi no primeiro parágrafo, lembra daquele versículo memorável, que muita gente sabe até de cor, que diz: “Se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar e orar, buscar a minha face e se afastar dos seus maus caminhos, dos céus o ouvirei, perdoarei o seu pecado e curarei a sua terra?” Você sabe que essas palavras eram tão óbvias que, no contexto deles, elas chegavam a ser lugar-comum? Não entendo como Deus tem tanta paciência - se dar ao sacrifício de “redundar tantas redundâncias” para ver se numa dessas voltas, talvez consiga nos laçar para o Seu coração, Seu abraço.
O verso de 2Crônicas 7:14 era óbvio porque, se lermos desde o capítulo anterior, vemos que havia acontecido exatamente isso. Veja bem: 2Crônicas 6:12 em diante mostra uma longa oração de Salomão. Ele estava buscando a Deus. Aí, quando entra aí o capítulo sete, diz que “Assim que Salomão acabou de orar, desceu fogo do céu e consumiu o holocausto e os sacrifícios, e a glória do SENHOR encheu o templo”. O verso doze declara que “o SENHOR lhe apareceu de noite e disse: “Ouvi sua oração, e escolhi este lugar para mim, como um templo para sacrifícios”. Logo a seguir, quando estava mais que demonstrado que quando alguém ora a Deus de todo o coração, com todo o seu desempenho, a oração toca o coração de Deus, quando isso tinha acabado de acontecer com Salomão, Deus fala as palavras que destaquei acima: “se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar e orar, buscar a minha face e se...”
Para que falar isso se Salomão havia acabado de chamar pelo nome de Deus? Ele não tinha acabado de se humilhar? Não tinha acabado de orar, de buscar a face do Senhor? Não tinha acabado de se converter dos seus maus caminhos? E Deus não tinha acabado de ouvir Salomão? O Senhor não tinha acabado de perdoar seus pecados? Ele não tinha acabado de abençoar a terra de Salomão? Então para que dizer que se alguém O buscasse, Ele atenderia? Para que redundar?
É porque, infelizmente e obviamente, nós esquecemos.
Valdeci Júnior
Fátima Silva