-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|1 Tessalonicenses 2:11|
kathaper oidate ôs ena ekaston umôn ôs patêr tekna eautou parakalountes umas kai paramuthoumenoi
-
12
|1 Tessalonicenses 2:12|
kai ab=marturomenoi ts=marturoumenoi eis to a=peripatein tsb=peripatêsai umas axiôs tou theou tou kalountos umas eis tên eautou basileian kai doxan
-
13
|1 Tessalonicenses 2:13|
a=kai dia touto kai êmeis eucharistoumen tô theô adialeiptôs oti paralabontes logon akoês par êmôn tou theou edexasthe ou logon anthrôpôn alla kathôs estin alêthôs logon theou os kai energeitai en umin tois pisteuousin
-
14
|1 Tessalonicenses 2:14|
umeis gar mimêtai egenêthête adelphoi tôn ekklêsiôn tou theou tôn ousôn en tê ioudaia en christô iêsou oti ab=ta ab=auta ts=tauta epathete kai umeis upo tôn idiôn sumphuletôn kathôs kai autoi upo tôn ioudaiôn
-
15
|1 Tessalonicenses 2:15|
tôn kai ton kurion apokteinantôn iêsoun kai tous tsb=idious prophêtas kai abs=êmas t=umas ekdiôxantôn kai theô mê areskontôn kai pasin anthrôpois enantiôn
-
16
|1 Tessalonicenses 2:16|
kôluontôn êmas tois ethnesin lalêsai ina sôthôsin eis to anaplêrôsai autôn tas amartias pantote ephthasen de ep autous ê orgê eis telos
-
17
|1 Tessalonicenses 2:17|
êmeis de adelphoi aporphanisthentes aph umôn pros kairon ôras prosôpô ou kardia perissoterôs espoudasamen to prosôpon umôn idein en pollê epithumia
-
18
|1 Tessalonicenses 2:18|
a=dioti tsb=dio êthelêsamen elthein pros umas egô men paulos kai apax kai dis kai enekopsen êmas o satanas
-
19
|1 Tessalonicenses 2:19|
tis gar êmôn elpis ê chara ê stephanos kauchêseôs ê ouchi kai umeis emprosthen tou kuriou êmôn iêsou ts=christou en tê autou parousia
-
20
|1 Tessalonicenses 2:20|
umeis gar este ê doxa êmôn kai ê chara
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva