-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
8
|1 Tessalonicenses 4:8|
toigaroun o athetôn ouk anthrôpon athetei alla ton theon ton a=[kai] tsb=kai a=didonta tsb=donta to pneuma autou to agion eis ab=umas ts=êmas
-
9
|1 Tessalonicenses 4:9|
peri de tês philadelphias ou chreian echete graphein umin autoi gar umeis theodidaktoi este eis to agapan allêlous
-
10
|1 Tessalonicenses 4:10|
kai gar poieite auto eis pantas tous adelphous a=[tous] tsb=tous en olê tê makedonia parakaloumen de umas adelphoi perisseuein mallon
-
11
|1 Tessalonicenses 4:11|
kai philotimeisthai êsuchazein kai prassein ta idia kai ergazesthai tais a=[idiais] tsb=idiais chersin umôn kathôs umin parêggeilamen
-
12
|1 Tessalonicenses 4:12|
ina peripatête euschêmonôs pros tous exô kai mêdenos chreian echête
-
13
|1 Tessalonicenses 4:13|
ou ab=thelomen ts=thelô de umas agnoein adelphoi peri tôn a=koimômenôn tsb=kekoimêmenôn ina mê lupêsthe kathôs kai oi loipoi oi mê echontes elpida
-
14
|1 Tessalonicenses 4:14|
ei gar pisteuomen oti iêsous apethanen kai anestê outôs kai o theos tous koimêthentas dia tou iêsou axei sun autô
-
15
|1 Tessalonicenses 4:15|
touto gar umin legomen en logô kuriou oti êmeis oi zôntes oi perileipomenoi eis tên parousian tou kuriou ou mê phthasômen tous koimêthentas
-
16
|1 Tessalonicenses 4:16|
oti autos o kurios en keleusmati en phônê archaggelou kai en salpiggi theou katabêsetai ap ouranou kai oi nekroi en christô anastêsontai prôton
-
17
|1 Tessalonicenses 4:17|
epeita êmeis oi zôntes oi perileipomenoi ama sun autois arpagêsometha en nephelais eis apantêsin tou kuriou eis aera kai outôs pantote sun kuriô esometha
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 42-44
23 de agosto LAB 601
PERICULOSIDADE
Jeremias 42-44
O Jeremias foi parar no Egito. Ele não queria ir para lá, de jeito nenhum. Ele falara para o povo que eles não deveriam ir. E ele só foi para lá, por ter sido forçado pelas circunstâncias da teimosia do povo. Mas, fazer o quê!
Você já passou por isso? Por uma circunstância desagradável, pela qual você não gostaria de ter passado. A princÃpio você evita, mas depois, a situação foge do seu controle, e, por causa dos outros, você também acaba se lascando. Nestas horas, é difÃcil ficar de boca fechada.
Foi o que aconteceu com o Jeremias que foi parar em Dafne, na fronteira nordeste do Egito. Dafne não seria o ponto final da migração dos judeus que acompanhavam Joanã naquela fuga. Dali eles se espalhariam. Mas, o fato é que, durante a pausa em Dafne, Jeremias recebeu uma mensagem do Senhor. E deveria apresentá-la em forma dramatizada, como as do cinto de linho e do vaso quebrado, que já apresentara anteriormente.
A obstinação do povo era tanta que nada mais, nem a mensagem, as palavras ou as encenações de Jeremias, tinha efeito. Quão fácil era-lhes torcer os fatos e interpretá-los segundo seus preconceitos e preferência. Qual fácil é também que isso aconteça conosco hoje. É um perigo. Quando o povo de Deus chega a esse ponto, o que mais um profeta de Deus pode fazer?
Diante da inutilidade dos argumentos, Jeremias apela para o futuro: a história diria quem tinha razão. Que levassem sua maldade às últimas conseqüências. Veriam com seus próprios olhos, e em sua própria carne, a palavra de quem subsistiria, a sua, ou a do Senhor. Deus então declara que Seu nome não mais seria pronunciado em vão por um só judeu vivendo no Egito. Seriam todos consumidos pela espada e pela fome. Os que sobreviveriam e teriam ocasião de voltar à sua terra constituiriam um número diminuto.
Um sinal finalmente lhes é dado como prova de que a palavra do Senhor é que prevaleceria. Tinham se refugiado à sombra de Faraó-Hofra (Apries - 589 a 570 d.C). Pois bem, Hofra seria entregue na mão de seus inimigos, que o fariam perecer. E realmente, ele perdeu sua vida numa rebelião, sendo sucedido por Amasis.
Os teimosos judeus ficaram perdidos. O maior problema daquele povo foi confundir permissão divina com vontade divina. Uma coisa é o que Deus quer, outra coisa é o que Deus, até certo ponto, tolera. E cair na zona da tolerância é um perigo. Porque tudo fica passÃvel de ser confundido, e, na penumbra cinzenta, vem o pior: o sincretismo.
O melhor é procurar fazer a vontade de Deus.
Valdeci Júnior
Fátima Silva