-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Cantares 2:1|
'aniy chabhatseleth hashâron shoshannath hâ`amâqiym
-
2
|Cantares 2:2|
keshoshannâh bêyn hachochiym kên ra`yâthiy bêyn habbânoth
-
3
|Cantares 2:3|
kethappuachba`atsêy hayya`ar kên dodhiy bêyn habbâniym betsillo chimmadhtiyveyâshabhtiy uphiryo mâthoq lechikkiy
-
4
|Cantares 2:4|
hebhiy'aniy 'el-bêyth hayyâyinvedhighlo `âlay 'ahabhâh
-
5
|Cantares 2:5|
sammekhuniy bâ'ashiyshoth rappedhuniybattappuchiym kiy-cholath 'ahabhâh 'âniy
-
6
|Cantares 2:6|
semo'lo tachath lero'shiyviymiyno techabbeqêniy
-
7
|Cantares 2:7|
hishba`tiy 'ethkhem benoth yerushâlaimbitsbhâ'oth 'o be'ayloth hasâdheh 'im-tâ`iyru ve'im-te`oreru 'eth-hâ'ahabhâh `adh shettechpâts s
-
8
|Cantares 2:8|
qol dodhiy hinnêh-zeh bâ' medhallêgh`al-hehâriym meqappêts `al-haggebhâ`oth
-
9
|Cantares 2:9|
domeh dhodhiy litsbhiy 'ole`opher hâ'ayyâliym hinnêh-zeh `omêdh 'achar kâthelênu mashgiyachmin-hachalonoth mêtsiyts min-hacharakkiym
-
10
|Cantares 2:10|
`ânâh dhodhiy ve'âmarliy qumiy lâkh ra`yâthiy yâphâthiy ulekhiy-lâkh
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva