-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Cantares 3:1|
`al-mishkâbhiy ballêyloth biqqashtiy 'êth she'âhabhâh naphshiybiqqashtiyv velo' metsâ'thiyv
-
2
|Cantares 3:2|
'âqumâh nâ' va'asobhebhâh bhâ`iyrbashevâqiym ubhorchobhoth 'abhaqshâh 'êth she'âhabhâh naphshiy biqqashtiyvvelo' metsâ'thiyv
-
3
|Cantares 3:3|
metsâ'uniy hashomeriym hassobhebhiym bâ`iyr 'êthshe'âhabhâh naphshiy re'iythem
-
4
|Cantares 3:4|
kim`ath she`âbhartiy mêhem `adhshemmâtsâ'thiy 'êth she'âhabhâh naphshiy 'achaztiyv velo' 'arpennu `adh-shehabhêy'thiyv 'el-bêyth 'immiy ve'el-chedher horâthiy
-
5
|Cantares 3:5|
hishba`tiy.'ethkhem benoth yerushâlaim bitsbhâ'oth 'o be'ayloth hasâdheh 'im-tâ`iyruve'im-te`oreru 'eth-hâ'ahabhâh `adh shettechpâts s
-
6
|Cantares 3:6|
miy zo'th `olâh min-hammidhbâr kethiymaroth `âshân mequthereth mor ulebhonâh mikkol'abhqath rokhêl
-
7
|Cantares 3:7|
hinnêh mithâtho shellishlomoh shishiym gibboriym sâbhiybhlâh miggibborêy yisrâ'êl
-
8
|Cantares 3:8|
kullâm 'achuzêy cherebh melummedhêymilchâmâh 'iysh charbo `al-yerêkho mippachadh ballêyloth s
-
9
|Cantares 3:9|
'appiryon`âsâh lo hammelekh shelomoh mê`atsêy hallebhânon
-
10
|Cantares 3:10|
`ammudhâyv`âsâh kheseph rephiydhâtho zâhâbh merkâbho 'argâmân tokho râtsuph 'ahabhâhmibbenoth yerushâlâim
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva