-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Efésios 6:1|
ta tekna upakouete tois goneusin umôn a=[en tsb=en a=kuriô] tsb=kuriô touto gar estin dikaion
-
2
|Efésios 6:2|
tima ton patera sou kai tên mêtera êtis estin entolê prôtê en epaggelia
-
3
|Efésios 6:3|
ina eu soi genêtai kai esê makrochronios epi tês gês
-
4
|Efésios 6:4|
kai oi pateres mê parorgizete ta tekna umôn a=alla tsb=all ektrephete auta en paideia kai nouthesia kuriou
-
5
|Efésios 6:5|
oi douloi upakouete tois tsb=kuriois kata sarka a=kuriois meta phobou kai tromou en aplotêti tês kardias umôn ôs tô christô
-
6
|Efésios 6:6|
mê kat a=ophthalmodoulian tsb=ophthalmodouleian ôs anthrôpareskoi all ôs douloi tsb=tou christou poiountes to thelêma tou theou ek psuchês
-
7
|Efésios 6:7|
met eunoias douleuontes abs=ôs tô kuriô kai ouk anthrôpois
-
8
|Efésios 6:8|
eidotes oti a=ekastos tsb=o ean ti tsb=ekastos poiêsê agathon touto a=komisetai tsb=komieitai para tsb=tou kuriou eite doulos eite eleutheros
-
9
|Efésios 6:9|
kai oi kurioi ta auta poieite pros autous anientes tên apeilên eidotes oti kai tsb=umôn autôn a=kai a=umôn o kurios estin en ouranois kai a=prosôpolêmpsia tsb=prosôpolêpsia ouk estin par autô
-
10
|Efésios 6:10|
a=tou a=loipou tsb=to tsb=loipon tsb=adelphoi tsb=mou endunamousthe en kuriô kai en tô kratei tês ischuos autou
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 21-23
16 de maio LAB 502
BONS PROFETAS
2Crônicas 21-23
Hoje, quero comentar um pouco mais sobre Josafá. Destaco o comentário do livro Nisto Cremos, págs. 291-307:
Josafá, o brei de Judá, achava-se em aflição. Tropas inimigas aproximavam-se, e o panorama parecia não oferecer esperança. O rei “se pôs a buscar ao Senhor, e apregoou jejum em todo o Judá” (2Crônicas 20:3). As pessoas afluíam ao templo em grande número a fim de suplicar a Deus misericórdia e livramento. Enquanto Josafá dirigia os serviços de oração, suplicou a Deus que modificasse as circunstâncias. Ele orou: “Porventura, não és Tu Deus nos Céus? Não és Tu que dominas sobre todos os reinos dos povos? Na Tua mão, está a força e o poder, e não há quem Te possa resistir” (verso 6). Deus não protegeu de modo especial o Seu povo no passado? Não havia Ele concedido o território a Seu povo escolhido? Portanto, Josafá implorou: “Ah! Nosso Deus, acaso não executarás Tu o Teu julgamento contra eles? Porque em nós não há força ... não sabemos o que fazer; porém os nossos olhos estão postos em Ti” (verso 12).
Enquanto todo o Judá se encontrava em pé diante do Senhor, ergueu-se Jaaziel. Sua mensagem trouxe encorajamento e orientação para o povo amedrontado. Ele disse: “Não temais, nem vos assusteis... pois a peleja não é vossa, mas de Deus. ... Neste encontro não tereis de pelejar; tomai posição, ficai parados e vede o salvamento que o Senhor vos dará, ... porque o Senhor é convosco” (versos 15-17). Pela manhã, o rei insistiu diante de suas tropas: “Crede no Senhor, vosso Deus, e estareis seguros; crede nos Seus profetas e prosperareis” (verso 20).
O rei creu tão plenamente naquele profeta praticamente desconhecido – Jaaziel – que substituiu a sua linha de frente, colocando em seu lugar um coral que deveria louvar o Senhor e a beleza de Sua santidade! Enquanto as antífonas de fé enchiam os ares, o Senhor achava-Se em operação, trazendo a confusão entre os inimigos que se haviam aliado contra Josafá. O morticínio foi tão grande que não restou “nenhum sobrevivente” (verso 24).
Jaaziel foi o porta-voz de Deus para aquele momento especial. Os profetas desempenharam papel vital, tanto nos tempos do Antigo quanto do Novo Testamentos. Contudo, teria a profecia cessado com o encerramento do cânon bíblico?
O livro de Apocalipse profetiza que o “testemunho de Jesus” haveria de manifestar-se através do “espírito de profecia” nos últimos dias da história terrestre. Isso representa um desafio a todos, no sentido de não assumir uma atitude de indiferença ou descrença, mas “provar todas as coisas” e “reter o que é bom”. Comece a fazer isso na leitura de hoje.
Valdeci Júnior
Fátima Silva