-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|2 Crônicas 7:1|
ukhekhalloth shelomoh lehithpallêl vehâ'êsh yâredhâhmêhashâmayim vatto'khal hâ`olâh vehazzebhâchiym ukhebhodh Adonaymâlê' 'eth-habbâyith
-
2
|2 Crônicas 7:2|
velo' yâkhelu hakkohaniym lâbho' 'el-bêythAdonay kiy-mâlê' khebhodh-Adonay 'eth-bêyth Adonay
-
3
|2 Crônicas 7:3|
vekholbenêy yisrâ'êl ro'iym beredheth hâ'êsh ukhebhodh Adonay `al-habbâyithvayyikhre`u 'appayim 'artsâh `al-hâritsphâh vayyishtachavu vehodhothlayhvh kiy thobh kiy le`olâm chasdo
-
4
|2 Crônicas 7:4|
vehammelekh vekhol-hâ`âmzobhechiym zebhach liphnêy Adonay s
-
5
|2 Crônicas 7:5|
vayyizbach hammelekhshelomoh 'eth-zebhach habbâqâr `esriym ushenayim 'eleph vetso'n mê'âhve`esriym 'âleph vayyachnekhu 'eth-bêyth hâ'elohiym hammelekh vekhol-hâ`âm
-
6
|2 Crônicas 7:6|
vehakkohaniym `al-mishmerothâm `omedhiym vehalviyyimbikhlêy-shiyr Adonay 'asher `âsâh dâviydh hammelekh lehodhothlayhvh kiy-le`olâm chasdo behallêl dâviydh beyâdhâm vehakkohaniymmachatsotseriym [machtseriym] neghdâm vekhol-yisrâ'êl `omedhiym s
-
7
|2 Crônicas 7:7|
vayqaddêsh shelomoh 'eth-tokh hechâtsêr 'asher liphnêy bhêyth-Adonaykiy-`âsâh shâm hâ`oloth ve'êth chelbhêy hashelâmiym kiy-mizbachhannechosheth 'asher `âsâh shelomoh lo' yâkhol lehâkhiyl 'eth-hâ`olâh.ve'eth-hamminchâh ve'eth-hachalâbhiym
-
8
|2 Crônicas 7:8|
vayya`as shelomoh 'eth-hechâghbâ`êth hahiy' shibh`ath yâmiym vekhol-yisrâ'êl `immo qâhâl gâdhol me'odhmillebho' chamâth `adh-nachal mitsrâyim
-
9
|2 Crônicas 7:9|
vayya`asu bayyomhashemiyniy `atsâreth kiy chanukkath hammizbêach `âsu shibh`ath yâmiymvehechâgh shibh`ath yâmiym
-
10
|2 Crônicas 7:10|
ubheyom `esriym usheloshâh lachodheshhashebhiy`iy shillach 'eth-hâ`âm le'oholêyhem semêchiym vethobhêy lêbh`al-hathobhâh 'asher `âsâh Adonay ledhâviydh velishlomoh uleyisrâ'êl`ammo
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 29-31
06 de março LAB 431
HUM?
Deuteronômio 29-31
Desde que me entendo por gente, minha família segue a Deus. Cresci, desde pequeno, indo à igreja todos os finais de semana, participando da escolinha bíblica para os menores, fazendo culto familiar em casa todos os dias, vendo meus pais pregarem o evangelho, assistindo a conversas bíblicas. Sendo assim, acostumei-me a respirar esse ar evangélico, a conversar sobre coisas da igreja, da Bíblia e sobre Deus.
E você sabe que toda criança é cheia de perguntas, né? Aquelas com as quais a criança bombardeia o adulto. “Por que isso? Por que aquilo?”
Isso é normal, pois a criança não veio ao mundo sabendo das coisas. Quando se depara com um monte de novidades, ela quer entender. Agora, uma criança que é criada em uma casa onde se fala de Deus, constantemente, muitas das perguntas também serão relacionadas a Deus. “Pai, por que eu tenho que chamar a Deus de pai também?” “Mãe, por que Jesus não frequentava a escola?” “Como a gente vai ser quando chegar no Céu?” E, por aí vai... Não sei se é porque eu deixava meus pais, tios, líderes da igreja, pessoas mais velhas, professores, todo mundo tonto com tantas perguntas, que muitas vezes eu ouvi a mesma resposta: “Deuteronômio 29:29.”
Você já viu o que está escrito lá? “As coisas encobertas pertencem ao Senhor, o nosso Deus, mas as reveladas pertencem a nós, e aos nossos filhos, para sempre, para que sigamos todas as palavras desta lei.” Ou seja, o que não está encoberto, a nós pertence, mas o que está encoberto, ao Senhor pertence. E ponto final. Isso queria dizer que, se não tinha explicação para alguma coisa, era porque Deus não queria dizer, e isso era um segredo dEle, o qual a gente não devia perscrutar. Então, eu pensava: Está bem. Se Deus quer assim, vou discutir o quê?
Com o passar do tempo, à medida que fui crescendo, estudando e ampliando minha visão de mundo e meu acervo de informações, descobri algo que não sabia se era muito triste ou muito bom: tinha muita coisa que antes eu não pensava que estaria revelada, mas que na realidade estava sim. Na prática, já tinha perguntado sobre tal assunto e tinha recebido a resposta “Deuteronômio 29:29”, isto é, só Deus sabe, não temos como saber. Mas descobri que tinha como saber. O que eu não sabia antes era por pura ignorância.
Então, Deuteronômio 29:29 estava com problemas? Não! O problema era usá-lo de maneira errada. Não devemos nos conformar com a ignorância. Aprendi que esse verso não pode servir como uma desculpa esfarrapada para a ociosidade da pesquisa. Não escudemos nossa ignorância!
Valdeci Júnior
Fátima Silva