-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|1 Pedro 1:1|
petros apostolos iêsou christou eklektois parepidêmois diasporas pontou galatias kappadokias asias kai bithunias
-
2
|1 Pedro 1:2|
kata prognôsin theou patros en agiasmô pneumatos eis upakoên kai rantismon aimatos iêsou christou charis umin kai eirênê plêthuntheiê
-
3
|1 Pedro 1:3|
eulogêtos o theos kai patêr tou kuriou êmôn iêsou christou o kata to polu autou eleos anagennêsas êmas eis elpida zôsan di anastaseôs iêsou christou ek nekrôn
-
4
|1 Pedro 1:4|
eis klêronomian aphtharton kai amianton kai amaranton tetêrêmenên en ouranois eis abs=umas t=êmas
-
5
|1 Pedro 1:5|
tous en dunamei theou phrouroumenous dia pisteôs eis sôtêrian etoimên apokaluphthênai en kairô eschatô
-
6
|1 Pedro 1:6|
en ô agalliasthe oligon arti ei deon a=[estin] tsb=estin lupêthentes en poikilois peirasmois
-
7
|1 Pedro 1:7|
ina to dokimion umôn tês pisteôs a=polutimoteron tsb=polu tsb=timiôteron chrusiou tou apollumenou dia puros de dokimazomenou eurethê eis epainon kai tsb=timên tsb=kai b=eis doxan a=kai a=timên en apokalupsei iêsou christou
-
8
|1 Pedro 1:8|
on ouk as=idontes bt=eidotes agapate eis on arti mê orôntes pisteuontes de agalliasthe chara aneklalêtô kai dedoxasmenê
-
9
|1 Pedro 1:9|
komizomenoi to telos tês pisteôs a=[umôn] tsb=umôn sôtêrian psuchôn
-
10
|1 Pedro 1:10|
peri ês sôtêrias exezêtêsan kai a=exêraunêsan tsb=exêreunêsan prophêtai oi peri tês eis umas charitos prophêteusantes
-
-
Sugestões

Clique para ler Mateus 21-23
10 de outubro LAB 649
FALANDO EM FOFOCA...
Mateus 17-20
A maioria dos fuxiqueiros são inconscientes ou não-assumidos. Da leitura de hoje, quero destacar Mateus 18:15-17. “Se o teu irmão pecar contra você, vá e, a sós com ele, mostre-lhe o erro. Se ele o ouvir, você ganhou seu irmão. Mas se ele não o ouvir, leve consigo mais um ou dois outros, de modo que qualquer acusação seja confirmada pelo depoimento de duas ou três testemunhas. Se ele recusar ouvi-los, conte à igreja; e se ele se recusar a ouvir também a igreja, trate-o como pagão ou publicano”. Todos os cristãos deveriam conhecer esta regrinha básica dos relacionamentos. O pior é que muitos conhecem, mas dela se esquecem. Logo, cada um de nós deveria sempre fazer-se relembrar da mesma.
Você conhece alguém que diga mais ou menos assim?
- Não quero falar mal de fulano. Eu não fico falando por aí. Mas, só comentando com você...
Então narra um fato. E, em seguida:
- O que eu acho... Não, eu tenho certeza que o motivo é...
Já presenciou isso? O incrível, é que uma pessoa que se comporta assim, geralmente é alguém tido, por muitos, como pessoa de confiança, e ela mesma não julga-se fofoqueira. Mas é exatamente este tipo de mexeriqueiro que você mais deve temer. Se ele teve a coragem de falar o outro para você, com certeza, terá coragem de falar de você para os outros. Aliás, terá a covardia, porque tais atitudes são covardes. Quer a prova?
Se, quando essa pessoa, começar este tipo de comentários, você interrompê-la e disser:
- Amigo, antes que você me conte, quero perguntar-lhe: você já conversou sobre tudo isto com esta pessoa? Conseguiu resolver a parada com ela? Pôde ajudar-lhe? Ela autorizou-lhe a contar isto para mim?
Se esta pessoa for um fuxiqueiro crônico, vai sentir-se ofendida. Se for alguém vítima do hábito de fofocar, mas, ao mesmo tempo, sincera, vai cair em si. Porque o conselho bíblico está ligado à nossa índole moral, o que, mais popularmente, é conhecido como brio na cara. É por isto que alguns, nesta situação, ficam até vermelhos.
Manter a bandeira da nobreza em dizer apenas o que é preciso, quando preciso, a quem é preciso, não é fácil. Já fui abordado por fofoqueiros inconscientes ou não-assumidos muitas vezes. Algumas delas, pessoas muito queridas, próximas, amadas. Também já coloquei o exercício acima em prática, em muitas destas situações. Ganhei alguns, perdi outros, que até se diziam meus parentes, mas preferiram abraçar o gosto acariciado pela desonestidade no modo como lidar com as informações alheias. Eu prefiro ficar com a Bíblia.
Pratique estes exercícios, com a Bíblia e os diálogos.
Valdeci Júnior
Fátima Silva