-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
5
|2 Coríntios 7:5|
kai gar elthontôn êmôn eis makedonian oudemian eschêken anesin ê sarx êmôn all en panti thlibomenoi exôthen machai esôthen phoboi
-
6
|2 Coríntios 7:6|
all o parakalôn tous tapeinous parekalesen êmas o theos en tê parousia titou
-
7
|2 Coríntios 7:7|
ou monon de en tê parousia autou alla kai en tê paraklêsei ê pareklêthê eph umin anaggellôn êmin tên umôn epipothêsin ton umôn odurmon ton umôn zêlon uper emou ôste me mallon charênai
-
8
|2 Coríntios 7:8|
oti ei kai elupêsa umas en tê epistolê ou metamelomai ei kai metemelomên blepô a=[gar] tsb=gar oti ê epistolê ekeinê ei kai pros ôran elupêsen umas
-
9
|2 Coríntios 7:9|
nun chairô ouch oti elupêthête all oti elupêthête eis metanoian elupêthête gar kata theon ina en mêdeni zêmiôthête ex êmôn
-
10
|2 Coríntios 7:10|
ê gar kata theon lupê metanoian eis sôtêrian ametamelêton a=ergazetai tsb=katergazetai ê de tou kosmou lupê thanaton katergazetai
-
11
|2 Coríntios 7:11|
idou gar auto touto to kata theon lupêthênai tsb=umas posên kateirgasato umin spoudên alla apologian alla aganaktêsin alla phobon alla epipothêsin alla zêlon ab=alla ts=all ekdikêsin ats=en panti sunestêsate eautous agnous einai tsb=en tô pragmati
-
12
|2 Coríntios 7:12|
ara ei kai egrapsa umin ouch a=eneken tsb=eineken tou adikêsantos oude a=eneken tsb=eineken tou adikêthentos all a=eneken tsb=eineken tou phanerôthênai tên spoudên s=êmôn abt=umôn tên uper s=umôn abt=êmôn pros umas enôpion tou theou
-
13
|2 Coríntios 7:13|
dia touto parakeklêmetha epi ab=de tê paraklêsei a=êmôn tsb=umôn perissoterôs ts=de mallon echarêmen epi tê chara titou oti anapepautai to pneuma autou apo pantôn umôn
-
14
|2 Coríntios 7:14|
oti ei ti autô uper umôn kekauchêmai ou katêschunthên all ôs panta en alêtheia elalêsamen umin outôs kai ê kauchêsis êmôn ê epi titou alêtheia egenêthê
-
-
Sugestões

Clique para ler Isaías 20-23
28 de julho LAB 575
O APROVEITAMENTO DA CHANCE
Isaías 20-23
Você consegue entender o capítulo 22, de Isaías? Há pessoas com dificuldades em entendê-lo, por isso, vou me deter nele. Esse capítulo tem duas partes. A primeira é uma profecia contra Jerusalém, que vai até o verso 14; a segunda, no restante do capítulo, é uma profecia contra Sebna.
Para conseguirmos entender a profecia da primeira parte, precisamos ter em mente que ela reflete tanto a condição moral quanto a condição espiritual de Jerusalém nos dias escuros do ano 701 a.C., quando Senaqueribe marchou vitoriosamente até as portas da cidade. O curioso é que vinham fugitivos de todos os lugares para se esconder nas cidades de todo o território de Judá. Quando já chegavam nas cidades, eles já iam dando a notícia de que o exercito de Senaqueribe estava se aproximando e já iam dominando tudo.
Quarenta e seis cidades-fortes de Judá foram conquistadas, uma a uma. A última esperança dos habitantes do território de Judá se foi quando ficaram sabendo que Senaqueribe já tinha derrotado até o Egito, que era uma potência, em Elteque. Então, aos olhos humanos, não tinha mais esperança. E você sabe que quanto mais uma pessoa está chafurdada na lama do erro, infelizmente, mais fácil ainda é ir para o fundo do poço.
Foi o que aconteceu com aqueles judeus. Como eles já tinham uma religião que era só da boca pra fora, só no formalismo, nessa hora sombria, uma religião de formas e cerimônias entrou em colapso. Em consequência, o povo se esqueceu de Deus de vez. Como imaginavam que no dia seguinte seriam eliminados pela guerra, chegaram à seguinte conclusão: “Vamos aproveitar o último dia para extravasar no pecado.” O que Isaías 22:12-13 mostra é que eles se entregaram à orgia, porque a expectativa era a de um desastre iminente e completo.
Eles até fizeram alguns preparativos apressados para enfrentar o cerco que o rei Senaqueribe ira fazer à cidade: demoliram algumas casas para usar o entulho para reforçar o muro da cidade, trouxeram água da fonte de Guião através de um túnel, etc. Mas a preparação mais importante foi negligenciada: uma renovada dedicação a Deus. Um chamado ao arrependimento foi rejeitado, e o povo se entregou ao ateísmo do medo e desespero.
Deus estava pronto para salvar, mas nada havia digno de ser salvo. Penso que, para Isaías, deve ter sido um desapontamento muito grande ver sua cidade amada tão próxima ao desastre, devido à indisposição de voltar-se para Deus.
Mas você e eu ainda temos a nossa chance de nos entregarmos a Jesus. Não deixe essa oportunidade passar. Aproveite para ir a Deus apenas por amor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva