-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
5
|2 Coríntios 7:5|
kai gar elthontôn êmôn eis makedonian oudemian eschêken anesin ê sarx êmôn all en panti thlibomenoi exôthen machai esôthen phoboi
-
6
|2 Coríntios 7:6|
all o parakalôn tous tapeinous parekalesen êmas o theos en tê parousia titou
-
7
|2 Coríntios 7:7|
ou monon de en tê parousia autou alla kai en tê paraklêsei ê pareklêthê eph umin anaggellôn êmin tên umôn epipothêsin ton umôn odurmon ton umôn zêlon uper emou ôste me mallon charênai
-
8
|2 Coríntios 7:8|
oti ei kai elupêsa umas en tê epistolê ou metamelomai ei kai metemelomên blepô a=[gar] tsb=gar oti ê epistolê ekeinê ei kai pros ôran elupêsen umas
-
9
|2 Coríntios 7:9|
nun chairô ouch oti elupêthête all oti elupêthête eis metanoian elupêthête gar kata theon ina en mêdeni zêmiôthête ex êmôn
-
10
|2 Coríntios 7:10|
ê gar kata theon lupê metanoian eis sôtêrian ametamelêton a=ergazetai tsb=katergazetai ê de tou kosmou lupê thanaton katergazetai
-
11
|2 Coríntios 7:11|
idou gar auto touto to kata theon lupêthênai tsb=umas posên kateirgasato umin spoudên alla apologian alla aganaktêsin alla phobon alla epipothêsin alla zêlon ab=alla ts=all ekdikêsin ats=en panti sunestêsate eautous agnous einai tsb=en tô pragmati
-
12
|2 Coríntios 7:12|
ara ei kai egrapsa umin ouch a=eneken tsb=eineken tou adikêsantos oude a=eneken tsb=eineken tou adikêthentos all a=eneken tsb=eineken tou phanerôthênai tên spoudên s=êmôn abt=umôn tên uper s=umôn abt=êmôn pros umas enôpion tou theou
-
13
|2 Coríntios 7:13|
dia touto parakeklêmetha epi ab=de tê paraklêsei a=êmôn tsb=umôn perissoterôs ts=de mallon echarêmen epi tê chara titou oti anapepautai to pneuma autou apo pantôn umôn
-
14
|2 Coríntios 7:14|
oti ei ti autô uper umôn kekauchêmai ou katêschunthên all ôs panta en alêtheia elalêsamen umin outôs kai ê kauchêsis êmôn ê epi titou alêtheia egenêthê
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 25-28
10 de junho LAB 527
MEU MUNDO NÃO É AQUI
JÓ 25-28
“Pelo Deus vivo, que me negou justiça, pelo Todo poderoso, que deu amargura à minha alma, enquanto eu tiver vida em mim, o sopro de Deus em minhas narinas, meus lábios não falarão maldade, e minha língua não proferirá nada que seja falso. Nunca darei razão a vocês [para me acusarem]! Minha integridade não negarei jamais, até à morte. Manterei minha retidão, e nunca a deixarei enquanto eu viver, a minha consciência não me repreenderá” (Jó 27:1-6).
Quem disse isso? O grande Jó. Destaquei esse trecho da leitura porque, para mim, ele é demais. Pense: um seguidor de Deus, sofrendo, na pior das desgraças, sem saber para onde foi a justiça do Senhor, ter a coragem de olhar para o Céu e dizer: “Deus, ainda que o Senhor me mate, é em Ti que eu vou continuar colocando a minha esperança”?
Isso que é fé. Porque quando alguém passa por uma dificuldade, ora e tem sua oração respondida, não tem tanta fé assim. O mundo hoje anda tão longe de compreender o que é fé, que pensa que o “máximo da fé” seria: está desempregado? Bate o joelho no chão e pede um emprego para o Senhor. Daí a oração é respondida e o emprego aparece. Oh! Isso que é fé! Está doente? Faz uma oração e vem a cura! Oh! Que fé! Está precisando de dinheiro? Pede para Deus e a grana aparece. Oh!... Fé? Fé ou presunção? Fé ou teologia da prosperidade? Fé ou mercadologia da religião? Fé ou falta de compreensão bíblica?
Quando é preciso ter mais fé: orar para um paralítico levantar-se e sair andando, em nome de Jesus, e vê-lo sair andando ou orar para um paralítico levantar-se, em nome de Jesus, e não vê-lo sair andando e ainda assim continuar crendo em Jesus? Percebe como nossa noção de fé tem sido deturpada?
Então, permita-me repetir o trecho destacado que estampa, de forma grandiosa, a fé desse homem: “Pelo Deus vivo, que me negou justiça, pelo Todo poderoso, que deu amargura à minha alma, enquanto eu tiver vida em mim, o sopro de Deus em minhas narinas, meus lábios não falarão maldade, e minha língua não proferirá nada que seja falso. Nunca darei razão a vocês [para me acusarem]! Minha integridade não negarei jamais, até à morte. Manterei minha retidão, e nunca a deixarei enquanto eu viver, a minha consciência não me repreenderá.”
Fé é a ponte que nos liga desta vida para a vida eterna. É a convicção de que nosso CÉU PODE COMEÇAR AQUI, MAS QUE NOSSO MUNDO, ABSOLUTAMENTE, NÃO É AQUI.
Nosso destino é o Céu!
Valdeci Júnior
Fátima Silva