-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|2 Coríntios 1:1|
paulos apostolos tsb=iêsou christou a=iêsou dia thelêmatos theou kai timotheos o adelphos tê ekklêsia tou theou tê ousê en korinthô sun tois agiois pasin tois ousin en olê tê achaia
-
2
|2 Coríntios 1:2|
charis umin kai eirênê apo theou patros êmôn kai kuriou iêsou christou
-
3
|2 Coríntios 1:3|
eulogêtos o theos kai patêr tou kuriou êmôn iêsou christou o patêr tôn oiktirmôn kai theos pasês paraklêseôs
-
4
|2 Coríntios 1:4|
o parakalôn êmas epi pasê tê thlipsei êmôn eis to dunasthai êmas parakalein tous en pasê thlipsei dia tês paraklêseôs ês parakaloumetha autoi upo tou theou
-
5
|2 Coríntios 1:5|
oti kathôs perisseuei ta pathêmata tou christou eis êmas outôs dia ab=tou christou perisseuei kai ê paraklêsis êmôn
-
6
|2 Coríntios 1:6|
eite de thlibometha uper tês umôn paraklêseôs kai sôtêrias a=eite a=parakaloumetha a=uper tês a=umôn a=paraklêseôs a=tês energoumenês en upomonê tôn autôn pathêmatôn ôn kai êmeis paschomen b=kai b=ê b=elpis b=êmôn b=bebaia b=uper b=umôn tsb=eite tsb=parak
-
7
|2 Coríntios 1:7|
eidotes oti a=ôs tsb=ôsper koinônoi este tôn pathêmatôn outôs kai tês paraklêseôs
-
8
|2 Coríntios 1:8|
ou gar thelomen umas agnoein adelphoi uper tês thlipseôs êmôn tês genomenês tsb=êmin en tê asia oti kath uperbolên tsb=ebarêthêmen uper dunamin a=ebarêthêmen ôste exaporêthênai êmas kai tou zên
-
9
|2 Coríntios 1:9|
alla autoi en eautois to apokrima tou thanatou eschêkamen ina mê pepoithotes ômen eph eautois all epi tô theô tô egeironti tous nekrous
-
10
|2 Coríntios 1:10|
os ek têlikoutou thanatou errusato êmas kai a=rusetai tsb=ruetai eis on êlpikamen a=[oti] tsb=oti kai eti rusetai
-
-
Sugestões

Clique para ler João 1-3
28 de outubro LAB 667
RESSURREIÇÃO PROFUNDA
Lucas 23-24
Donald Grey Barnhouse estava dirigindo seus filhos até o velório da mãe deles. Num cruzamento da estrada um enorme caminhão passou pela frente deles, temporariamente passando uma grande sombra pelo carro em que estavam. Barnhouse perguntou aos filhos, "Você preferia que a sombra do caminhão ou o próprio caminhão passasse por cima de vocês?" "É claro, a sombra," eles responderam. "É isso que aconteceu conosco," falou Barnhouse. "O falecimento de mamãe é apenas a sombra da morte. O pecador perdido é atropelado pelo próprio caminhão." (Larson, Craig Brian, editor em "Illustrations for Preaching and Teaching from Leadership Journal," Grand Rapids: Baker Book House, 1993, p. 55).
Que garantia temos para dizer isto? Ela está no ponto alto dos dois capítulos que você lê hoje, na sua Bíblia: a ressurreição de Cristo. Don Emmitte, em “Living Illustrations for Effective Preaching” faz lembrar que “se a Páscoa disser qualquer coisa para nós, é que Jesus estará sempre conosco. As pirâmides do Egito são famosas porque abrigaram os corpos mumificados dos antigos reis do Egito. A Catedral de Westminster em Londres é reverenciada porque lá jazem os corpos da nobreza e de Britânicos famosos. O mausoléu de Maomé é notável pelo caixão de pedra e os ossos que contém. O cemitério de Arlington em Washington nos EUA é venerado como o lugar de descanso de muitos Americanos famosos. Mas, o sepulcro de Jesus é famoso, justamente porque está vazio.” Aleluia! Glória a Deus por isso! Esta é a nossa garantia, de que a nossa fé não é vã.
Nos primeiros séculos da era cristã, a borboleta era usada como símbolo da ressurreição. Mas sabemos que isto não é o que melhor simboliza a ressurreição. A marca da ressurreição está nas mãos de Cristo. Percebeu aí na leitura de hoje? As cicatrizes continuam lá, em Suas mãos. Mas... por que?
Se Deus ressuscitou Jesus da morte, por que Ele não restaurou seu corpo? Por que feridas? Por que a marca dos pregos que dava para sentir com as mãos? Será que a palavra do Evangelho está dizendo a nós na nossa espera: "Você não verá a Jesus até enxergar suas feridas"? Para John Vannorsdall, “de alguma forma ou outra, precisamos entender que o Cristo ressuscitado é sempre o Cristo ferido. Vivo, mas, nunca sarado. Livre da morte, mas, marcado para eternidade. Os surdos tem um sinal para Jesus. O dedo do meio de cada mão é colocado na centro da palma da outra mão. Jesus, eles sinalizam, é aquele com as mãos feridas. E quando eles tocam aquele lugar, eles lembram. Eles escutam o nome dEle na sua própria pele”.
Profundo!
Valdeci Júnior
Fátima Silva