-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|2 Coríntios 11:1|
ophelon aneichesthe mou mikron a=ti tsb=tê a=aphrosunês tsb=aphrosunê alla kai anechesthe mou
-
2
|2 Coríntios 11:2|
zêlô gar umas theou zêlô êrmosamên gar umas eni andri parthenon agnên parastêsai tô christô
-
3
|2 Coríntios 11:3|
phoboumai de a=mê a=pôs tsb=mêpôs ôs o ophis tsb=euan exêpatêsen a=euan en tê panourgia autou tsb=outôs phtharê ta noêmata umôn apo tês aplotêtos a=[kai a=tês a=agnotêtos] tês eis ton christon
-
4
|2 Coríntios 11:4|
ei men gar o erchomenos allon iêsoun kêrussei on ouk ekêruxamen ê pneuma eteron lambanete o ouk elabete ê euaggelion eteron o ouk edexasthe kalôs a=anechesthe tsb=êneichesthe
-
5
|2 Coríntios 11:5|
logizomai gar mêden usterêkenai tôn a=uperlian tsb=uper tsb=lian apostolôn
-
6
|2 Coríntios 11:6|
ei de kai idiôtês tô logô all ou tê gnôsei all en panti a=phanerôsantes tsb=phanerôthentes en pasin eis umas
-
7
|2 Coríntios 11:7|
ê amartian epoiêsa emauton tapeinôn ina umeis upsôthête oti dôrean to tou theou euaggelion euêggelisamên umin
-
8
|2 Coríntios 11:8|
allas ekklêsias esulêsa labôn opsônion pros tên umôn diakonian
-
9
|2 Coríntios 11:9|
kai parôn pros umas kai usterêtheis ou katenarkêsa a=outhenos tsb=oudenos to gar usterêma mou prosaneplêrôsan oi adelphoi elthontes apo makedonias kai en panti abarê tsb=umin emauton a=umin etêrêsa kai têrêsô
-
10
|2 Coríntios 11:10|
estin alêtheia christou en emoi oti ê kauchêsis autê ou abs=phragêsetai t=sphragisetai eis eme en tois klimasin tês achaias
-
-
Sugestões

Clique para ler Isaías 11-14
26 de julho LAB 573
O QUEBRADOR DE PEDRAS
Isaías 11-14
Quando li Isaías 14, na minha leitura, tive uma sensação que, para traduzi-la, é necessário contar uma história que encontrei no site www.pregador.com.br, com o título “O QUEBRADOR DE PEDRAS”. Ela estava catalogada sobre o assunto da inveja. Então, imagine a sensação que tive ao ler esse capítulo.
Segundo a lenda (que é apenas para ilustrar), diz que havia um sujeito muito simples, que ganhava a vida quebrando pedras. Era o quebrador de pedras. Apesar do fato de ter saúde, emprego e família, ele vivia permanentemente insatisfeito.
Certo dia, ele passou em frente à casa de um homem muito rico e importante. Ele sentiu uma terrível inveja, quando viu aquele homem cercado de bens valiosos e pessoas importantes. Do mais profundo do seu ser, pensou: “Ah... como eu queria ser aquele homem!” Então, inexplicavelmente, como num passe de mágica... plim! Foi colocado no lugar do rico.
Mas quando ia começar a usufruir o luxo e o poder, passou em frente daquela casa um importante general, montado num magnífico cavalo, e todos se curvavam diante dele. O quebrador de pedras novamente sentiu inveja e desejou ser aquele general e, mais uma vez, plim! Lá estava ele, em cima do cavalo.
Quando ia começar a desfrutar o prestígio do general, caiu do cavalo, devido ao forte calor do Sol do meio-dia. Então, ele invejou o Sol e... plim!
Ao começar a experimentar todo o poder de seus raios, uma nuvem escura veio e tapou-lhe a visão. Invejou a nuvem escura e... plim!
Quando ia tapar os raios do Sol, passou um forte vento e jogou a nuvem para longe. Invejou o vento e... plim!
E quando ia jogar as nuvens escuras para bem longe, uma montanha quebrou o vento. Invejou a montanha e... plim! Tornou-se a montanha.
Ah... Agora, finalmente, parece que ficou satisfeito, pois, parecia-lhe que, em todo o mundo, nada era mais poderoso que uma grande e inabalável montanha.
Mas foi neste pequeno e único momento de satisfação que ele ouviu um som que lhe era bastante familiar, o som de uma pesada marreta de ferro manejada com habilidade por um musculoso quebrador de pedras, quebrando a montanha devagarzinho.
Interessante! A inveja só pode levar a uma coisa: autodestruição.
Houve um tempo em que tudo era perfeito e ninguém sofria. Mas um anjo infeliz resolveu experimentar algo que não seria bom: ter inveja. A tentação não é pecado, o pecado é alimentá-la. Hoje, arcamos com as consequências dessa inveja: a existência do diabo e o inferno no qual nós precisamos viver.
Não compensa invejar nada de ninguém. Cultive o contentamento e você será muito feliz!
Valdeci Júnior
Fátima Silva