-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|2 Coríntios 11:1|
ophelon aneichesthe mou mikron a=ti tsb=tê a=aphrosunês tsb=aphrosunê alla kai anechesthe mou
-
2
|2 Coríntios 11:2|
zêlô gar umas theou zêlô êrmosamên gar umas eni andri parthenon agnên parastêsai tô christô
-
3
|2 Coríntios 11:3|
phoboumai de a=mê a=pôs tsb=mêpôs ôs o ophis tsb=euan exêpatêsen a=euan en tê panourgia autou tsb=outôs phtharê ta noêmata umôn apo tês aplotêtos a=[kai a=tês a=agnotêtos] tês eis ton christon
-
4
|2 Coríntios 11:4|
ei men gar o erchomenos allon iêsoun kêrussei on ouk ekêruxamen ê pneuma eteron lambanete o ouk elabete ê euaggelion eteron o ouk edexasthe kalôs a=anechesthe tsb=êneichesthe
-
5
|2 Coríntios 11:5|
logizomai gar mêden usterêkenai tôn a=uperlian tsb=uper tsb=lian apostolôn
-
6
|2 Coríntios 11:6|
ei de kai idiôtês tô logô all ou tê gnôsei all en panti a=phanerôsantes tsb=phanerôthentes en pasin eis umas
-
7
|2 Coríntios 11:7|
ê amartian epoiêsa emauton tapeinôn ina umeis upsôthête oti dôrean to tou theou euaggelion euêggelisamên umin
-
8
|2 Coríntios 11:8|
allas ekklêsias esulêsa labôn opsônion pros tên umôn diakonian
-
9
|2 Coríntios 11:9|
kai parôn pros umas kai usterêtheis ou katenarkêsa a=outhenos tsb=oudenos to gar usterêma mou prosaneplêrôsan oi adelphoi elthontes apo makedonias kai en panti abarê tsb=umin emauton a=umin etêrêsa kai têrêsô
-
10
|2 Coríntios 11:10|
estin alêtheia christou en emoi oti ê kauchêsis autê ou abs=phragêsetai t=sphragisetai eis eme en tois klimasin tês achaias
-
-
Sugestões

Clique para ler Ezequiel 21-23
03 de setembro LAB 612
APROVEITE A DISCIPLINA POR AMOR
Ezequiel 21-23
O que significa a expressão “o cetro de meu filho”, de Ezequiel 21:10?
Pra entender essa figura, você precisa tentar entender todo o trecho de texto. Ezequiel 21:8-17 trata da Espada Afiada e Polida.
Na sequência dos capítulos anteriores, o terror da destruição próxima de Jerusalém é descrito neste oráculo aqui, em termos ainda assustadores. A espada não só estava desembainhada, mas está afiada e polida para o dia da matança (v.10). Não era ocasião nem para regozijo, nem para zombaria. Por ocasião do sítio de Jerusalém por Senaqueribe nos dias do rei Ezequias, houve aqueles que, com o maior cinismo, estavam se preparando para o desastre que ameaçava engolfar a cidade dizendo: “Comamos e bebamos, que amanhã morreremos” (Isaías 22:13). Aparentemente, a história iria repetir-se ao Jerusalém ser sitiada pelos exércitos de Nabucodonosor. Esta diferença cínica em face de um perigo mortal reproduziu-se por ocasião do banquete que Belsazar ofereceu a seus grandes à véspera da tomada de Babilônia pelas tropas de Ciro (Daniel 5).
A frase final do v.10, que, a princípio, oferece umas certas dificuldades para ser entendida, poderia ser traduzida assim: “O cetro [na NVI, vareta] de meu filho despreza qualquer [outro] pau”. O termo hebraico “shebet” significa não somente “cetro”, mas também “tribo”. Nas bênçãos que Jacó proferiu em seu leito de morte somente de Judá diz ele beni, “filho meu” (Gênesis 49:9). Levando em consideração estes dois fatos, a frase “a tribo de meu filho” seria uma referência à tribo de Judá. O sentido de toda a frase seria então: “Judá despreza qualquer pau”. “Pau” teria neste contexto o sentido de “castigo”. Como Judá tinha desprezado os castigos mais leves do passado representados pelo “pau”, teria agora que sofrer o castigo da espada afiada e polida.
Através do “matador” do v.11, que é o NABUCODONOSOR, ou melhor, o exército que ele comandava, iria acontecer uma guerra contra todo o povo de Judá, e mesmo os príncipes não escapariam (v.12). O castigo seria feio. Judá, que tinha desprezado os castigos anteriores expressados pela vara, não sobreviveria ao castigo da espada (versos 13 e 10). A carnificina que ocorreria por ocasião do sítio e conquista de Jerusalém é descrita em termos horripilantes nos vv.14-17. E isso tudo realmente aconteceu. Infelizmente.
Lição de aplicação para a nossa vida: quando Deus nos permitir uma leve conseqüência ruim, em vez de desprezarmos a repreensão ou, em vez de até mesmo reclamar com Deus, o melhor é procurar aprender a lição enquanto a disciplina é leve. Caso contrário, a repreensão posterior pode ser insuportável. Concluindo tudo, o conselho é: aproveite a disciplina por amor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva