-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|2 Coríntios 11:1|
ophelon aneichesthe mou mikron a=ti tsb=tê a=aphrosunês tsb=aphrosunê alla kai anechesthe mou
-
2
|2 Coríntios 11:2|
zêlô gar umas theou zêlô êrmosamên gar umas eni andri parthenon agnên parastêsai tô christô
-
3
|2 Coríntios 11:3|
phoboumai de a=mê a=pôs tsb=mêpôs ôs o ophis tsb=euan exêpatêsen a=euan en tê panourgia autou tsb=outôs phtharê ta noêmata umôn apo tês aplotêtos a=[kai a=tês a=agnotêtos] tês eis ton christon
-
4
|2 Coríntios 11:4|
ei men gar o erchomenos allon iêsoun kêrussei on ouk ekêruxamen ê pneuma eteron lambanete o ouk elabete ê euaggelion eteron o ouk edexasthe kalôs a=anechesthe tsb=êneichesthe
-
5
|2 Coríntios 11:5|
logizomai gar mêden usterêkenai tôn a=uperlian tsb=uper tsb=lian apostolôn
-
6
|2 Coríntios 11:6|
ei de kai idiôtês tô logô all ou tê gnôsei all en panti a=phanerôsantes tsb=phanerôthentes en pasin eis umas
-
7
|2 Coríntios 11:7|
ê amartian epoiêsa emauton tapeinôn ina umeis upsôthête oti dôrean to tou theou euaggelion euêggelisamên umin
-
8
|2 Coríntios 11:8|
allas ekklêsias esulêsa labôn opsônion pros tên umôn diakonian
-
9
|2 Coríntios 11:9|
kai parôn pros umas kai usterêtheis ou katenarkêsa a=outhenos tsb=oudenos to gar usterêma mou prosaneplêrôsan oi adelphoi elthontes apo makedonias kai en panti abarê tsb=umin emauton a=umin etêrêsa kai têrêsô
-
10
|2 Coríntios 11:10|
estin alêtheia christou en emoi oti ê kauchêsis autê ou abs=phragêsetai t=sphragisetai eis eme en tois klimasin tês achaias
-
-
Sugestões

Clique para ler Isaías 20-23
28 de julho LAB 575
O APROVEITAMENTO DA CHANCE
Isaías 20-23
Você consegue entender o capítulo 22, de Isaías? Há pessoas com dificuldades em entendê-lo, por isso, vou me deter nele. Esse capítulo tem duas partes. A primeira é uma profecia contra Jerusalém, que vai até o verso 14; a segunda, no restante do capítulo, é uma profecia contra Sebna.
Para conseguirmos entender a profecia da primeira parte, precisamos ter em mente que ela reflete tanto a condição moral quanto a condição espiritual de Jerusalém nos dias escuros do ano 701 a.C., quando Senaqueribe marchou vitoriosamente até as portas da cidade. O curioso é que vinham fugitivos de todos os lugares para se esconder nas cidades de todo o território de Judá. Quando já chegavam nas cidades, eles já iam dando a notícia de que o exercito de Senaqueribe estava se aproximando e já iam dominando tudo.
Quarenta e seis cidades-fortes de Judá foram conquistadas, uma a uma. A última esperança dos habitantes do território de Judá se foi quando ficaram sabendo que Senaqueribe já tinha derrotado até o Egito, que era uma potência, em Elteque. Então, aos olhos humanos, não tinha mais esperança. E você sabe que quanto mais uma pessoa está chafurdada na lama do erro, infelizmente, mais fácil ainda é ir para o fundo do poço.
Foi o que aconteceu com aqueles judeus. Como eles já tinham uma religião que era só da boca pra fora, só no formalismo, nessa hora sombria, uma religião de formas e cerimônias entrou em colapso. Em consequência, o povo se esqueceu de Deus de vez. Como imaginavam que no dia seguinte seriam eliminados pela guerra, chegaram à seguinte conclusão: “Vamos aproveitar o último dia para extravasar no pecado.” O que Isaías 22:12-13 mostra é que eles se entregaram à orgia, porque a expectativa era a de um desastre iminente e completo.
Eles até fizeram alguns preparativos apressados para enfrentar o cerco que o rei Senaqueribe ira fazer à cidade: demoliram algumas casas para usar o entulho para reforçar o muro da cidade, trouxeram água da fonte de Guião através de um túnel, etc. Mas a preparação mais importante foi negligenciada: uma renovada dedicação a Deus. Um chamado ao arrependimento foi rejeitado, e o povo se entregou ao ateísmo do medo e desespero.
Deus estava pronto para salvar, mas nada havia digno de ser salvo. Penso que, para Isaías, deve ter sido um desapontamento muito grande ver sua cidade amada tão próxima ao desastre, devido à indisposição de voltar-se para Deus.
Mas você e eu ainda temos a nossa chance de nos entregarmos a Jesus. Não deixe essa oportunidade passar. Aproveite para ir a Deus apenas por amor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva