-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|2 Coríntios 8:1|
gnôrizomen de umin adelphoi tên charin tou theou tên dedomenên en tais ekklêsiais tês makedonias
-
2
|2 Coríntios 8:2|
oti en pollê dokimê thlipseôs ê perisseia tês charas autôn kai ê kata bathous ptôcheia autôn eperisseusen eis a=to tsb=ton a=ploutos tsb=plouton tês aplotêtos autôn
-
3
|2 Coríntios 8:3|
oti kata dunamin marturô kai a=para tsb=uper dunamin authairetoi
-
4
|2 Coríntios 8:4|
meta pollês paraklêseôs deomenoi êmôn tên charin kai tên koinônian tês diakonias tês eis tous agious ts=dexasthai ts=êmas
-
5
|2 Coríntios 8:5|
kai ou kathôs êlpisamen a=alla tsb=all eautous edôkan prôton tô kuriô kai êmin dia thelêmatos theou
-
6
|2 Coríntios 8:6|
eis to parakalesai êmas titon ina kathôs proenêrxato outôs kai epitelesê eis umas kai tên charin tautên
-
7
|2 Coríntios 8:7|
all ôsper en panti perisseuete pistei kai logô kai gnôsei kai pasê spoudê kai tê ex a=êmôn tsb=umôn en a=umin tsb=êmin agapê ina kai en tautê tê chariti perisseuête
-
8
|2 Coríntios 8:8|
ou kat epitagên legô alla dia tês eterôn spoudês kai to tês umeteras agapês gnêsion dokimazôn
-
9
|2 Coríntios 8:9|
ginôskete gar tên charin tou kuriou êmôn iêsou christou oti di umas eptôcheusen plousios ôn ina umeis tê ekeinou ptôcheia ploutêsête
-
10
|2 Coríntios 8:10|
kai gnômên en toutô didômi touto gar umin sumpherei oitines ou monon to poiêsai alla kai to thelein proenêrxasthe apo perusi
-
-
Sugestões

Clique para ler Gênesis 12-15
04 de janeiro LAB 370
DESDE QUANDO?
Gênesis 12-15
De Martinho Lutero, herdamos a doutrina da justificação pela fé. Ele aprendeu isso nos escritos de Paulo. Mas o apóstolo buscou tal ensinamento junto à cruz. Então, onde tudo começou?
Abraão viveu no tempo do Velho Testamento. Será que ele foi salvo pela Lei? Pelo contrário! Não foi justificado por suas obras, mas porque creu. “Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça. Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça” (Romanos 4:3 e 5; Gálatas 3:6; Tiago 2:23; cf. Gênesis 15:6).
Um soldado do exército imperial estava condenado a morrer. A mãe daquele oficial, em lágrimas, aos pés do imperador, rogou-lhe para que seu filho fosse perdoado. Napoleão Bonaparte, de pronto, negou, porque se tratava de um reincidente e era por isso que a justiça exigia a execução do réu.
Desesperada, a mãe tentou argumentar dizendo-lhe:
- Mas não estou pedindo justiça para o meu filho, ó grande. O que peço é misericórdia, senhor, misericórdia!
O monarca replicou:
- Ele não merece misericórdia.
Ela, porém insistiu suplicando:
- Sim senhor, disso eu sei. Se ele a merecesse, não seria misericórdia, seria justiça.
Essa verdade tocou o coração do imperador, e ele respondeu:
- Concederei a seu filho minha misericórdia.
“Se tu tivesses feito uma lista dos nossos pecados, quem escaparia da condenação? Mas tu nos perdoas, e por isso nós te tememos... ponha a sua esperança no Deus Eterno porque o seu amor é fiel, e ele sempre está disposto a salvar” (Salmo 130:3-7 - BLH). Apenas confesse seus pecados a Deus, pois “se confessarmos os nossos pecados, ele é fiel e justo para nos perdoar os pecados e nos purificar de toda injustiça” (1João 1:9).
A obra de Jesus, consumada na cruz, satisfez plenamente a justiça de Deus. Se você aceitá-la, alcançará misericórdia e perdão.
“Porque Cristo, quando nós ainda éramos fracos, morreu a seu tempo pelos ímpios. Dificilmente, alguém morreria por um justo; pois poderá ser que pelo bom alguém se anime a morrer. Mas Deus prova o seu próprio amor para conosco pelo fato de ter Cristo morrido por nós, sendo nós ainda pecadores” (Romanos 5:6-8).
Resumindo, justificação pela fé é, em Seu infinito amor e misericórdia, Deus fazendo a Jesus “pecado por nós; para que, nEle, fôssemos feitos justiça de Deus” (2Coríntios 5:21). Através da fé em Cristo, os corações são preenchidos pelo Espírito Santo. Por meio dessa mesma fé, dom da graça de Deus (Romanos 12:3; Efésios 2:8), os pecadores arrependidos são considerados justos (Romanos 3:28). A salvação sempre aconteceu assim.
Valdeci Júnior
Fátima Silva