-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
9
|1 Timóteo 6:9|
oi de boulomenoi ploutein empiptousin eis peirasmon kai pagida kai epithumias pollas anoêtous kai blaberas aitines buthizousin tous anthrôpous eis olethron kai apôleian
-
10
|1 Timóteo 6:10|
riza gar pantôn tôn kakôn estin ê philarguria ês tines oregomenoi apeplanêthêsan apo tês pisteôs kai eautous periepeiran odunais pollais
-
11
|1 Timóteo 6:11|
su de ô anthrôpe tsb=tou theou tauta pheuge diôke de dikaiosunên eusebeian pistin agapên upomonên a=praupathian tsb=praotêta
-
12
|1 Timóteo 6:12|
agônizou ton kalon agôna tês pisteôs epilabou tês aiôniou zôês eis ên ts=kai eklêthês kai ômologêsas tên kalên omologian enôpion pollôn marturôn
-
13
|1 Timóteo 6:13|
paraggellô a=[soi] tsb=soi enôpion tou theou tou a=zôogonountos tsb=zôopoiountos ta panta kai christou iêsou tou marturêsantos epi pontiou pilatou tên kalên omologian
-
14
|1 Timóteo 6:14|
têrêsai se tên entolên aspilon a=anepilêmpton tsb=anepilêpton mechri tês epiphaneias tou kuriou êmôn iêsou christou
-
15
|1 Timóteo 6:15|
ên kairois idiois deixei o makarios kai monos dunastês o basileus tôn basileuontôn kai kurios tôn kurieuontôn
-
16
|1 Timóteo 6:16|
o monos echôn athanasian phôs oikôn aprositon on eiden oudeis anthrôpôn oude idein dunatai ô timê kai kratos aiônion amên
-
17
|1 Timóteo 6:17|
tois plousiois en tô nun aiôni paraggelle mê upsêlophronein mêde êlpikenai epi ploutou adêlotêti all a=epi tsb=en tsb=tô theô tsb=tô tsb=zônti tô parechonti êmin ts=plousiôs panta ab=plousiôs eis apolausin
-
18
|1 Timóteo 6:18|
agathoergein ploutein en ergois kalois eumetadotous einai koinônikous
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Reis 3-4
11 de abril LAB 467
DE PÉ NAS RUÍNAS
1Reis 03-04
Houve um cara que era famoso e religioso. E tem muita gente que acha que a religião não é importante. Será? Hoje, quero apresentar-lhe alguém cuja vida e obras podem nos levar a refletir o que queremos definir para a nossa vida. E isso tem tudo a ver com a religião. Quer conhecê-lo?
Ele foi o mais célebre dos reis de Israel, o terceiro na lista dos monarcas e o segundo dos cinco filhos que Davi teve com Bate-Seba. Este foi Salomão, que deve ter reinado por volta de 971 a 931 a.C. Provavelmente tenha nascido em Jerusalém, bem antes que Davi chegasse ao final de seu reinado, mas que só aparece em cena mais tarde.
Davi tinha prometido a Bate-Seba que Salomão seria o sucessor, todavia a sucessão não foi anunciada oficialmente. Então, Adonias se proclamou rei pelo fato de que era o mais velho dos irmãos que, na ocasião, estavam vivos. Mas diante dessa pressão e dos posicionamentos de Natã e Bate-Seba, Davi mandou ungir Salomão e colocá-lo no trono, embora houvesse outra proclamação e unção por Davi, de maneira mais formal e pública, um pouco antes dele morrer.
Por ser mais sábio que todos os seus contemporâneos, Salomão foi reconhecido como um grande intelectual israelita. Em nenhum outro tempo da monarquia houve tanta oportunidade de contatos internacionais, tampouco tanta abundância e paz que inspirasse tantas obras literárias. Ele teve tempo para pensar. E além disso, a sabedoria concedida por Deus ajudou Salomão a receber honras e riquezas também.
O sábio começou a construir o templo em 966 a.C. Para tanto, gastou apenas poucos anos para concluir aquela estupenda obra. Foi nessa época que Deus apareceu pela segunda vez a Salomão e fez a promessa de que colocaria o Seu nome para sempre naquele templo. E ali também foi reafirmada a promessa de que a casa de Davi, agora passando por Salomão, estaria perpetuamente no trono, se guardassem os mandamentos de Deus.
Entretanto, infelizmente Salomão fez coisas que eram proibidas: tomou para si cavalos, mulheres e ouro em abundância. Ele caiu na tentação, não ouviu os conselhos de Deus, ficou orgulhoso e se entregou aos prazeres carnais do sexo e da idolatria. E o resultado foi que o reino, que a tantas custas tinha sido fortemente unificado, dividiu-se logo após sua morte.
Nessa fragmentação do reinado, muitas ruínas surgiram. Mas o interessante foi que as suas edificações religiosas foram as únicas que ficaram de pé. Isso não diz nada a você? Com que nível de seriedade você está tratando os assuntos religiosos da sua vida?
Embora existam fragmentos, permaneça de pé. Seja fiel!
Valdeci Júnior
Fátima Silva