-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|2 Coríntios 5:11|
eidotes oun ton phobon tou kuriou anthrôpous peithomen theô de pephanerômetha elpizô de kai en tais suneidêsesin umôn pephanerôsthai
-
12
|2 Coríntios 5:12|
ou tsb=gar palin eautous sunistanomen umin alla aphormên didontes umin kauchêmatos uper êmôn ina echête pros tous en prosôpô kauchômenous kai a=mê a=en tsb=ou kardia
-
13
|2 Coríntios 5:13|
eite gar exestêmen theô eite sôphronoumen umin
-
14
|2 Coríntios 5:14|
ê gar agapê tou christou sunechei êmas krinantas touto oti b=[ei] ts=ei eis uper pantôn apethanen ara oi pantes apethanon
-
15
|2 Coríntios 5:15|
kai uper pantôn apethanen ina oi zôntes mêketi eautois zôsin alla tô uper autôn apothanonti kai egerthenti
-
16
|2 Coríntios 5:16|
ôste êmeis apo tou nun oudena oidamen kata sarka ei tsb=de kai egnôkamen kata sarka christon alla nun ouketi ginôskomen
-
17
|2 Coríntios 5:17|
ôste ei tis en christô kainê ktisis ta archaia parêlthen idou gegonen kaina tsb=ta tsb=panta
-
18
|2 Coríntios 5:18|
ta de panta ek tou theou tou katallaxantos êmas eautô dia tsb=iêsou christou kai dontos êmin tên diakonian tês katallagês
-
19
|2 Coríntios 5:19|
ôs oti theos ên en christô kosmon katallassôn eautô mê logizomenos autois ta paraptômata autôn kai themenos en êmin ton logon tês katallagês
-
20
|2 Coríntios 5:20|
uper christou oun presbeuomen ôs tou theou parakalountos di êmôn deometha uper christou katallagête tô theô
-
-
Sugestões

Clique para ler Eclesiastes 9-12
20 de julho LAB 567
DESTINO BOM
Eclesiastes 09-12
Se, atualmente, existisse inferno (um lugar para onde as pessoas más já estivessem indo assim que morressem) precisaríamos riscar fora um versículo da leitura bíblica de hoje: Eclesiastes 12:7, que nos ensina sobre o estado do homem, quando morrer: “o pó volte à terra, de onde veio, e o espírito volte a Deus, que o deu.” Esse verso nos dá uma clara evidência de que não existe inferno.
Mas como assim? Esse verso está se referindo a todos os seres humanos. Tanto o justo quanto o ímpio, quando morrem, têm o mesmo destino. Ou seja, o pó (o corpo) do ímpio vai para a terra, quando ele morre, e o espírito dele vai para Deus, assim como acontece com o justo. Talvez você pergunte: “Como pode ser isso? A alma da pessoa má vai para o Céu também?” É aí que vem o ponto “X” do entendimento desse verso: quem disse que o ser humano tem uma alma? O ser humano não TEM alma. Cada pessoa É uma alma.
Aqui em Eclesiastes 12:7, a palavra espírito, no original hebraico, é “ruah”, e significa “vento”, “fôlego de vida”. É a mesma palavra que está em Genesis 2:7, quando Deus soprou no nariz de Adão, o “ruah”, ou seja, o sopro, o vento, o fôlego de vida. O interessante é que em nenhum lugar a Bíblia ensina que “ruah” seja uma entidade, ou tenha uma identidade ou uma inteligência. Tanto é que até os animais também têm “ruah”. No original hebraico, em Eclesiastes 3:19-21, a mesma palavra – ruah – é usada para referir-se ao espírito dos animais. Então um cachorro, uma vaca, um cavalo, também teriam uma alma que vai pro Céu ou pro inferno? Não tem como, percebe? Porque o “ruah” dos animais, que é igual ao do ser humano, nada mais é do que a respiração, o fôlego, sopro, um ar em movimento.
Então, a explicação do que Eclesiastes 12:7 está dizendo é a seguinte: quando alguém morre, o corpo apodrece, e o vento de sua respiração, o fôlego, volta para a atmosfera que pertence a Deus. É apenas isso. Entendeu? Fácil, não é? E aí, é claro, quando Jesus voltar, na ressurreição, Deus vai nos recriar, com carne e osso novamente, e nós vamos para o Céu, viver com Ele para sempre (1Coríntios 15 e 1Tessalonicenes 4).
Portanto, o que faz parte da nossa esperança é a ressurreição. De acordo com o final de Eclesiastes, se aceitarmos a bondade de Deus enquanto estamos vivendo esta vida, nosso destino, quando ressuscitarmos, será um destino bom. Isso é o que desejo para você. Vamos viver no Céu para sempre?
Valdeci Júnior
Fátima Silva