-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
21
|2 Crônicas 9:21|
kiy-'oniyyoth lammelekh holekhoth tarshiysh `im `abhdhêychurâm 'achath leshâlosh shâniym tâbho'nâh 'oniyyoth tarshiysh nose'oth zâhâbhvâkheseph shenhabbiym veqophiym vethukkiyyiym ph
-
22
|2 Crônicas 9:22|
vayyighdalhammelekh shelomoh mikkol malkhêy hâ'ârets le`osher vechâkhmâh
-
23
|2 Crônicas 9:23|
vekhol malkhêy hâ'ârets mebhaqshiym 'eth-penêy shelomoh lishmoa` 'eth-châkhmâtho 'asher-nâthan hâ'elohiym belibbo
-
24
|2 Crônicas 9:24|
vehêm mebhiy'iym 'iyshminchâtho kelêy kheseph ukhelêy zâhâbh uselâmoth nêsheq ubhesâmiymsusiym upherâdhiym debhar-shânâh beshânâh ph
-
25
|2 Crônicas 9:25|
vayhiy lishlomoh'arba`ath 'alâphiym 'uryoth susiym umarkâbhoth ushenêym-`âsâr 'elephpârâshiym vayyanniychêm be`ârêy hârekhebh ve`im-hammelekhbiyrushâlâim
-
26
|2 Crônicas 9:26|
vayhiy moshêl bekhol-hammelâkhiym min-hannâhâr.ve`adh-'erets pelishtiym ve`adh gebhul mitsrâyim
-
27
|2 Crônicas 9:27|
vayyittên hammelekh'eth-hakkeseph biyrushâlaim kâ'abhâniym ve'êth hâ'arâziym nâthankashiqmiym 'asher-bashephêlâh lârobh
-
28
|2 Crônicas 9:28|
umotsiy'iym susiymmimmitsrayim lishlomoh umikkâl-hâ'arâtsoth
-
29
|2 Crônicas 9:29|
ushe'âr dibhrêyshelomoh hâri'shoniym vehâ'acharoniym halo'-hêm kethubhiym `al-dibhrêy nâthân hannâbhiy' ve`al-nebhu'ath 'achiyyâh hashiyloniy ubhachazothye`diy [ye`do] hachozeh `al-yârâbh`âm ben-nebhâth
-
30
|2 Crônicas 9:30|
vayyimlokhshelomoh bhiyrushâlaim `al-kâl-yisrâ'êl 'arbâ`iym shânâh
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 29-31
06 de março LAB 431
HUM?
Deuteronômio 29-31
Desde que me entendo por gente, minha família segue a Deus. Cresci, desde pequeno, indo à igreja todos os finais de semana, participando da escolinha bíblica para os menores, fazendo culto familiar em casa todos os dias, vendo meus pais pregarem o evangelho, assistindo a conversas bíblicas. Sendo assim, acostumei-me a respirar esse ar evangélico, a conversar sobre coisas da igreja, da Bíblia e sobre Deus.
E você sabe que toda criança é cheia de perguntas, né? Aquelas com as quais a criança bombardeia o adulto. “Por que isso? Por que aquilo?”
Isso é normal, pois a criança não veio ao mundo sabendo das coisas. Quando se depara com um monte de novidades, ela quer entender. Agora, uma criança que é criada em uma casa onde se fala de Deus, constantemente, muitas das perguntas também serão relacionadas a Deus. “Pai, por que eu tenho que chamar a Deus de pai também?” “Mãe, por que Jesus não frequentava a escola?” “Como a gente vai ser quando chegar no Céu?” E, por aí vai... Não sei se é porque eu deixava meus pais, tios, líderes da igreja, pessoas mais velhas, professores, todo mundo tonto com tantas perguntas, que muitas vezes eu ouvi a mesma resposta: “Deuteronômio 29:29.”
Você já viu o que está escrito lá? “As coisas encobertas pertencem ao Senhor, o nosso Deus, mas as reveladas pertencem a nós, e aos nossos filhos, para sempre, para que sigamos todas as palavras desta lei.” Ou seja, o que não está encoberto, a nós pertence, mas o que está encoberto, ao Senhor pertence. E ponto final. Isso queria dizer que, se não tinha explicação para alguma coisa, era porque Deus não queria dizer, e isso era um segredo dEle, o qual a gente não devia perscrutar. Então, eu pensava: Está bem. Se Deus quer assim, vou discutir o quê?
Com o passar do tempo, à medida que fui crescendo, estudando e ampliando minha visão de mundo e meu acervo de informações, descobri algo que não sabia se era muito triste ou muito bom: tinha muita coisa que antes eu não pensava que estaria revelada, mas que na realidade estava sim. Na prática, já tinha perguntado sobre tal assunto e tinha recebido a resposta “Deuteronômio 29:29”, isto é, só Deus sabe, não temos como saber. Mas descobri que tinha como saber. O que eu não sabia antes era por pura ignorância.
Então, Deuteronômio 29:29 estava com problemas? Não! O problema era usá-lo de maneira errada. Não devemos nos conformar com a ignorância. Aprendi que esse verso não pode servir como uma desculpa esfarrapada para a ociosidade da pesquisa. Não escudemos nossa ignorância!
Valdeci Júnior
Fátima Silva