-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
12
|2 Crônicas 36:12|
vayya`as hâra` be`êynêy Adonay 'elohâyv lo'nikhna` milliphnêy yirmeyâhu hannâbhiy' mippiy Adonay
-
13
|2 Crônicas 36:13|
vegham bammelekh nebhukhadhne'tsar mârâdh 'asher hishbiy`o bê'lohiymvayyeqesh 'eth-`ârpo vay'ammêts 'eth-lebhâbho mishubh 'el-Adonay'elohêy yisrâ'êl
-
14
|2 Crônicas 36:14|
gam kol-sârêy hakkohaniym vehâ`âm hirbulim`ol-[li][me`âl]-ma`al kekhol to`abhoth haggoyim vaythamme'u 'eth-bêyth Adonay 'asher hiqdiysh biyrushâlâim
-
15
|2 Crônicas 36:15|
vayyishlach Adonay'elohêy 'abhothêyhem `alêyhem beyadh mal'âkhâyv hashkêm veshâloachkiy-châmal `al-`ammo ve`al-me`ono
-
16
|2 Crônicas 36:16|
vayyihyu mal`ibhiymbemal'akhêy hâ'elohiym ubhoziym debhârâyv umitta`te`iym binbhi'âyv`adh `aloth chamath-Adonay be`ammo `adh-le'êyn marpê'
-
17
|2 Crônicas 36:17|
vayya`al`alêyhem 'eth-melekh kasdiyyiym [kasdiym] vayyaharoghbachurêyhem bacherebh bebhêyth miqdâshâm velo' châmal `al-bâchurubhethulâh zâqên veyâshêsh hakkol nâthan beyâdho
-
18
|2 Crônicas 36:18|
vekhol kelêy bêythhâ'elohiym haggedholiym vehaqqethanniym ve'otseroth bêyth Adonayve'otseroth hammelekh vesârâyv hakkol hêbhiy' bhâbhel
-
19
|2 Crônicas 36:19|
vayyisrephu'eth-bêyth hâ'elohiym vaynattetsu 'êth chomath yerushâlâimvekhol-'armenotheyhâ sârphu bhâ'êsh vekhol-kelêy machamaddeyhâ.lehashchiyth s
-
20
|2 Crônicas 36:20|
vayyeghel hashe'êriyth min-hacherebh 'el-bâbhel vayyihyu-lo ulebhânâyv la`abhâdhiym `adh-melokh malkhuth pârâs
-
21
|2 Crônicas 36:21|
lemallo'vthdebhar-Adonay bephiy yirmeyâhu `adh-râtsthâh hâ'ârets 'eth-shabbethotheyhâ kol-yemêy hâshammâh shâbhâthâh lemallo'vth shibh`iymshânâh ph
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 29-31
06 de março LAB 431
HUM?
Deuteronômio 29-31
Desde que me entendo por gente, minha família segue a Deus. Cresci, desde pequeno, indo à igreja todos os finais de semana, participando da escolinha bíblica para os menores, fazendo culto familiar em casa todos os dias, vendo meus pais pregarem o evangelho, assistindo a conversas bíblicas. Sendo assim, acostumei-me a respirar esse ar evangélico, a conversar sobre coisas da igreja, da Bíblia e sobre Deus.
E você sabe que toda criança é cheia de perguntas, né? Aquelas com as quais a criança bombardeia o adulto. “Por que isso? Por que aquilo?”
Isso é normal, pois a criança não veio ao mundo sabendo das coisas. Quando se depara com um monte de novidades, ela quer entender. Agora, uma criança que é criada em uma casa onde se fala de Deus, constantemente, muitas das perguntas também serão relacionadas a Deus. “Pai, por que eu tenho que chamar a Deus de pai também?” “Mãe, por que Jesus não frequentava a escola?” “Como a gente vai ser quando chegar no Céu?” E, por aí vai... Não sei se é porque eu deixava meus pais, tios, líderes da igreja, pessoas mais velhas, professores, todo mundo tonto com tantas perguntas, que muitas vezes eu ouvi a mesma resposta: “Deuteronômio 29:29.”
Você já viu o que está escrito lá? “As coisas encobertas pertencem ao Senhor, o nosso Deus, mas as reveladas pertencem a nós, e aos nossos filhos, para sempre, para que sigamos todas as palavras desta lei.” Ou seja, o que não está encoberto, a nós pertence, mas o que está encoberto, ao Senhor pertence. E ponto final. Isso queria dizer que, se não tinha explicação para alguma coisa, era porque Deus não queria dizer, e isso era um segredo dEle, o qual a gente não devia perscrutar. Então, eu pensava: Está bem. Se Deus quer assim, vou discutir o quê?
Com o passar do tempo, à medida que fui crescendo, estudando e ampliando minha visão de mundo e meu acervo de informações, descobri algo que não sabia se era muito triste ou muito bom: tinha muita coisa que antes eu não pensava que estaria revelada, mas que na realidade estava sim. Na prática, já tinha perguntado sobre tal assunto e tinha recebido a resposta “Deuteronômio 29:29”, isto é, só Deus sabe, não temos como saber. Mas descobri que tinha como saber. O que eu não sabia antes era por pura ignorância.
Então, Deuteronômio 29:29 estava com problemas? Não! O problema era usá-lo de maneira errada. Não devemos nos conformar com a ignorância. Aprendi que esse verso não pode servir como uma desculpa esfarrapada para a ociosidade da pesquisa. Não escudemos nossa ignorância!
Valdeci Júnior
Fátima Silva