-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
12
|2 Crônicas 13:12|
vehinnêh `immânu bhâro'sh hâ'elohiymvekhohanâyv vachatsotseroth hatteru`âh lehâriya` `alêykhem benêyyisrâ'êl 'al-tillâchamu `im-Adonay 'elohêy-'abhothêykhem kiy-lo'thatsliychu
-
13
|2 Crônicas 13:13|
veyârâbh`âm hêsêbh 'eth-hamma'râbh lâbho' mê'acharêyhemvayyihyu liphnêy yehudhâh vehamma'râbh mê'acharêyhem
-
14
|2 Crônicas 13:14|
vayyiphnu yehudhâh vehinnêh lâhem hammilchâmâh pâniym ve'âchorvayyits`aqu layhvh vehakkohaniym machatsotseirym [machtseriym]bachatsotseroth
-
15
|2 Crônicas 13:15|
vayyâriy`u 'iysh yehudhâh vayhiy behâriya` 'iysh.yehudhâh vehâ'elohiym nâghaph 'eth-yârâbh`âm vekhol-yisrâ'êl liphnêy'abhiyyâh viyhudhâh
-
16
|2 Crônicas 13:16|
vayyânusu bhenêy-yisrâ'êl mippenêy yehudhâhvayyittenêm 'elohiym beyâdhâm
-
17
|2 Crônicas 13:17|
vayyakku bhâhem 'abhiyyâhve`ammo makkâh rabbâh vayyippelu chalâliym miyyisrâ'êl chamêsh-mê'oth 'eleph 'iysh bâchur
-
18
|2 Crônicas 13:18|
vayyikkân`u bhenêy-yisrâ'êl bâ`êth hahiy'vayye'emtsu benêy yehudhâh kiy nish`anu `al-Adonay 'elohêy'abhothêyhem
-
19
|2 Crônicas 13:19|
vayyirdoph 'abhiyyâh 'acharêy yârâbh`âm vayyilkodhmimmennu `âriym 'eth-bêyth-'êl ve'eth-benotheyhâ ve'eth-yeshânâhve'eth-benotheyhâ ve'eth-`ephron [`ephrayin] ubhenotheyhâ
-
20
|2 Crônicas 13:20|
velo'-`âtsarkoach-yârâbh`âm `odh biymêy 'abhiyyâhu vayyiggephêhu Adonayvayyâmoth ph
-
21
|2 Crônicas 13:21|
vayyithchazzêq 'abhiyyâhu vayyisâ'-lo nâshiym 'arba``esrêh vayyoledh `esriym ushenayim bâniym veshêsh `esrêh bânoth s
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 29-31
06 de março LAB 431
HUM?
Deuteronômio 29-31
Desde que me entendo por gente, minha família segue a Deus. Cresci, desde pequeno, indo à igreja todos os finais de semana, participando da escolinha bíblica para os menores, fazendo culto familiar em casa todos os dias, vendo meus pais pregarem o evangelho, assistindo a conversas bíblicas. Sendo assim, acostumei-me a respirar esse ar evangélico, a conversar sobre coisas da igreja, da Bíblia e sobre Deus.
E você sabe que toda criança é cheia de perguntas, né? Aquelas com as quais a criança bombardeia o adulto. “Por que isso? Por que aquilo?”
Isso é normal, pois a criança não veio ao mundo sabendo das coisas. Quando se depara com um monte de novidades, ela quer entender. Agora, uma criança que é criada em uma casa onde se fala de Deus, constantemente, muitas das perguntas também serão relacionadas a Deus. “Pai, por que eu tenho que chamar a Deus de pai também?” “Mãe, por que Jesus não frequentava a escola?” “Como a gente vai ser quando chegar no Céu?” E, por aí vai... Não sei se é porque eu deixava meus pais, tios, líderes da igreja, pessoas mais velhas, professores, todo mundo tonto com tantas perguntas, que muitas vezes eu ouvi a mesma resposta: “Deuteronômio 29:29.”
Você já viu o que está escrito lá? “As coisas encobertas pertencem ao Senhor, o nosso Deus, mas as reveladas pertencem a nós, e aos nossos filhos, para sempre, para que sigamos todas as palavras desta lei.” Ou seja, o que não está encoberto, a nós pertence, mas o que está encoberto, ao Senhor pertence. E ponto final. Isso queria dizer que, se não tinha explicação para alguma coisa, era porque Deus não queria dizer, e isso era um segredo dEle, o qual a gente não devia perscrutar. Então, eu pensava: Está bem. Se Deus quer assim, vou discutir o quê?
Com o passar do tempo, à medida que fui crescendo, estudando e ampliando minha visão de mundo e meu acervo de informações, descobri algo que não sabia se era muito triste ou muito bom: tinha muita coisa que antes eu não pensava que estaria revelada, mas que na realidade estava sim. Na prática, já tinha perguntado sobre tal assunto e tinha recebido a resposta “Deuteronômio 29:29”, isto é, só Deus sabe, não temos como saber. Mas descobri que tinha como saber. O que eu não sabia antes era por pura ignorância.
Então, Deuteronômio 29:29 estava com problemas? Não! O problema era usá-lo de maneira errada. Não devemos nos conformar com a ignorância. Aprendi que esse verso não pode servir como uma desculpa esfarrapada para a ociosidade da pesquisa. Não escudemos nossa ignorância!
Valdeci Júnior
Fátima Silva