-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
7
|Gálatas 2:7|
alla tounantion idontes oti pepisteumai to euaggelion tês akrobustias kathôs petros tês peritomês
-
8
|Gálatas 2:8|
o gar energêsas petrô eis apostolên tês peritomês enêrgêsen kai emoi eis ta ethnê
-
9
|Gálatas 2:9|
kai gnontes tên charin tên dotheisan moi iakôbos kai kêphas kai iôannês oi dokountes stuloi einai dexias edôkan emoi kai barnaba koinônias ina êmeis b=[men] eis ta ethnê autoi de eis tên peritomên
-
10
|Gálatas 2:10|
monon tôn ptôchôn ina mnêmoneuômen o kai espoudasa auto touto poiêsai
-
11
|Gálatas 2:11|
ote de êlthen a=kêphas tsb=petros eis antiocheian kata prosôpon autô antestên oti kategnôsmenos ên
-
12
|Gálatas 2:12|
pro tou gar elthein tinas apo iakôbou meta tôn ethnôn sunêsthien ote de êlthon upestellen kai aphôrizen eauton phoboumenos tous ek peritomês
-
13
|Gálatas 2:13|
kai sunupekrithêsan autô a=[kai] tsb=kai oi loipoi ioudaioi ôste kai barnabas sunapêchthê autôn tê upokrisei
-
14
|Gálatas 2:14|
all ote eidon oti ouk orthopodousin pros tên alêtheian tou euaggeliou eipon tô a=kêpha tsb=petrô emprosthen pantôn ei su ioudaios uparchôn ethnikôs tsb=zês kai a=ouchi tsb=ouk ioudaikôs a=zês a=pôs tsb=ti ta ethnê anagkazeis ioudaizein
-
15
|Gálatas 2:15|
êmeis phusei ioudaioi kai ouk ex ethnôn amartôloi
-
16
|Gálatas 2:16|
eidotes a=[de] oti ou dikaioutai anthrôpos ex ergôn nomou ean mê dia pisteôs iêsou christou kai êmeis eis christon iêsoun episteusamen ina dikaiôthômen ek pisteôs christou kai ouk ex ergôn nomou a=oti tsb=dioti tsb=ou tsb=dikaiôthêsetai ex ergôn nomou a=o
-
-
Sugestões

Clique para ler Êxodo 30-31
27 de janeiro LAB 393
O EVANGELHO EM SÍMBOLOS
Êxodo 30-31
Jeová chamou Moisés, mostrou-lhe a maquete de um santuário que havia construído nos céus (Hebreus 8:1-2) e disse-lhe: “E farão um santuário para mim, e eu habitarei no meio de vocês. Tenha o cuidado de fazer tudo segundo o modelo que lhe foi mostrado no monte” (Êxodo 25:8-9 e 40; Hebreus 8:5; 9:24). Essa seria uma parábola para a época presente (Hebreus 9:9-10 - RA), para que as boas novas da salvação fossem pregadas ao povo do Israel antigo (Hebreus 4:2).
Leia Hebreus 9:2-7. O tabernáculo israelita saiu parecido com aquele que está nos céus (Hebreus 8:5), que João viu em visão (Apocalipse 14:17; 15:5; 16:17). Ficava no meio do acampamento e tinha um pátio, onde somente os ofertantes entravam. Esse pátio simbolizava o planeta Terra, extensão do Santuário Celeste, palco da sacrifical história da redenção.
A parte interna da tenda tinha dois cômodos: Santo e Santíssimo. O lugar Santo era freqüentado somente pelos sacerdotes. Tinha três móveis: uma mesa com pães, um altar para queimar incenso e um candeeiro (Apocalipse 4:11). Já no lugar Santíssimo, somente o sumo sacerdote entrava, apenas uma vez por ano (Hebreus 9:7). Lá ficava a Arca da Aliança (Êxodo 25:10-16), como a que existe no santuário de Deus nos Céus (Apocalipse 11:19) para guardar as tábuas dos Dez Mandamentos.
Esse Santuário era todo desmontável para que os levitas pudessem carregá-lo por onde quer que os hebreus fossem em seus 40 anos de vagueação desértica.
Centenas de ensinamentos sobre o evangelho eram simbolizadas por cada detalhe da construção e dos serviços do santuário. Abaixo, alguns exemplos.
Um dos principais serviços no Santuário era a oferta pelo pecado individual (Levítico 5 e 6). Para ser perdoado, o pecador colocava as mãos sobre o animal. Na presença do sacerdote, confessava seus pecados a Deus. Em seguida, matava o animal (Levítico 1:5 e 11; 3:1-2, 7-8, 13; 5; 6) e o entregava ao sacerdote, seu intercessor.
Hoje, o nosso intercessor é Jesus. O meio de acesso é a oração.
Valdeci Júnior
Fátima Silva