-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
7
|Gálatas 2:7|
alla tounantion idontes oti pepisteumai to euaggelion tês akrobustias kathôs petros tês peritomês
-
8
|Gálatas 2:8|
o gar energêsas petrô eis apostolên tês peritomês enêrgêsen kai emoi eis ta ethnê
-
9
|Gálatas 2:9|
kai gnontes tên charin tên dotheisan moi iakôbos kai kêphas kai iôannês oi dokountes stuloi einai dexias edôkan emoi kai barnaba koinônias ina êmeis b=[men] eis ta ethnê autoi de eis tên peritomên
-
10
|Gálatas 2:10|
monon tôn ptôchôn ina mnêmoneuômen o kai espoudasa auto touto poiêsai
-
11
|Gálatas 2:11|
ote de êlthen a=kêphas tsb=petros eis antiocheian kata prosôpon autô antestên oti kategnôsmenos ên
-
12
|Gálatas 2:12|
pro tou gar elthein tinas apo iakôbou meta tôn ethnôn sunêsthien ote de êlthon upestellen kai aphôrizen eauton phoboumenos tous ek peritomês
-
13
|Gálatas 2:13|
kai sunupekrithêsan autô a=[kai] tsb=kai oi loipoi ioudaioi ôste kai barnabas sunapêchthê autôn tê upokrisei
-
14
|Gálatas 2:14|
all ote eidon oti ouk orthopodousin pros tên alêtheian tou euaggeliou eipon tô a=kêpha tsb=petrô emprosthen pantôn ei su ioudaios uparchôn ethnikôs tsb=zês kai a=ouchi tsb=ouk ioudaikôs a=zês a=pôs tsb=ti ta ethnê anagkazeis ioudaizein
-
15
|Gálatas 2:15|
êmeis phusei ioudaioi kai ouk ex ethnôn amartôloi
-
16
|Gálatas 2:16|
eidotes a=[de] oti ou dikaioutai anthrôpos ex ergôn nomou ean mê dia pisteôs iêsou christou kai êmeis eis christon iêsoun episteusamen ina dikaiôthômen ek pisteôs christou kai ouk ex ergôn nomou a=oti tsb=dioti tsb=ou tsb=dikaiôthêsetai ex ergôn nomou a=o
-
-
Sugestões

Clique para ler Juízes 17-19
20 de março LAB 445
CONVENIENTEMENTE INCORRETO
Juízes 17-19
Existe uma lenda que ilustra muito bem o contexto e a “moral da história” da leitura de hoje.
Conta-se que, certa vez, havia um homem que queria muito comprar uma determinada mansão. Então, o Diabo, aproveitando-se da sua obsessão, propôs-se a ajudá-lo:
- Mas há uma única condição - disse-lhe o demônio.
- Qual condição? - perguntou o homem, desconfiado.
- Está vendo aquele prego fincado na parede da sala de jantar?
- Sim!
- Eu ajudo você a comprar esta mansão. Ela verdadeiramente será sua, mas aquele prego será meu. Você nunca poderá arrancá-lo de lá.
- Só isso?
- Só isso - confirmou o Diabo.
O homem aceitou a proposta. Anos depois, ele ofereceu um gigantesco banquete na sua mansão. As pessoas mais importantes de toda aquela região foram convidadas e confirmaram presença.
Aquele seria um jantar inesquecível, mas, no meio da festa, quando as pessoas iam começar a comer, o Diabo entrou na sala carregando uma carniça fedorenta e a pendurou naquele prego, assustando e acabando com o apetite de todos.
O dono da mansão tentou argumentar, mas o Diabo lhe disse:
- Lembre-se do nosso trato: aquele prego é meu! E eu vou usá-lo como bem entender.
E é assim que acontece se deixarmos o mal dominar qualquer área da nossa vida. Por menor que seja, ele infernizará toda a nossa existência. Se você acha que isso não é bíblico, leia Juízes 17-19. Mica deu uma pequena abertura para o mal, fazendo algo que lhe era mais conveniente do que certo. A história corre e desemboca-se na desgraça do que aconteceu a todo o Israel, em decorrência do ocorrido com o levita e a sua concubina. Esse desgraçante desfecho está na leitura de amanhã, que é o capítulo vinte. Mas amanhã também continuaremos questionando sobre a tênue linha que existe entre o conveniente e o correto.
Por hoje, fica para você a reflexão: o que lhe tem sido gostoso, conveniente, “bom”, aprazível, afetivo, etc., que tem sido um verdadeiro prego no sapato da sua vida cristã? Você acha que compensa continuar agarrado a isso? Lembre-se que é muito melhor o pouco e o simples com Deus que o muito sem ele. Afinal, o primeiro estado traz felicidade, mas este último gera consequências muito dolorosas. O que a princípio é conveniente, se não for regido pelos corretos princípios, amanhã será, principalmente, inconveniente.
É como aquele ditado que diz que “quem ri por último ri melhor”. É melhor você abrir mão do pecado hoje, por mais atrativo que lhe pareça, que Deus abrir mão de você amanhã, por mais que tenha lhe amado.
Pense nisso!
Valdeci Júnior
Fátima Silva