-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
6
|Gálatas 3:6|
kathôs abraam episteusen tô theô kai elogisthê autô eis dikaiosunên
-
7
|Gálatas 3:7|
ginôskete ara oti oi ek pisteôs outoi tsb=eisin uioi a=eisin abraam
-
8
|Gálatas 3:8|
proidousa de ê graphê oti ek pisteôs dikaioi ta ethnê o theos proeuêggelisato tô abraam oti s=eulogêthêsontai abt=eneulogêthêsontai en soi panta ta ethnê
-
9
|Gálatas 3:9|
ôste oi ek pisteôs eulogountai sun tô pistô abraam
-
10
|Gálatas 3:10|
osoi gar ex ergôn nomou eisin upo kataran eisin gegraptai gar a=oti epikataratos pas os ouk emmenei tsb=en pasin tois gegrammenois en tô bibliô tou nomou tou poiêsai auta
-
11
|Gálatas 3:11|
oti de en nomô oudeis dikaioutai para tô theô dêlon oti o dikaios ek pisteôs zêsetai
-
12
|Gálatas 3:12|
o de nomos ouk estin ek pisteôs all o poiêsas auta tsb=anthrôpos zêsetai en autois
-
13
|Gálatas 3:13|
christos êmas exêgorasen ek tês kataras tou nomou genomenos uper êmôn katara a=oti gegraptai tsb=gar epikataratos pas o kremamenos epi xulou
-
14
|Gálatas 3:14|
ina eis ta ethnê ê eulogia tou abraam genêtai en christô iêsou ina tên epaggelian tou pneumatos labômen dia tês pisteôs
-
15
|Gálatas 3:15|
adelphoi kata anthrôpon legô omôs anthrôpou kekurômenên diathêkên oudeis athetei ê epidiatassetai
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 35-36
24 de fevereiro LAB 421
FIM DO LIVRO DE NÚMEROS
Números 35-36
O autor Mário Quintana escreveu: “A vida é o dever que nós trouxemos para fazer em casa. Quando se vê, já são seis horas! Quando se vê, já é sexta-feira. Quando se vê, já terminou o ano... Quando se vê, perdemos o amor da nossa vida. Quando se vê, já se passaram 50 anos! Agora é tarde demais para ser reprovado. Se me fosse dado, um dia, outra oportunidade, eu nem olhava o relógio. Seguiria sempre em frente e iria jogando, pelo caminho, a casca dourada e inútil das horas. Desta forma, eu digo: não deixe de fazer algo de que gosta devido a falta de tempo; a única falta que terá, será desse tempo que infelizmente não voltará mais.”
Esse pensamento está ligado com o recado que quero dar para você hoje. Aliás, um apelo. Quando vemos, o dia já passou, e nos pegamos ser ter lido a Bíblia. Isso não é triste?
Fazer a leitura da Bíblia em um ano não é para qualquer um. Muitos até querem, mas quando veem, vários dias passaram e a leitura fica super atrasada. Quando percebem, também já passou o ano e mais uma derrota: não conseguiu concluir o projeto de ler a Bíblia diariamente. É mais triste e nostálgico que esse poema do Mário Quintana. É vergonhoso!
Mas nem só de vergonhas precisa viver o ser humano. O povo de Israel ficou viajando, viajando, viajando pelo deserto, e quando viram, já havia passado quarenta anos! Perda de tempo? Não! Nessa parada, quando eles perceberam, já estavam na terra de Canaã, a terra prometida! Era o sonho, que eles, como povo, alimentavam a mais de trezentos anos! E agora, eles estavam ali, na geração deles, sendo os conquistadores. Repartindo a herança, recebendo as instruções para nova vida, desfrutando da recompensa! Que coisa fantástica!
Olhando aí “Por Dentro da Bíblia”, no nosso plano de leitura diária, quando menos percebemos, terminamos o livro de Números! Você viu só? Hoje, lemos os capítulos 35-36 e pronto. Se seguirmos o plano que Deus nos dá, acontece assim: quando nem percebemos, temos o satisfatório sentimento de mais uma tarefa concluída. Se você é fiel em parar para fazer sua leitura, quando você menos percebe, já se passaram vinte, trinta minutinhos, e você terminou o seu ano bíblico. Se você é fiel em fazer isso todos os dias, quando você menos percebe, já leu toda a Bíblia. Ou, pelo menos até o livro de Números.
Compensa seguir a jornada que Deus nos dá, porque quando vemos, já estamos repartindo a herança e recebendo nossa parte da bênção. Que seu dia seja abençoado!
Valdeci Júnior
Fátima Silva