-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
37
|1 Coríntios 7:37|
os de estêken tsb=edraios en tê kardia a=autou a=edraios mê echôn anagkên exousian de echei peri tou idiou thelêmatos kai touto kekriken en tê a=idia kardia tsb=autou tsb=tou têrein tên eautou parthenon kalôs a=poiêsei tsb=poiei
-
38
|1 Coríntios 7:38|
ôste kai o a=gamizôn a=tên a=eautou a=parthenon tsb=ekgamizôn kalôs poiei a=kai o tsb=de mê a=gamizôn tsb=ekgamizôn kreisson a=poiêsei tsb=poiei
-
39
|1 Coríntios 7:39|
gunê dedetai tsb=nomô eph oson chronon zê o anêr autês ean de b=kai koimêthê o anêr ts=autês eleuthera estin ô thelei gamêthênai monon en kuriô
-
40
|1 Coríntios 7:40|
makariôtera de estin ean outôs meinê kata tên emên gnômên dokô de kagô pneuma theou echein
-
1
|1 Coríntios 8:1|
peri de tôn eidôlothutôn oidamen oti pantes gnôsin echomen ê gnôsis phusioi ê de agapê oikodomei
-
2
|1 Coríntios 8:2|
ei tsb=de tis dokei a=egnôkenai tsb=eidenai ti a=oupô a=egnô tsb=oudepô tsb=ouden tsb=egnôken kathôs dei gnônai
-
3
|1 Coríntios 8:3|
ei de tis agapa ton theon outos egnôstai up autou
-
4
|1 Coríntios 8:4|
peri tês brôseôs oun tôn eidôlothutôn oidamen oti ouden eidôlon en kosmô kai oti oudeis theos tsb=eteros ei mê eis
-
5
|1 Coríntios 8:5|
kai gar eiper eisin legomenoi theoi eite en ouranô eite epi b=[tês] ts=tês gês ôsper eisin theoi polloi kai kurioi polloi
-
6
|1 Coríntios 8:6|
all êmin eis theos o patêr ex ou ta panta kai êmeis eis auton kai eis kurios iêsous christos di ou ta panta kai êmeis di autou
-
-
Sugestões

Clique para ler Ezequiel 21-23
03 de setembro LAB 612
APROVEITE A DISCIPLINA POR AMOR
Ezequiel 21-23
O que significa a expressão “o cetro de meu filho”, de Ezequiel 21:10?
Pra entender essa figura, você precisa tentar entender todo o trecho de texto. Ezequiel 21:8-17 trata da Espada Afiada e Polida.
Na sequência dos capítulos anteriores, o terror da destruição próxima de Jerusalém é descrito neste oráculo aqui, em termos ainda assustadores. A espada não só estava desembainhada, mas está afiada e polida para o dia da matança (v.10). Não era ocasião nem para regozijo, nem para zombaria. Por ocasião do sítio de Jerusalém por Senaqueribe nos dias do rei Ezequias, houve aqueles que, com o maior cinismo, estavam se preparando para o desastre que ameaçava engolfar a cidade dizendo: “Comamos e bebamos, que amanhã morreremos” (Isaías 22:13). Aparentemente, a história iria repetir-se ao Jerusalém ser sitiada pelos exércitos de Nabucodonosor. Esta diferença cínica em face de um perigo mortal reproduziu-se por ocasião do banquete que Belsazar ofereceu a seus grandes à véspera da tomada de Babilônia pelas tropas de Ciro (Daniel 5).
A frase final do v.10, que, a princípio, oferece umas certas dificuldades para ser entendida, poderia ser traduzida assim: “O cetro [na NVI, vareta] de meu filho despreza qualquer [outro] pau”. O termo hebraico “shebet” significa não somente “cetro”, mas também “tribo”. Nas bênçãos que Jacó proferiu em seu leito de morte somente de Judá diz ele beni, “filho meu” (Gênesis 49:9). Levando em consideração estes dois fatos, a frase “a tribo de meu filho” seria uma referência à tribo de Judá. O sentido de toda a frase seria então: “Judá despreza qualquer pau”. “Pau” teria neste contexto o sentido de “castigo”. Como Judá tinha desprezado os castigos mais leves do passado representados pelo “pau”, teria agora que sofrer o castigo da espada afiada e polida.
Através do “matador” do v.11, que é o NABUCODONOSOR, ou melhor, o exército que ele comandava, iria acontecer uma guerra contra todo o povo de Judá, e mesmo os príncipes não escapariam (v.12). O castigo seria feio. Judá, que tinha desprezado os castigos anteriores expressados pela vara, não sobreviveria ao castigo da espada (versos 13 e 10). A carnificina que ocorreria por ocasião do sítio e conquista de Jerusalém é descrita em termos horripilantes nos vv.14-17. E isso tudo realmente aconteceu. Infelizmente.
Lição de aplicação para a nossa vida: quando Deus nos permitir uma leve conseqüência ruim, em vez de desprezarmos a repreensão ou, em vez de até mesmo reclamar com Deus, o melhor é procurar aprender a lição enquanto a disciplina é leve. Caso contrário, a repreensão posterior pode ser insuportável. Concluindo tudo, o conselho é: aproveite a disciplina por amor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva