-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|1 Timóteo 2:1|
parakalô oun prôton pantôn poieisthai deêseis proseuchas enteuxeis eucharistias uper pantôn anthrôpôn
-
2
|1 Timóteo 2:2|
uper basileôn kai pantôn tôn en uperochê ontôn ina êremon kai êsuchion bion diagômen en pasê eusebeia kai semnotêti
-
3
|1 Timóteo 2:3|
touto tsb=gar kalon kai apodekton enôpion tou sôtêros êmôn theou
-
4
|1 Timóteo 2:4|
os pantas anthrôpous thelei sôthênai kai eis epignôsin alêtheias elthein
-
5
|1 Timóteo 2:5|
eis gar theos eis kai mesitês theou kai anthrôpôn anthrôpos christos iêsous
-
6
|1 Timóteo 2:6|
o dous eauton antilutron uper pantôn to marturion kairois idiois
-
7
|1 Timóteo 2:7|
eis o etethên egô kêrux kai apostolos alêtheian legô tsb=en tsb=christô ou pseudomai didaskalos ethnôn en pistei kai alêtheia
-
8
|1 Timóteo 2:8|
boulomai oun proseuchesthai tous andras en panti topô epairontas osious cheiras chôris orgês kai dialogismou
-
9
|1 Timóteo 2:9|
ôsautôs a=[kai] tsb=kai tsb=tas gunaikas en katastolê kosmiô meta aidous kai sôphrosunês kosmein eautas mê en plegmasin a=kai tsb=ê a=chrusiô tsb=chrusô ê margaritais ê imatismô polutelei
-
10
|1 Timóteo 2:10|
all o prepei gunaixin epaggellomenais theosebeian di ergôn agathôn
-
-
Sugestões

Clique para ler Juízes 17-19
20 de março LAB 445
CONVENIENTEMENTE INCORRETO
Juízes 17-19
Existe uma lenda que ilustra muito bem o contexto e a “moral da história” da leitura de hoje.
Conta-se que, certa vez, havia um homem que queria muito comprar uma determinada mansão. Então, o Diabo, aproveitando-se da sua obsessão, propôs-se a ajudá-lo:
- Mas há uma única condição - disse-lhe o demônio.
- Qual condição? - perguntou o homem, desconfiado.
- Está vendo aquele prego fincado na parede da sala de jantar?
- Sim!
- Eu ajudo você a comprar esta mansão. Ela verdadeiramente será sua, mas aquele prego será meu. Você nunca poderá arrancá-lo de lá.
- Só isso?
- Só isso - confirmou o Diabo.
O homem aceitou a proposta. Anos depois, ele ofereceu um gigantesco banquete na sua mansão. As pessoas mais importantes de toda aquela região foram convidadas e confirmaram presença.
Aquele seria um jantar inesquecível, mas, no meio da festa, quando as pessoas iam começar a comer, o Diabo entrou na sala carregando uma carniça fedorenta e a pendurou naquele prego, assustando e acabando com o apetite de todos.
O dono da mansão tentou argumentar, mas o Diabo lhe disse:
- Lembre-se do nosso trato: aquele prego é meu! E eu vou usá-lo como bem entender.
E é assim que acontece se deixarmos o mal dominar qualquer área da nossa vida. Por menor que seja, ele infernizará toda a nossa existência. Se você acha que isso não é bíblico, leia Juízes 17-19. Mica deu uma pequena abertura para o mal, fazendo algo que lhe era mais conveniente do que certo. A história corre e desemboca-se na desgraça do que aconteceu a todo o Israel, em decorrência do ocorrido com o levita e a sua concubina. Esse desgraçante desfecho está na leitura de amanhã, que é o capítulo vinte. Mas amanhã também continuaremos questionando sobre a tênue linha que existe entre o conveniente e o correto.
Por hoje, fica para você a reflexão: o que lhe tem sido gostoso, conveniente, “bom”, aprazível, afetivo, etc., que tem sido um verdadeiro prego no sapato da sua vida cristã? Você acha que compensa continuar agarrado a isso? Lembre-se que é muito melhor o pouco e o simples com Deus que o muito sem ele. Afinal, o primeiro estado traz felicidade, mas este último gera consequências muito dolorosas. O que a princípio é conveniente, se não for regido pelos corretos princípios, amanhã será, principalmente, inconveniente.
É como aquele ditado que diz que “quem ri por último ri melhor”. É melhor você abrir mão do pecado hoje, por mais atrativo que lhe pareça, que Deus abrir mão de você amanhã, por mais que tenha lhe amado.
Pense nisso!
Valdeci Júnior
Fátima Silva