-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
8
|2 Crônicas 30:8|
`attâh'al-taqshu `ârpekhem ka'abhothêykhem tenu-yâdh layhvh ubho'u lemiqdâsho'asher hiqdiysh le`olâm ve`ibhdhu 'eth-Adonay 'elohêykhem veyâshobhmikkem charon 'appo
-
9
|2 Crônicas 30:9|
kiy bheshubhekhem `al-Adonay 'achêykhemubhenêykhem lerachamiym liphnêy shobhêyhem velâshubh lâ'ârets hazzo'thkiy-channun verachum Adonay 'elohêykhem velo'-yâsiyr pâniymmikkem 'im-tâshubhu 'êlâyv ph
-
10
|2 Crônicas 30:10|
vayyihyu hârâtsiym `obheriymmê`iyr lâ`iyr be'erets-'ephrayim umenasheh ve`adh-zebhulun vayyihyumaschiyqiym `alêyhem umal`ighiym bâm
-
11
|2 Crônicas 30:11|
'akh-'anâshiym mê'âshêrumenasheh umizzebhulun nikhne`u vayyâbho'u liyrushâlâim
-
12
|2 Crônicas 30:12|
gambiyhudhâh hâythâh yadh hâ'elohiym lâthêth lâhem lêbh 'echâdh la`asothmitsvath hammelekh vehasâriym bidhbhar Adonay
-
13
|2 Crônicas 30:13|
vayyê'âsphuyerushâlaim `am-râbh la`asoth 'eth-chagh hammatsoth bachodhesh hashêniyqâhâl lârobh me'odh
-
14
|2 Crônicas 30:14|
vayyâqumu vayyâsiyru 'eth-hammizbechoth'asher biyrushâlâim ve'êth kol-hamqatheroth hêsiyru vayyashliykhu lenachalqidhron
-
15
|2 Crônicas 30:15|
vayyishchathu happesach be'arbâ`âh `âsâr lachodhesh hashêniyvehakkohaniym vehalviyyim nikhlemu vayyithqaddeshu vayyâbhiy'u`oloth bêyth Adonay
-
16
|2 Crônicas 30:16|
vayya`amdhu `al-`âmdhâm kemishpâthâmkethorath mosheh 'iysh-hâ'elohiym hakkohaniym zoreqiym 'eth-haddâmmiyyadh halviyyim
-
17
|2 Crônicas 30:17|
kiy-rabbath baqqâhâl 'asher lo'-hithqaddâshuvehalviyyim `al-shechiythath happesâchiym lekhol lo' thâhor lehaqdiyshlayhvh
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 29-31
06 de março LAB 431
HUM?
Deuteronômio 29-31
Desde que me entendo por gente, minha família segue a Deus. Cresci, desde pequeno, indo à igreja todos os finais de semana, participando da escolinha bíblica para os menores, fazendo culto familiar em casa todos os dias, vendo meus pais pregarem o evangelho, assistindo a conversas bíblicas. Sendo assim, acostumei-me a respirar esse ar evangélico, a conversar sobre coisas da igreja, da Bíblia e sobre Deus.
E você sabe que toda criança é cheia de perguntas, né? Aquelas com as quais a criança bombardeia o adulto. “Por que isso? Por que aquilo?”
Isso é normal, pois a criança não veio ao mundo sabendo das coisas. Quando se depara com um monte de novidades, ela quer entender. Agora, uma criança que é criada em uma casa onde se fala de Deus, constantemente, muitas das perguntas também serão relacionadas a Deus. “Pai, por que eu tenho que chamar a Deus de pai também?” “Mãe, por que Jesus não frequentava a escola?” “Como a gente vai ser quando chegar no Céu?” E, por aí vai... Não sei se é porque eu deixava meus pais, tios, líderes da igreja, pessoas mais velhas, professores, todo mundo tonto com tantas perguntas, que muitas vezes eu ouvi a mesma resposta: “Deuteronômio 29:29.”
Você já viu o que está escrito lá? “As coisas encobertas pertencem ao Senhor, o nosso Deus, mas as reveladas pertencem a nós, e aos nossos filhos, para sempre, para que sigamos todas as palavras desta lei.” Ou seja, o que não está encoberto, a nós pertence, mas o que está encoberto, ao Senhor pertence. E ponto final. Isso queria dizer que, se não tinha explicação para alguma coisa, era porque Deus não queria dizer, e isso era um segredo dEle, o qual a gente não devia perscrutar. Então, eu pensava: Está bem. Se Deus quer assim, vou discutir o quê?
Com o passar do tempo, à medida que fui crescendo, estudando e ampliando minha visão de mundo e meu acervo de informações, descobri algo que não sabia se era muito triste ou muito bom: tinha muita coisa que antes eu não pensava que estaria revelada, mas que na realidade estava sim. Na prática, já tinha perguntado sobre tal assunto e tinha recebido a resposta “Deuteronômio 29:29”, isto é, só Deus sabe, não temos como saber. Mas descobri que tinha como saber. O que eu não sabia antes era por pura ignorância.
Então, Deuteronômio 29:29 estava com problemas? Não! O problema era usá-lo de maneira errada. Não devemos nos conformar com a ignorância. Aprendi que esse verso não pode servir como uma desculpa esfarrapada para a ociosidade da pesquisa. Não escudemos nossa ignorância!
Valdeci Júnior
Fátima Silva