-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|2 Crônicas 31:1|
ukhekhalloth kol-zo'th yâts'u kol-yisrâ'êl hannimtse'iymle`ârêy yehudhâh vayshabberu hammatsêbhoth vayghadde`u hâ'ashêriymvaynattetsu 'eth-habbâmoth ve'eth-hammizbechoth mikkol-yehudhâhubhinyâmin ubhe'ephrayim umenasheh `adh-lekhallêh vayyâshubhu kol-benêy yisrâ'êl 'iysh la'achuzzâtho le`ârêyhem s
-
2
|2 Crônicas 31:2|
vayya`amêdhyechizqiyyâhu 'eth-machleqoth hakkohaniym vehalviyyim `al-machleqothâm 'iysh kephiy `abhodhâtho lakkohaniym velalviyyim le`olâhvelishlâmiym leshârêth ulehodhoth ulehallêl besha`arêy machanothAdonay s
-
3
|2 Crônicas 31:3|
umenâth hammelekh min-rekhusho lâ`oloth le`olothhabboqer vehâ`erebh vehâ`oloth lashabbâthoth velechodhâshiymvelammo`adhiym kakkâthubh bethorath Adonay
-
4
|2 Crônicas 31:4|
vayyo'mer lâ`âmleyoshebhêy yerushâlaim lâthêth menâth hakkohaniym vehalviyyim lema`anyechezqu bethorath Adonay
-
5
|2 Crônicas 31:5|
vekhiphrots haddâbhâr hirbu bhenêy-.yisrâ'êl rê'shiyth dâghân tiyrosh veyitshâr udhebhash vekhol tebhu'ath sâdhehuma`sar hakkol lârobh hêbhiy'u
-
6
|2 Crônicas 31:6|
ubhenêy yisrâ'êl viyhudhâhhayyoshebhiym be`ârêy yehudhâh gam-hêm ma`sar bâqâr vâtso'numa`sar qâdhâshiym hamquddâshiym layhvh 'elohêyhem hêbhiy'uvayyittenu `arêmoth `arêmoth s
-
7
|2 Crônicas 31:7|
bachodhesh hashelishiy hêchêllu hâ`arêmothleyissodh ubhachodhesh hashebhiy`iy killu s
-
8
|2 Crônicas 31:8|
vayyâbho'u yechizqiyyâhuvehasâriym vayyir'u 'eth-hâ`arêmoth vaybhârakhu 'eth-Adonay ve'êth`ammo yisrâ'êl ph
-
9
|2 Crônicas 31:9|
vayyidhrosh yechizqiyyâhu `al-hakkohaniymvehalviyyim `al-hâ`arêmoth
-
10
|2 Crônicas 31:10|
vayyo'mer 'êlâyv `azaryâhuhakkohên hâro'sh lebhêyth tsâdhoq vayyo'mer mêhâchêl hatterumâhlâbhiy' bhêyth-Adonay 'âkhol vesâbhoa` vehothêr `adh-lârobh kiyAdonay bêrakh 'eth-`ammo vehannothâr 'eth-hehâmon hazzeh s
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 29-31
06 de março LAB 431
HUM?
Deuteronômio 29-31
Desde que me entendo por gente, minha família segue a Deus. Cresci, desde pequeno, indo à igreja todos os finais de semana, participando da escolinha bíblica para os menores, fazendo culto familiar em casa todos os dias, vendo meus pais pregarem o evangelho, assistindo a conversas bíblicas. Sendo assim, acostumei-me a respirar esse ar evangélico, a conversar sobre coisas da igreja, da Bíblia e sobre Deus.
E você sabe que toda criança é cheia de perguntas, né? Aquelas com as quais a criança bombardeia o adulto. “Por que isso? Por que aquilo?”
Isso é normal, pois a criança não veio ao mundo sabendo das coisas. Quando se depara com um monte de novidades, ela quer entender. Agora, uma criança que é criada em uma casa onde se fala de Deus, constantemente, muitas das perguntas também serão relacionadas a Deus. “Pai, por que eu tenho que chamar a Deus de pai também?” “Mãe, por que Jesus não frequentava a escola?” “Como a gente vai ser quando chegar no Céu?” E, por aí vai... Não sei se é porque eu deixava meus pais, tios, líderes da igreja, pessoas mais velhas, professores, todo mundo tonto com tantas perguntas, que muitas vezes eu ouvi a mesma resposta: “Deuteronômio 29:29.”
Você já viu o que está escrito lá? “As coisas encobertas pertencem ao Senhor, o nosso Deus, mas as reveladas pertencem a nós, e aos nossos filhos, para sempre, para que sigamos todas as palavras desta lei.” Ou seja, o que não está encoberto, a nós pertence, mas o que está encoberto, ao Senhor pertence. E ponto final. Isso queria dizer que, se não tinha explicação para alguma coisa, era porque Deus não queria dizer, e isso era um segredo dEle, o qual a gente não devia perscrutar. Então, eu pensava: Está bem. Se Deus quer assim, vou discutir o quê?
Com o passar do tempo, à medida que fui crescendo, estudando e ampliando minha visão de mundo e meu acervo de informações, descobri algo que não sabia se era muito triste ou muito bom: tinha muita coisa que antes eu não pensava que estaria revelada, mas que na realidade estava sim. Na prática, já tinha perguntado sobre tal assunto e tinha recebido a resposta “Deuteronômio 29:29”, isto é, só Deus sabe, não temos como saber. Mas descobri que tinha como saber. O que eu não sabia antes era por pura ignorância.
Então, Deuteronômio 29:29 estava com problemas? Não! O problema era usá-lo de maneira errada. Não devemos nos conformar com a ignorância. Aprendi que esse verso não pode servir como uma desculpa esfarrapada para a ociosidade da pesquisa. Não escudemos nossa ignorância!
Valdeci Júnior
Fátima Silva