-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Eclesiastes 9:1|
kiy 'eth-kâl-zeh nâthattiy 'el-libbiy velâbhur 'eth-kâl-zeh'asher hatsaddiyqiym vehachakhâmiym va`abhâdhêyhem beyadhhâ'elohiym gam-'ahabhâh gham-sin'âh 'êyn yodhêa` hâ'âdhâm hakkolliphnêyhem
-
2
|Eclesiastes 9:2|
hakkol ka'asher lakkol miqreh 'echâdh latsaddiyqvelârâshâ` lathobh velathâhor velathâmê' velazzobhêach vela'asher 'êynennuzobhêach kathobh kachothe' hannishbâ` ka'asher shebhu`âh yârê'
-
3
|Eclesiastes 9:3|
zeh râ`bekhol 'asher-na`asâh tachath hashemesh kiy-miqreh 'echâdh lakkol veghamlêbh benêy-hâ'âdhâm mâlê'-râ` veholêloth bilbhâbhâm bechayyêyhemve'acharâyv 'el-hammêthiym
-
4
|Eclesiastes 9:4|
kiy-miy 'asher yibbâchêr [yechubbar]'el kol-hachayyiym yêsh bithâchon kiy-lekhelebh chay hu' thobh min-hâ'aryêh hammêth
-
5
|Eclesiastes 9:5|
kiy hachayyiym yodhe`iym sheyyâmuthuvehammêthiym 'êynâm yodhe`iym me'umâh ve'êyn-`odh lâhem sâkhârkiy nishkach zikhrâm
-
6
|Eclesiastes 9:6|
gam 'ahabhâthâm gam-sin'âthâm gam-qin'âthâmkebhâr 'âbhâdhâh vechêleq 'êyn-lâhem `odh le`olâm bekhol 'asher-na`asâhtachath hashâmesh
-
7
|Eclesiastes 9:7|
lêkh 'ekhol besimchâh lachmekha ushathêh bhelebh-thobhyêynekha kiy khebhâr râtsâh hâ'elohiym 'eth-ma`aseykha
-
8
|Eclesiastes 9:8|
bekhol-`êthyihyu bheghâdheykha lebhâniym veshemen `al-ro'shkha 'al-yechsâr
-
9
|Eclesiastes 9:9|
re'êhchayyiym `im-'ishâh 'asher-'âhabhtâ kol-yemêy chayyêy hebhlekha 'ashernâthan-lekha tachath hashemesh kol yemêy hebhlekha kiy hu' chelqekhabachayyiym ubha`amolkha 'asher-'attâh `âmêl tachath hashâmesh
-
10
|Eclesiastes 9:10|
kol'asher timtsâ' yâdhkha la`asoth bekhochakha `asêh kiy 'êyn ma`asehvecheshbon vedha`ath vechâkhmâh bish'ol 'asher 'attâh holêkh shâmmâh s
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva