-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Romanos 12:1|
parakalô oun umas adelphoi dia tôn oiktirmôn tou theou parastêsai ta sômata umôn thusian zôsan agian euareston tô theô tên logikên latreian umôn
-
2
|Romanos 12:2|
kai mê b=suschêmatizesthai ats=suschêmatizesthe tô aiôni toutô alla b=metamorphousthai ats=metamorphousthe tê anakainôsei tou noos tsb=umôn eis to dokimazein umas ti to thelêma tou theou to agathon kai euareston kai teleion
-
3
|Romanos 12:3|
legô gar dia tês charitos tês dotheisês moi panti tô onti en umin mê uperphronein par o dei phronein alla phronein eis to sôphronein ekastô ôs o theos emerisen metron pisteôs
-
4
|Romanos 12:4|
kathaper gar en eni sômati tsb=melê polla a=melê echomen ta de melê panta ou tên autên echei praxin
-
5
|Romanos 12:5|
outôs oi polloi en sôma esmen en christô a=to tsb=o de kath eis allêlôn melê
-
6
|Romanos 12:6|
echontes de charismata kata tên charin tên dotheisan êmin diaphora eite prophêteian kata tên analogian tês pisteôs
-
7
|Romanos 12:7|
eite diakonian en tê diakonia eite o didaskôn en tê didaskalia
-
8
|Romanos 12:8|
eite o parakalôn en tê paraklêsei o metadidous en aplotêti o proistamenos en spoudê o eleôn en ilarotêti
-
9
|Romanos 12:9|
ê agapê anupokritos apostugountes to ponêron kollômenoi tô agathô
-
10
|Romanos 12:10|
tê philadelphia eis allêlous philostorgoi tê timê allêlous proêgoumenoi
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 13-16
05 de maio LAB 491
O MEU VIOLÃOZINHO
1Crônicas 13-16
Ontem, comentei um pouquinho sobre um aspecto da depressão. Na realidade, a depressão é uma tristeza crônica que se transformou num quadro clínico, patológico, onde a saúde fica carente de tratamento médico. Mas podemos fugir da depressão se agirmos como Davi.
Imagine um dia corrido. Tentarei descrever um dos meus dias de rotina, que acontece sempre.
Levanto bem cedo e procuro a presença de Deus. Aí entra 1Crônicas 13, cujo título na minha Bíblia é “O Retorno da Arca”. É meu primeiro momento do dia: o retorno da presença de Deus para minha vida, ou melhor, meu retorno para Deus.
Daí, faço muitas caminhadas dentro de casa, me organizando e interagindo com minha família. Agora, relaciono com 1Crônicas 14, cujo título é “O Palácio e a Família de Davi”. Como no último versículo, minha família se espalha para a correria do dia-a-dia. Muitas idas e vindas...
1Crônicas 15: trabalhando para Deus, em nome de Deus, com Deus, por Deus, interagindo com pessoas, passando por algumas decepções de relacionamentos, participando de nomeações, ouvindo barulho... Ufa! E o dia termina, no auge da correria do estresse. Volto para casa. Final do capítulo 15, começo do 16. Ligo o som e vou ouvindo.
1Crônicas 16: chego em casa e pego meu violão. Vou tocar alguma coisa.
Aí, lembro de uma música de Chitãozinho e Xororó, que diz: “O grande Mestre do céu, nosso Criador, quando nascemos um dom nos dá. E cada um segue a vida, o seu destino... E ...nós nascemos só pra cantar...” Deus nos fez para cantar! “Quem canta, os males espanta!” diz a música. E essa música simples nos ensina uma grande lição, quando diz: “a gente é feliz”. Sim! Quando cantamos, mandamos a tristeza para o ar, igual Davi fazia, “...tal qual um pássaro livre no ar. Pensando bem nós temos algo em comum, porque nascemos só pra cantar.” Esses cantores seguem “dizendo/cantando” que cantam em qualquer hora e lugar.
É pensando no propósito do Criador, que vejo o exemplo de Davi nesse salmo que ele escreveu e está na leitura de hoje. Embora estejamos lendo o livro de Crônicas, no fim da história bíblica, tem um salmo. A música, o louvor a Deus, não deve ser deixado só para certos momentos. Ela deve fazer parte de tudo e o louvor deve preencher todo o nosso viver. Esse era o segredo de Davi. Ele tinha uma vida agitada, corrida, estressante, mas conseguia sobreviver a isso louvando a Deus. Por isso, quando chegar em casa, vou pegar, de novo, meu violãozinho.
E você? O que vai fazer para inserir o louvor em seu viver?
.
Valdeci Júnior
Fátima Silva