-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Romanos 2:1|
dio anapologêtos ei ô anthrôpe pas o krinôn en ô gar krineis ton eteron seauton katakrineis ta gar auta prasseis o krinôn
-
2
|Romanos 2:2|
oidamen de oti to krima tou theou estin kata alêtheian epi tous ta toiauta prassontas
-
3
|Romanos 2:3|
logizê de touto ô anthrôpe o krinôn tous ta toiauta prassontas kai poiôn auta oti su ekpheuxê to krima tou theou
-
4
|Romanos 2:4|
ê tou ploutou tês chrêstotêtos autou kai tês anochês kai tês makrothumias kataphroneis agnoôn oti to chrêston tou theou eis metanoian se agei
-
5
|Romanos 2:5|
kata de tên sklêrotêta sou kai ametanoêton kardian thêsaurizeis seautô orgên en êmera orgês kai apokalupseôs b=kai dikaiokrisias tou theou
-
6
|Romanos 2:6|
os apodôsei ekastô kata ta erga autou
-
7
|Romanos 2:7|
tois men kath upomonên ergou agathou doxan kai timên kai aphtharsian zêtousin zôên aiônion
-
8
|Romanos 2:8|
tois de ex eritheias kai a=apeithousi tsb=apeithousin tsb=men tê alêtheia peithomenois de tê adikia tsb=thumos tsb=kai orgê a=kai a=thumos
-
9
|Romanos 2:9|
thlipsis kai stenochôria epi pasan psuchên anthrôpou tou katergazomenou to kakon ioudaiou te prôton kai ellênos
-
10
|Romanos 2:10|
doxa de kai timê kai eirênê panti tô ergazomenô to agathon ioudaiô te prôton kai ellêni
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 25-28
10 de junho LAB 527
MEU MUNDO NÃO É AQUI
JÓ 25-28
“Pelo Deus vivo, que me negou justiça, pelo Todo poderoso, que deu amargura à minha alma, enquanto eu tiver vida em mim, o sopro de Deus em minhas narinas, meus lábios não falarão maldade, e minha língua não proferirá nada que seja falso. Nunca darei razão a vocês [para me acusarem]! Minha integridade não negarei jamais, até à morte. Manterei minha retidão, e nunca a deixarei enquanto eu viver, a minha consciência não me repreenderá” (Jó 27:1-6).
Quem disse isso? O grande Jó. Destaquei esse trecho da leitura porque, para mim, ele é demais. Pense: um seguidor de Deus, sofrendo, na pior das desgraças, sem saber para onde foi a justiça do Senhor, ter a coragem de olhar para o Céu e dizer: “Deus, ainda que o Senhor me mate, é em Ti que eu vou continuar colocando a minha esperança”?
Isso que é fé. Porque quando alguém passa por uma dificuldade, ora e tem sua oração respondida, não tem tanta fé assim. O mundo hoje anda tão longe de compreender o que é fé, que pensa que o “máximo da fé” seria: está desempregado? Bate o joelho no chão e pede um emprego para o Senhor. Daí a oração é respondida e o emprego aparece. Oh! Isso que é fé! Está doente? Faz uma oração e vem a cura! Oh! Que fé! Está precisando de dinheiro? Pede para Deus e a grana aparece. Oh!... Fé? Fé ou presunção? Fé ou teologia da prosperidade? Fé ou mercadologia da religião? Fé ou falta de compreensão bíblica?
Quando é preciso ter mais fé: orar para um paralítico levantar-se e sair andando, em nome de Jesus, e vê-lo sair andando ou orar para um paralítico levantar-se, em nome de Jesus, e não vê-lo sair andando e ainda assim continuar crendo em Jesus? Percebe como nossa noção de fé tem sido deturpada?
Então, permita-me repetir o trecho destacado que estampa, de forma grandiosa, a fé desse homem: “Pelo Deus vivo, que me negou justiça, pelo Todo poderoso, que deu amargura à minha alma, enquanto eu tiver vida em mim, o sopro de Deus em minhas narinas, meus lábios não falarão maldade, e minha língua não proferirá nada que seja falso. Nunca darei razão a vocês [para me acusarem]! Minha integridade não negarei jamais, até à morte. Manterei minha retidão, e nunca a deixarei enquanto eu viver, a minha consciência não me repreenderá.”
Fé é a ponte que nos liga desta vida para a vida eterna. É a convicção de que nosso CÉU PODE COMEÇAR AQUI, MAS QUE NOSSO MUNDO, ABSOLUTAMENTE, NÃO É AQUI.
Nosso destino é o Céu!
Valdeci Júnior
Fátima Silva