-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Romanos 10:1|
adelphoi ê men eudokia tês emês kardias kai ê deêsis tsb=ê pros ton theon uper a=autôn tsb=tou tsb=israêl tsb=estin eis sôtêrian
-
2
|Romanos 10:2|
marturô gar autois oti zêlon theou echousin all ou kat epignôsin
-
3
|Romanos 10:3|
agnoountes gar tên tou theou dikaiosunên kai tên idian a=[dikaiosunên] tsb=dikaiosunên zêtountes stêsai tê dikaiosunê tou theou ouch upetagêsan
-
4
|Romanos 10:4|
telos gar nomou christos eis dikaiosunên panti tô pisteuonti
-
5
|Romanos 10:5|
ab=môusês ts=môsês gar graphei tên dikaiosunên tên ek a=[tou] tsb=tou nomou oti o poiêsas auta anthrôpos zêsetai en autois
-
6
|Romanos 10:6|
ê de ek pisteôs dikaiosunê outôs legei mê eipês en tê kardia sou tis anabêsetai eis ton ouranon tout estin christon katagagein
-
7
|Romanos 10:7|
ê tis katabêsetai eis tên abusson tout estin christon ek nekrôn anagagein
-
8
|Romanos 10:8|
alla ti legei eggus sou to rêma estin en tô stomati sou kai en tê kardia sou tout estin to rêma tês pisteôs o kêrussomen
-
9
|Romanos 10:9|
oti ean omologêsês en tô stomati sou kurion iêsoun kai pisteusês en tê kardia sou oti o theos auton êgeiren ek nekrôn sôthêsê
-
10
|Romanos 10:10|
kardia gar pisteuetai eis dikaiosunên stomati de omologeitai eis sôtêrian
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 13-16
05 de maio LAB 491
O MEU VIOLÃOZINHO
1Crônicas 13-16
Ontem, comentei um pouquinho sobre um aspecto da depressão. Na realidade, a depressão é uma tristeza crônica que se transformou num quadro clínico, patológico, onde a saúde fica carente de tratamento médico. Mas podemos fugir da depressão se agirmos como Davi.
Imagine um dia corrido. Tentarei descrever um dos meus dias de rotina, que acontece sempre.
Levanto bem cedo e procuro a presença de Deus. Aí entra 1Crônicas 13, cujo título na minha Bíblia é “O Retorno da Arca”. É meu primeiro momento do dia: o retorno da presença de Deus para minha vida, ou melhor, meu retorno para Deus.
Daí, faço muitas caminhadas dentro de casa, me organizando e interagindo com minha família. Agora, relaciono com 1Crônicas 14, cujo título é “O Palácio e a Família de Davi”. Como no último versículo, minha família se espalha para a correria do dia-a-dia. Muitas idas e vindas...
1Crônicas 15: trabalhando para Deus, em nome de Deus, com Deus, por Deus, interagindo com pessoas, passando por algumas decepções de relacionamentos, participando de nomeações, ouvindo barulho... Ufa! E o dia termina, no auge da correria do estresse. Volto para casa. Final do capítulo 15, começo do 16. Ligo o som e vou ouvindo.
1Crônicas 16: chego em casa e pego meu violão. Vou tocar alguma coisa.
Aí, lembro de uma música de Chitãozinho e Xororó, que diz: “O grande Mestre do céu, nosso Criador, quando nascemos um dom nos dá. E cada um segue a vida, o seu destino... E ...nós nascemos só pra cantar...” Deus nos fez para cantar! “Quem canta, os males espanta!” diz a música. E essa música simples nos ensina uma grande lição, quando diz: “a gente é feliz”. Sim! Quando cantamos, mandamos a tristeza para o ar, igual Davi fazia, “...tal qual um pássaro livre no ar. Pensando bem nós temos algo em comum, porque nascemos só pra cantar.” Esses cantores seguem “dizendo/cantando” que cantam em qualquer hora e lugar.
É pensando no propósito do Criador, que vejo o exemplo de Davi nesse salmo que ele escreveu e está na leitura de hoje. Embora estejamos lendo o livro de Crônicas, no fim da história bíblica, tem um salmo. A música, o louvor a Deus, não deve ser deixado só para certos momentos. Ela deve fazer parte de tudo e o louvor deve preencher todo o nosso viver. Esse era o segredo de Davi. Ele tinha uma vida agitada, corrida, estressante, mas conseguia sobreviver a isso louvando a Deus. Por isso, quando chegar em casa, vou pegar, de novo, meu violãozinho.
E você? O que vai fazer para inserir o louvor em seu viver?
.
Valdeci Júnior
Fátima Silva