-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Romanos 13:1|
pasa psuchê exousiais uperechousais upotassesthô ou gar estin exousia ei mê ab=upo ts=apo theou ai de ousai a=upo tsb=exousiai tsb=upo tsb=tou theou tetagmenai eisin
-
2
|Romanos 13:2|
ôste o antitassomenos tê exousia tê tou theou diatagê anthestêken oi de anthestêkotes eautois krima a=lêmpsontai tsb=lêpsontai
-
3
|Romanos 13:3|
oi gar archontes ouk eisin phobos a=tô tsb=tôn a=agathô tsb=agathôn a=ergô tsb=ergôn alla a=tô tsb=tôn a=kakô tsb=kakôn theleis de mê phobeisthai tên exousian to agathon poiei kai exeis epainon ex autês
-
4
|Romanos 13:4|
theou gar diakonos estin soi eis to agathon ean de to kakon poiês phobou ou gar eikê tên machairan phorei theou gar diakonos estin ekdikos eis orgên tô to kakon prassonti
-
5
|Romanos 13:5|
dio anagkê upotassesthai ou monon dia tên orgên alla kai dia tên suneidêsin
-
6
|Romanos 13:6|
dia touto gar kai phorous teleite leitourgoi gar theou eisin eis auto touto proskarterountes
-
7
|Romanos 13:7|
apodote tsb=oun pasin tas opheilas tô ton phoron ton phoron tô to telos to telos tô ton phobon ton phobon tô tên timên tên timên
-
8
|Romanos 13:8|
mêdeni mêden opheilete ei mê to tsb=agapan allêlous a=agapan o gar agapôn ton eteron nomon peplêrôken
-
9
|Romanos 13:9|
to gar ou moicheuseis ou phoneuseis ou klepseis b=[ou ts=ou b=pseudomarturêseis] ts=pseudomarturêseis ouk epithumêseis kai ei tis etera entolê en tsb=toutô tô logô a=toutô anakephalaioutai a=[en tsb=en a=tô] tsb=tô agapêseis ton plêsion sou ôs ab=seauton
-
10
|Romanos 13:10|
ê agapê tô plêsion kakon ouk ergazetai plêrôma oun nomou ê agapê
-
-
Sugestões

Clique para ler Ezequiel 14-17
01 de setembro LAB 610
ALGUÉM
Ezequiel 14-17
Tente identificar quem é esta pessoa. Sua origem e nascimento aconteceram um lugar inóspito e sem amor. Seu nascimento foi assim: no dia em que ela nasceu, seu cordão umbilical não foi cortado, ela não foi lavada com água, para que ficasse limpa, não foi higienizada, nem enrolada em panos. Ninguém olhou para ela com piedade nem teve suficiente compaixão para fazer qualquer uma destas coisas por ela. Ao contrário, ela foi jogada fora, em campo aberto, pois, no dia em que nasceu, foi desprezada.
Então, passando um prÃncipe por perto, ele a viu esperneando em seu sangue e, enquanto ela jazia ali em sangue, ele lhe disse: Viva! E aquele prÃncipe a fez crescer como uma flor. Ela cresceu, desenvolveu-se e tornou-se a mais linda das jóias. Seus seios formaram-se e seu cabelo cresceu, mas ela ainda estava totalmente nua.
Mais tarde, quando o prÃncipe passou de novo por perto, ele olhou-a e viu que ela já tinha idade suficiente para amar; então o prÃncipe estendeu a sua capa sobre ela e cobriu sua nudez. Ele fez juramento e estabeleceu uma aliança com ela - palavra de senhor soberano - e ela se tornou dele.
Ele tinha lhe dado banho com água e, ao lavá-la, limpou seu sangue e a perfumou. O prÃncipe colocou nela um vestido bordado e lindas sandálias de peles de animais marinhos. Vestiu-a de linho fino e a cobriu de roupas caras. Adornou-a com jóias; pôs braceletes em seus braços e uma gargantilha em torno de seu pescoço; deu-lhe um pendente, pôs brincos em suas orelhas e uma linda coroa em sua cabeça. E assim, ela foi adornada com outro e prata; suas roupas eram de linho fino, tecido caro e pano bordado. Sua comida era sempre do bom e do melhor. Ela se tornou muito linda, uma rainha. Sua fama espalhou-se entre as nações por sua beleza, porque o esplendor que o prÃncipe lhe deu tornou perfeita a sua formosura. Coisa de gente grande. Nobreza!
Mas, ela se aproveitou da sua beleza e usou a sua fama para dormir com qualquer um que passava, concedendo-lhes os seus favores sexuais. Usou seus vestidos para forrar o chão na própria plataforma da igreja, onde, ali, entregava-se a qualquer um, como prostituta. Ela apanhou as jóias finas que o prÃncipe tinha lhe dado e usou todas em orgias, gastou todo o mantimento de comida com os amantes e, para ficar livre, matou os seus próprios filhos que eram também do prÃncipe.
Sabe quem é? É o sÃmbolo bÃblico das pessoas que são de Deus, mas vivem em pecado. Pode ser você e eu, diante dEle.
Valdeci Júnior
Fátima Silva