-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
21
|Romanos 1:21|
dioti gnontes ton theon ouch ôs theon edoxasan ê a=êucharistêsan tsb=eucharistêsan all emataiôthêsan en tois dialogismois autôn kai eskotisthê ê asunetos autôn kardia
-
22
|Romanos 1:22|
phaskontes einai sophoi emôranthêsan
-
23
|Romanos 1:23|
kai êllaxan tên doxan tou aphthartou theou en omoiômati eikonos phthartou anthrôpou kai peteinôn kai tetrapodôn kai erpetôn
-
24
|Romanos 1:24|
dio tsb=kai paredôken autous o theos en tais epithumiais tôn kardiôn autôn eis akatharsian tou atimazesthai ta sômata autôn en a=autois tsb=eautois
-
25
|Romanos 1:25|
oitines metêllaxan tên alêtheian tou theou en tô pseudei kai esebasthêsan kai elatreusan tê ktisei para ton ktisanta os estin eulogêtos eis tous aiônas amên
-
26
|Romanos 1:26|
dia touto paredôken autous o theos eis pathê atimias ai te gar thêleiai autôn metêllaxan tên phusikên chrêsin eis tên para phusin
-
27
|Romanos 1:27|
omoiôs te kai oi as=arsenes bt=arrenes aphentes tên phusikên chrêsin tês thêleias exekauthêsan en tê orexei autôn eis allêlous arsenes en arsesin tên aschêmosunên katergazomenoi kai tên antimisthian ên edei tês planês autôn en eautois apolambanontes
-
28
|Romanos 1:28|
kai kathôs ouk edokimasan ton theon echein en epignôsei paredôken autous o theos eis adokimon noun poiein ta mê kathêkonta
-
29
|Romanos 1:29|
peplêrômenous pasê adikia tsb=porneia ponêria pleonexia kakia mestous phthonou phonou eridos dolou kakoêtheias psithuristas
-
30
|Romanos 1:30|
katalalous theostugeis ubristas uperêphanous alazonas epheuretas kakôn goneusin apeitheis
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 32-34
07 de março LAB 432
SUA VIDA É IMPORTANTE
Deuteronômio 32-34
Em que tipo de lugares costumamos visitar quando estamos de férias? Bem, vamos às lojas para fazer compras ou, se não tiver dinheiro para, pelo menos, ver os produtos. Também vamos à praia, serra, beira de um rio ou então para algum outro lugar de retiro, como uma chácara, fazenda, sítio. Para onde mais? Existem aqueles que podem e gostam de conhecer lugares novos, há os que passeiam...
Ah, mas eu estava esquecendo, talvez, do mais importante: a casa dos amigos e parentes. Esse não é um ótimo lugar para ir? E por falar em casas de parentes, quando saio férias, costumo visitar muitos parentes. Porém, no meio da agenda de visitar a casa de um e de outro, tenho uma parada obrigatória. Parada no cemitério! É isso mesmo que você leu. O cemitério que fica na terra dos parentes é um lugar importante, porque é ali onde estão as sepulturas de algumas pessoas que são importantes para mim. Ir lá, lembrar-me daquelas pessoas, conversar um pouquinho sobre elas, rever suas tumbas, tirar uma foto, fazer uma filmagem, refletir um pouquinho sobre a vida e fazer uma oração, agradecendo a Deus pela minha vida, é uma parada obrigatória. As férias e a vida não são compostas só de festejos regateiros. Esses momentos reflexivos fazem parte também.
A leitura de hoje mostra que quando o povo de Israel estava saindo de férias, entre canções festivas e pronunciamento de bênçãos, eles tiveram uma parada obrigatória. Aliás, duas paradas. O texto parece que quebra a sequência, bruscamente, para falar da morte de Moisés. E o interessante é que no relato bíblico de hoje, fala duas vezes da morte dele. Por quê?
Talvez eu não saiba exatamente o porquê principal disso, mas sei que a morte de Moisés não foi um assunto secundário, não foi algo passageiro na mente de quem escreveu a Bíblia. Ela foi tão marcante, que a Bíblia praticamente chega a redundar o relato. Para mim, é como se eu estivesse andando de carro, de férias, numa boa, passeando, feliz da vida e, de repente, parasse em frente ao cemitério. Daí alguém perguntaria: “Mas é hora para isso, em plenas férias?” Eu responderia que sim, que é muito importante pra mim, pois trata-se da perda e da memória de alguém que é muito importante.
É assim que Deus considera Seus filhos, que se dedicam a trabalhar para Ele e entregam a vida nas mãos dEle. São muito importantes, a ponto de tratar do seu nome com respeito até depois que a vida acaba. Porque, um dia, na eternidade, a vida vai continuar numa importância maior ainda.
Valdeci Júnior
Fátima Silva