-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
21
|Romanos 1:21|
dioti gnontes ton theon ouch ôs theon edoxasan ê a=êucharistêsan tsb=eucharistêsan all emataiôthêsan en tois dialogismois autôn kai eskotisthê ê asunetos autôn kardia
-
22
|Romanos 1:22|
phaskontes einai sophoi emôranthêsan
-
23
|Romanos 1:23|
kai êllaxan tên doxan tou aphthartou theou en omoiômati eikonos phthartou anthrôpou kai peteinôn kai tetrapodôn kai erpetôn
-
24
|Romanos 1:24|
dio tsb=kai paredôken autous o theos en tais epithumiais tôn kardiôn autôn eis akatharsian tou atimazesthai ta sômata autôn en a=autois tsb=eautois
-
25
|Romanos 1:25|
oitines metêllaxan tên alêtheian tou theou en tô pseudei kai esebasthêsan kai elatreusan tê ktisei para ton ktisanta os estin eulogêtos eis tous aiônas amên
-
26
|Romanos 1:26|
dia touto paredôken autous o theos eis pathê atimias ai te gar thêleiai autôn metêllaxan tên phusikên chrêsin eis tên para phusin
-
27
|Romanos 1:27|
omoiôs te kai oi as=arsenes bt=arrenes aphentes tên phusikên chrêsin tês thêleias exekauthêsan en tê orexei autôn eis allêlous arsenes en arsesin tên aschêmosunên katergazomenoi kai tên antimisthian ên edei tês planês autôn en eautois apolambanontes
-
28
|Romanos 1:28|
kai kathôs ouk edokimasan ton theon echein en epignôsei paredôken autous o theos eis adokimon noun poiein ta mê kathêkonta
-
29
|Romanos 1:29|
peplêrômenous pasê adikia tsb=porneia ponêria pleonexia kakia mestous phthonou phonou eridos dolou kakoêtheias psithuristas
-
30
|Romanos 1:30|
katalalous theostugeis ubristas uperêphanous alazonas epheuretas kakôn goneusin apeitheis
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 28-30
21 de fevereiro LAB 418
EM VIGOR
Números 28-30
A leitura de hoje trata do mesmo assunto do inÃcio ao fim: as ofertas. Naquele tempo, o tipo de ofertas era bem diferente, mas é importante entendermos os princÃpios que estão por trás do ato de ofertar atualmente.
A palavra oferta é traduzida como o ato de trazer alguma coisa como oferenda ao Senhor. Nos tempos bÃblicos existiam dois tipos de ofertas:
1º) Ofertas prescritas por lei – eram aquelas que os judeus traziam regularmente para o Senhor, tais como a oferta do holocausto, de manjares, oferta pacÃfica, pelo pecado e pela culpa. É claro que a prática delas não está ordenada para nós, cristãos, no sentido da apresentação literal delas. Mas o significado espiritual ainda é válido, porque quando ofertamos ao Senhor, fazemos isso na convicção de que todas essas bênçãos, que são a paz, comunhão com Deus, ausência de sentimento de culpa, purificação e vida abundante, são realidades presentes em nossas vidas. E é aà que se encaixa o outro tipo de ofertas.
2º) Ofertas voluntárias – eram apresentadas como uma expressão de gratidão a Deus. O povo era convidado a ofertar voluntariamente. Quando se empenharam na construção do tabernáculo no Monte Sinai, trouxeram liberalmente as ofertas com todos os materiais necessários para aquela obra. O povo contribuiu com tanta abundância, que Moisés chegou a pedir que parassem de trazê-las. Em uma reforma espiritual e religiosa promovida pelo sumo sacerdote Joiada, o povo ofertou para custear os reparos que precisavam ser feitos no templo. Todos contribuÃram generosamente, semelhante ao que aconteceu no reinado de Ezequias.
No Novo Testamento, também há várias referências à s ofertas. Muitas delas estão relacionadas ao próprio ministério de Jesus. Lembra da história da viúva pobre que ofertou tudo que tinha? Ela foi louvada pelo Senhor por causa disso. Teve também a mulher do vaso de alabastro, que derramou o unguento carÃssimo nos pés de Cristo. Ela foi criticada por algumas pessoas, mas Jesus valorizou o ato de fé que ela demonstrou.
Mas, com certeza, o maior exemplo de ofertas voluntárias que temos no Novo Testamento está nos atos da Igreja Primitiva. Vemos que os crentes chegaram a vender as propriedades para depositar o dinheiro ao apostolado. Eles ofertavam de um jeito que não mediam esforços. As igrejas da Macedônia, por exemplo, contribuÃam com alegria, até quando eles estavam passando pelas necessidades da pobreza, dando acima do que podiam para poder aumentar a oferta de socorro aos cristãos da Judéia.
Esses exemplos bÃblicos são para nós. Devemos ter a mesma atitude e voluntariedade para com a manutenção da Obra de Deus. O ato de ofertar é uma prática que ainda deve continuar em vigor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva