-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
10
|Zacarías 11:10|
vâ'eqqach 'eth-maqliy 'eth-no`amvâ'eghda` 'otho lehâphêyr 'eth-beriythiy 'asher kârattiy 'eth-kâl-hâ`ammiym
-
11
|Zacarías 11:11|
vattuphar bayyom hahu' vayyêdhe`u khên `aniyyêyhatso'n hashomeriym 'othiy kiy dhebhar-Adonay hu'
-
12
|Zacarías 11:12|
vâ'omar'alêyhem 'im-thobh be`êynêykhem hâbhu sekhâriy ve'im-lo' chadhâluvayyishqelu 'eth-sekhâriy sheloshiym kâseph
-
13
|Zacarías 11:13|
vayyo'mer Adonay'êlay hashliykhêhu 'el-hayyotsêr 'edher hayqâr 'asher yâqartiymê`alêyhem vâ'eqchâh sheloshiym hakkeseph vâ'ashliykh 'otho bêythAdonay 'el-hayyotsêr
-
14
|Zacarías 11:14|
vâ'eghda` 'eth-maqliy hashêniy 'êthhachobheliym lehâphêr 'eth-hâ'achavâh bêyn yehudhâh ubhêyn yisrâ'êl s
-
15
|Zacarías 11:15|
vayyo'mer Adonay 'êlây `odh qach-lekha keliy ro`eh 'eviliy
-
16
|Zacarías 11:16|
kiy hinnêh-'ânokhiy mêqiym ro`eh bâ'ârets hannikhchâdhoth lo'-yiphqodh hanna`ar lo'-yebhaqqêsh vehannishbereth lo' yerappê'hannitsâbhâh lo' yekhalkêl ubhesar habberiy'âh yo'khal upharsêyhenyephârêq s
-
17
|Zacarías 11:17|
hoy ro`iy hâ'eliyl `ozebhiy hatso'n cherebh `al-zero`ove`al-`êyn yemiyno zero`o yâbhosh tiybhâsh ve`êyn yemiyno kâhohthikhheh s
-
1
|Zacarías 12:1|
masâ' dhebhar-Adonay `al-yisrâ'êl ne'um-Adonaynotheh shâmayim veyosêdh 'ârets veyotsêr ruach-'âdhâm beqirbo ph
-
2
|Zacarías 12:2|
hinnêh 'ânokhiy sâm 'eth-yerushâlaim saph-ra`al lekhol-hâ`ammiymsâbhiybh vegham `al-yehudhâh yihyeh bhammâtsor `al-yerushâlâim
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 17-19
15 de agosto LAB 593
CRESCIMENTO E AMADURECIMENTO
Jeremias 17-19
Na faculdade, vi uma planta crescer de maneira muito rápida e surpreendente. Dentre os vários bebedouros d’água espalhados pelo campus do centro universitário, havia um que ficava bem junto à portaria. Ele era diferente dos demais por ter o jato d’água muito forte. Até hoje, ele é assim. Se você aperta o botãozinho e não põe a boca para beber a água, ele joga um jato d’água a uns três metros de distância. Naquela época, no pedacinho de gramado que havia ao redor daquele bebedouro, a equipe de paisagismo plantou ali três mudinhas de coqueiro. Não sei o nome do coqueiro, mas é aquele tipo de palmeira ornamental. E nós alunos gostávamos de brincar de apertar o botão do bebedouro jogando a água sem bebê-la, só para ver a água cair bem em cima de um desses coqueiros. E o tempo foi passando, começou a notar-se que aquela mudinha de coqueiro que ficou vítima do jato d’água do bebedouro, por ter sido plantada bem ali, começou a ficar diferente das outras! Sério! Ela parecia mais viçosa. Então brincávamos: “Vejam! Estou colaborando com a jardinagem, apertando esse bebedouro aqui...” No inverno, eu chegava a ficar com dó daquela plantinha, em ver tanta água tão fria a abater-se sobre ela, o tempo todo. Os anos se passaram. Muitas e muitas pessoas, ao tomar a água daquele bebedouro, terminam deixando-a espirrar naquele coqueiro, e o resultado é que quando eu volto lá hoje, vejo três grandes palmeiras, mas com um detalhe: uma delas é muito, muito, muito maior do que as outras. Seu tronco é muito mais forte, e de uma espessura muito superior. Ela pode oferecer uma sombra muito maior. Hoje, quando o jato d’água vem do bebedouro, não cai mais por cima da planta. Ele bate ao pé do grande e maior de todos os coqueiros.
Sabe o que isso significa?
Significa o que você vai ler na leitura de hoje, em Jeremias 17. O homem que se afasta do Senhor é como um arbusto no deserto, longe d’água. Ele seca e morre. Mas a pessoa cuja confiança está no Senhor é como uma árvore plantada junto às águas. A palmeira do bebedouro! Cresce, floresce, fica linda, deixa as pessoas felizes, sorri para a vida e tem muito a oferecer.
Que tipo de pessoa você quer ser?
A vida do coqueiro da nossa história não era um mar-de-rosas. Ele vivia molhado, com água gelada. Mas compensou. Se você quiser ser recompensado também, precisa deixar que o oleiro, de Jeremias 18-19, quebre-o, molhe-o, corte-o, amasse-o, remodele-o, asse-o e, enfim, apresente-o como obra-prima das mãos de um Deus perfeito.
Valdeci Júnior
Fátima Silva