-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Daniel 2:1|
ubhishnath shetayim lemalkhuth nebhukhadhnetsar châlamnebhukhadhnetsar chalomoth vattithpâ`em rucho ushenâtho nihyethâh `âlâyv
-
2
|Daniel 2:2|
vayyo'mer hammelekh liqro' lacharthummiym velâ'ashâphiymvelamkhashephiym velakkasdiym lehaggiydh lammelekh chalomothâyvvayyâbho'u vayya`amdhu liphnêy hammelekh
-
3
|Daniel 2:3|
vayyo'mer lâhemhammelekh chalom châlâmetiy vattippâ`em ruchiy lâdha`ath 'eth-hachalom
-
4
|Daniel 2:4|
vaydhabberu hakkasdiym lammelekh 'arâmiyth malkâ' le`âlemiyncheyiy 'emar chelmâ' le`abhdayikh [l][`abhdhâkh] uphishrâ' nechavvê'
-
5
|Daniel 2:5|
`ânêhmalkâ' ve'âmar lekhasdâyê' [l][khasdâ'][êy] millethâ' minniy 'azdâ'.hên lâ' thehodhe`unnaniy chelmâ' uphishrêh haddâmiyn tith`abhdhunubhâttêykhon nevâliy yittesâmun
-
6
|Daniel 2:6|
vehên chelmâ' uphishrêh tehachavonmattenân unebhizbâh viyqâr saggiy' teqabbelun min-qodhâmây lâhênchelmâ' uphishrêh hachavoniy
-
7
|Daniel 2:7|
`ano thinyânuth ve'âmeriyn malkâ'chelmâ' yê'mar le`abhdhohiy uphishrâh nehachavêh
-
8
|Daniel 2:8|
`ânêh malkâ've'âmar min-yatsiybh yâdha` 'anâh diy `iddânâ' 'antun zâbheniynkol-qobhêl diy chazêython diy 'azdâ' minniy millethâ'
-
9
|Daniel 2:9|
diy hên-chelmâ'lâ' thehodhe`unnaniy chadhâh-hiy' dhâthkhon umillâh khidhbhâh ushechiythâhhazmintun [hizdemintun] lemê'mar qâdhâmay `adh diy `iddânâ'yishtannê' lâhên chelmâ' 'emaru liy ve'inda` diy phishrêhtehachavunnaniy
-
10
|Daniel 2:10|
`ano khasdâyê' [khasdâ'][êy] qodhâm-malkâ've'âmriyn lâ'-'iythay 'anâsh `al-yabbeshtâ' diy millath malkâ' yukhallehachavâyâh kol-qobhêl diy kol-melekh rabh veshalliyth millâh khidhnâhlâ' she'êl lekhol-charthom ve'âshaph vekhasdây
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 29-31
06 de março LAB 431
HUM?
Deuteronômio 29-31
Desde que me entendo por gente, minha família segue a Deus. Cresci, desde pequeno, indo à igreja todos os finais de semana, participando da escolinha bíblica para os menores, fazendo culto familiar em casa todos os dias, vendo meus pais pregarem o evangelho, assistindo a conversas bíblicas. Sendo assim, acostumei-me a respirar esse ar evangélico, a conversar sobre coisas da igreja, da Bíblia e sobre Deus.
E você sabe que toda criança é cheia de perguntas, né? Aquelas com as quais a criança bombardeia o adulto. “Por que isso? Por que aquilo?”
Isso é normal, pois a criança não veio ao mundo sabendo das coisas. Quando se depara com um monte de novidades, ela quer entender. Agora, uma criança que é criada em uma casa onde se fala de Deus, constantemente, muitas das perguntas também serão relacionadas a Deus. “Pai, por que eu tenho que chamar a Deus de pai também?” “Mãe, por que Jesus não frequentava a escola?” “Como a gente vai ser quando chegar no Céu?” E, por aí vai... Não sei se é porque eu deixava meus pais, tios, líderes da igreja, pessoas mais velhas, professores, todo mundo tonto com tantas perguntas, que muitas vezes eu ouvi a mesma resposta: “Deuteronômio 29:29.”
Você já viu o que está escrito lá? “As coisas encobertas pertencem ao Senhor, o nosso Deus, mas as reveladas pertencem a nós, e aos nossos filhos, para sempre, para que sigamos todas as palavras desta lei.” Ou seja, o que não está encoberto, a nós pertence, mas o que está encoberto, ao Senhor pertence. E ponto final. Isso queria dizer que, se não tinha explicação para alguma coisa, era porque Deus não queria dizer, e isso era um segredo dEle, o qual a gente não devia perscrutar. Então, eu pensava: Está bem. Se Deus quer assim, vou discutir o quê?
Com o passar do tempo, à medida que fui crescendo, estudando e ampliando minha visão de mundo e meu acervo de informações, descobri algo que não sabia se era muito triste ou muito bom: tinha muita coisa que antes eu não pensava que estaria revelada, mas que na realidade estava sim. Na prática, já tinha perguntado sobre tal assunto e tinha recebido a resposta “Deuteronômio 29:29”, isto é, só Deus sabe, não temos como saber. Mas descobri que tinha como saber. O que eu não sabia antes era por pura ignorância.
Então, Deuteronômio 29:29 estava com problemas? Não! O problema era usá-lo de maneira errada. Não devemos nos conformar com a ignorância. Aprendi que esse verso não pode servir como uma desculpa esfarrapada para a ociosidade da pesquisa. Não escudemos nossa ignorância!
Valdeci Júnior
Fátima Silva