-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
21
|Daniel 3:21|
bê'dhayin gubhrayyâ' 'illêkh kephithubesarbâlêyhon pathiyshêyhon [patheshêyhon] vekharbelâthhonulebhushêyhon uremiyv legho'-'attun nurâ' yâqidhtâ'
-
22
|Daniel 3:22|
kol-qobhêl denâhmin-diy millath malkâ' machtsephâh ve'attunâ' 'êzêh yattiyrâ'gubhrayyâ' 'illêkh diy hassiqu leshadhrakh mêyshakh va`abhêdh negho qathilhimmon shebhiybhâ' diy nurâ'
-
23
|Daniel 3:23|
veghubhrayyâ' 'illêkh telâttêhon shadhrakhmêyshakh va`abhêdh negho nephalu legho'-'attun-nurâ' yâqidhtâ'mekhappethiyn ph
-
24
|Daniel 3:24|
'edhayin nebhukhadhnetsar malkâ' tevah veqâmbehithbehâlâh `ânêh ve'âmar lehaddobhrohiy halâ' ghubhriyn telâthâ'remêynâ' legho'-nurâ' mekhappethiyn `ânayin ve'âmriyn lemalkâ'yatsiybhâ' malkâ'
-
25
|Daniel 3:25|
`ânêh ve'âmar hâ'-'anâh châzêh gubhriyn 'arbe`âh.sherayin mahlekhiyn begho'-nurâ' vachabhâl lâ'-'iythay behon verêvêhdiy rebhiy`âyâ' [rebhiy`â'âh] dâmêh lebhar-'elâhiyn s
-
26
|Daniel 3:26|
bê'dhayinqerêbh nebhukhadhnetsar lithra` 'attun nurâ' yâqidhtâ' `ânêh ve'âmar shadhrakhmêyshakh va`abhêdh-negho `abhdhohiy diy-'elâhâ' `illâyâ' [`illâ'][âh]puqu ve'etho bê'dhayin nâphqiyn shadhrakh mêyshakh va`abhêdh negho min-go' nurâ'
-
27
|Daniel 3:27|
umithkanneshiyn 'achashdarpenayyâ' sighnayyâ'uphachavâthâ' vehaddobhrêy malkâ' châzayin leghubhrayyâ' 'illêkh diylâ'-shelêth nurâ' begheshmehon use`ar rê'shhon lâ' hithchârakh vesârbâlêyhonlâ' sheno verêyach nur lâ' `adhâth behon
-
28
|Daniel 3:28|
`ânêh nebhukhadhnetsar ve'âmarberiykh 'elâhahon diy-shadhrakh mêyshakh va`abhêdh negho diy-shelachmal'akhêh veshêyzibh le`abhdhohiy diy hithrechitsu `alohiy umillath malkâ'shanniyv viyhabhu gheshmêyhon [gheshmehon] diy lâ'-yiphlechun velâ'-yisgedhun lekhol-'elâh lâhên lê'lâhahon
-
29
|Daniel 3:29|
uminniy siym the`êm diykhol-`am 'ummâh velishân diy-yê'mar shêlâh [shâlu] `al 'elâhahondiy-shadhrakh mêyshakh va`abhêdh negho' haddâmiyn yith`abhêdh ubhaythêhnevâliy yishtavvêh kol-qobhêl diy lâ' 'iythay 'elâh 'ochorân diy-yikkullehatsâlâh kidhnâh
-
30
|Daniel 3:30|
bê'dhayin malkâ' hatslach leshadhrakh mêyshakhva`abhêdh negho bimdhiynath bâbhel ph
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 8-10
27 de fevereiro LAB 424
QUEM É O DONO DO PEDAÇO?
Deuteronômio 08-10
Você tem dado duro para se manter na vida? Jogou pesado para chegar onde chegou? As coisas que você tem custaram caro para você? É assim que você pensa? Então, leia o que a Bíblia diz sobre isso: “Não digam, pois, em seu coração: a minha capacidade e a força das minhas mãos ajuntaram para mim toda esta riqueza. Mas lembrem-se do Senhor, o seu Deus, pois é ele que lhes dá a capacidade de produzir riqueza, confirmando a aliança que jurou aos seus antepassados, conforme hoje se vê.”
Essa visão bíblica é diferente do modo que estamos acostumados a pensar. Perceba que, em toda a leitura de hoje, Deus não olha para nós como se fôssemos donos do próprio nariz. Constantemente, Ele chama a atenção para que nos lembremos dos benefícios que Ele nos dá, do Seu socorro e também deixa claro sobre o que pode acontecer se formos infiéis. Se perdermos a lei de vista, Ele faz questão de recolocá-la para nós, tanto para nos chamar na retranca, para nossa vocação, quanto para nos exortar à obediência.
Na realidade, sua vida aqui neste mundo, é simplesmente uma incumbência de confiança. Em outras palavras, o tempo que temos de vida aqui na Terra, a nossa energia, a inteligência que temos, as oportunidades e os recursos, são simplesmente dádivas que Deus entrega para cuidarmos e administrarmos. Nessa história, você é um mordomo daquilo que Deus vai dando para você. No Salmo 24:1, não lemos que ao Senhor pertencem o mundo e tudo o que nele existe? Afinal, a Terra e todos os seres vivos que nela vivem são dEle.
Isso nos deixa na seguinte situação: na realidade, nunca seremos donos de coisa nenhuma, durante esse curto espaço de tempo de vida aqui neste planeta. Durante esta vida, o que acontece é que o Senhor nos empresta a Terra, enquanto estamos por aqui. Não é lógico? Pense bem: a Terra, na realidade, já existia e já era propriedade de Deus antes que chegássemos a ela, certo? Depois que morremos, não levamos nada, e Deus continuará emprestando a Terra e esses recursos para as outras pessoas que vierem depois de nós. Portanto, tudo o que podemos fazer é desfrutar desses recursos e deste planeta por um curto período de tempo de, talvez, 80 anos. Então, não temos do que ficar nos gabando. Lembre-se do verso que está na leitura de hoje: “Não digam, pois, em seu coração: a minha capacidade e a forca das minhas mãos ajuntaram para mim toda esta riqueza. Mas lembrem-se do seu Deus, pois é ele que lhes dá a capacidade.”
Valdeci Júnior
Fátima Silva