-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|2 Coríntios 1:11|
sunupourgountôn kai umôn uper êmôn tê deêsei ina ek pollôn prosôpôn to eis êmas charisma dia pollôn eucharistêthê uper b=umôn ats=êmôn
-
12
|2 Coríntios 1:12|
ê gar kauchêsis êmôn autê estin to marturion tês suneidêseôs êmôn oti en aplotêti kai eilikrineia a=tou theou a=[kai] ouk en sophia sarkikê all en chariti theou anestraphêmen en tô kosmô perissoterôs de pros umas
-
13
|2 Coríntios 1:13|
ou gar alla graphomen umin all ê a anaginôskete ê kai epiginôskete elpizô de oti tsb=kai eôs telous epignôsesthe
-
14
|2 Coríntios 1:14|
kathôs kai epegnôte êmas apo merous oti kauchêma umôn esmen kathaper kai umeis êmôn en tê êmera tou kuriou a=[êmôn] iêsou
-
15
|2 Coríntios 1:15|
kai tautê tê pepoithêsei eboulomên a=proteron b=elthein pros umas b=to ats=elthein tsb=proteron ina deuteran charin a=schête tsb=echête
-
16
|2 Coríntios 1:16|
kai di umôn dielthein eis makedonian kai palin apo makedonias elthein pros umas kai uph umôn propemphthênai eis tên ioudaian
-
17
|2 Coríntios 1:17|
touto oun a=boulomenos a=mêti tsb=bouleuomenos tsb=mê tsb=ti ara tê elaphria echrêsamên ê a bouleuomai kata sarka bouleuomai ina ê par emoi to nai nai kai to ou ou
-
18
|2 Coríntios 1:18|
pistos de o theos oti o logos êmôn o pros umas ouk a=estin tsb=egeneto nai kai ou
-
19
|2 Coríntios 1:19|
o tsb=gar tou theou a=gar uios iêsous christos o en umin di êmôn kêruchtheis di emou kai silouanou kai timotheou ouk egeneto nai kai ou alla nai en autô gegonen
-
20
|2 Coríntios 1:20|
osai gar epaggeliai theou en autô to nai a=dio kai a=di tsb=en a=autou tsb=autô to amên tô theô pros doxan di êmôn
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 1-3
25 de fevereiro LAB 422
ESQUEMA DO “PLANTA-COLHE”
Deuteronômio 01-03
Você já ouviu o ditado: “Quem planta, colhe?” Nem sempre, mas, muitas vezes, ele é verdadeiro. Quem planta, colhe... Colhe o quê? Aí é onde podemos criar outro ditado mais ou menos assim: se colhe o que se planta. Já pensou se você pegasse sementes de jabuticaba e as plantasse, mas não tivesse a garantia de que nasceria jabuticaba? Poderia, talvez, nascer melancia, maracujá, erva cidreira... Já pensou nisso?
O indivíduo plantaria uma roça inteira e não saberia se daria certo ou não. O mundo seria uma confusão tão grande, que seria um caos. Mas a verdade é que quem planta arroz, colhe arroz; quem planta milho, colhe milho; se plantar mandioca, colherá mandioca, se plantar beterraba, colherá beterraba; se plantar macarrão, colherá macarrão.... Opa! Pera aí! Aí não, né? Plantar macarrão, colherá macarrão? É aí onde não se aplica o ditado “quem planta, colhe”, porque nem tudo que se plantar pode nascer.
Esse esquema de plantar e colher pode muito bem ser visto na leitura bíblica de hoje. Nesses três capítulos que devemos ler, vemos “colheitadas” vindas de “plantadas”. Mas não se trata de vegetais. É o plantar e colher de ações humanas.
Em Deuteronômio 1, o povo estava indo em direção à Terra que Deus tinha prometido a eles. Receber a posse dessa terra era a bênção decorrente de eles terem seguido as orientações de Deus. Mas, infelizmente, ainda no mesmo capítulo, vemos o povo esquecendo da colheita que eles tinham pela frente e fizeram uma rebelião. Que papelão! Então, a partir do verso 34, tem aí o castigo que os israelitas começam a receber. Não é que Deus é um pai carrasco, que fica com a varinha na mão, esperando Seus filhos errarem para, então, Ele castigar. Não! Mas Deus lida com as consequências. Ele deixa que as consequências aconteçam para percebermos o esquema do “planta-colhe”.
Dê uma olhada em Deuteronômio 2. Desse capítulo, e estudando toda a história da jornada dos israelitas no deserto, aprendemos que a distância entre o Egito e Canaã não era tão longe. Eles gastariam apenas algumas semanas de viagem. Mas devido à teimosia deles, ficaram vagueando no deserto por 40 anos. É o esquema do “planta-colhe”.
Todavia, Deus é tão misericordioso que, muitas vezes, Ele entra na história e fura esse esquema. Ainda no capítulo 2 e início do 3, o Senhor deixa que o povo saia como vencedor. Logo adiante, vemos que a misericórdia de Deus não é injusta. Ele não tem esquemas para favorecer ninguém injustamente. Moisés também não escapou do esquema do “planta-colhe”.
E você? O que tem plantado no seu dia-a-dia? Reflita nisso!
Valdeci Júnior
Fátima Silva