-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|2 Coríntios 1:11|
sunupourgountôn kai umôn uper êmôn tê deêsei ina ek pollôn prosôpôn to eis êmas charisma dia pollôn eucharistêthê uper b=umôn ats=êmôn
-
12
|2 Coríntios 1:12|
ê gar kauchêsis êmôn autê estin to marturion tês suneidêseôs êmôn oti en aplotêti kai eilikrineia a=tou theou a=[kai] ouk en sophia sarkikê all en chariti theou anestraphêmen en tô kosmô perissoterôs de pros umas
-
13
|2 Coríntios 1:13|
ou gar alla graphomen umin all ê a anaginôskete ê kai epiginôskete elpizô de oti tsb=kai eôs telous epignôsesthe
-
14
|2 Coríntios 1:14|
kathôs kai epegnôte êmas apo merous oti kauchêma umôn esmen kathaper kai umeis êmôn en tê êmera tou kuriou a=[êmôn] iêsou
-
15
|2 Coríntios 1:15|
kai tautê tê pepoithêsei eboulomên a=proteron b=elthein pros umas b=to ats=elthein tsb=proteron ina deuteran charin a=schête tsb=echête
-
16
|2 Coríntios 1:16|
kai di umôn dielthein eis makedonian kai palin apo makedonias elthein pros umas kai uph umôn propemphthênai eis tên ioudaian
-
17
|2 Coríntios 1:17|
touto oun a=boulomenos a=mêti tsb=bouleuomenos tsb=mê tsb=ti ara tê elaphria echrêsamên ê a bouleuomai kata sarka bouleuomai ina ê par emoi to nai nai kai to ou ou
-
18
|2 Coríntios 1:18|
pistos de o theos oti o logos êmôn o pros umas ouk a=estin tsb=egeneto nai kai ou
-
19
|2 Coríntios 1:19|
o tsb=gar tou theou a=gar uios iêsous christos o en umin di êmôn kêruchtheis di emou kai silouanou kai timotheou ouk egeneto nai kai ou alla nai en autô gegonen
-
20
|2 Coríntios 1:20|
osai gar epaggeliai theou en autô to nai a=dio kai a=di tsb=en a=autou tsb=autô to amên tô theô pros doxan di êmôn
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 35-37
13 de junho LAB 530
O SOFRIMENTO PODE SER UMA DISCIPLINA
JÓ 35-37
Você está lendo direitinho o livro de Jó? Tem sido perseverante em ler os discursos dos quatro amigos e, principalmente ontem e hoje, o discurso do “amigo” Eliú? Porque se não formos perseverantes para, pelo menos, ler a história, é uma vergonha, não é mesmo? Pense na perseverança que Jó teve, ao suportar o sofrimento dele. Ele foi o homem que mais sofreu no mundo, mas que também se tornou símbolo da paciência, pela perseverança que teve em suportar tudo.
Os amigos dele, apesar de ficarem falando muita besteira, também foram perseverantes, coitados! Eles não merecem só a nossa critica, mas merecem também a nossa atenção, porque, apesar dos pesares, eles estavam tentando acertar. Pelo menos, eles estavam ao redor do sorumbático sofredor. Isso já foi uma virtude: aguentar ficar ao lado de Jó.
E nós estamos lendo, especificamente, sobre a última fala de Eliú, que foi o último dos quatro a falar, antes de Deus chegar e se pronunciar naquela discussão. E como as leituras de ontem e de hoje são um discurso só, quero retomar um trecho, que está em Jó 33:14-19, para contextualizar o que quero dizer aqui sobre a leitura de hoje. Assim, faríamos um fechamento sobre essa discussão do sofrimento de Jó.
“Pois a verdade é que Deus fala, ora de um modo, ora de outro, mesmo que o homem não o perceba. Em sonho ou em visão durante a noite, quando o sono profundo cai sobre os homens e eles dormem em suas camas, ele pode falar aos ouvidos deles e aterrorizá-los com advertências, para prevenir o homem das suas más ações e livrá-lo do orgulho, para preservar da cova a sua alma, e a sua vida da espada. Ou o homem pode ser castigado no leito de dor, com os seus ossos em constante agonia.”
Comentando sobre isso, veja o que encontrei no periódico “Jó, sofrimento e restauração”, 3º trimestre de 1980, pág. 75: “Eliú era um jovem insatisfeito tanto com os discursos de Jó como os de seus três amigos. Talvez a maior contribuição de Eliú ao debate é a nova ênfase à ideia de que o sofrimento pode ser disciplina, em vez de punição... O conceito de Eliú sobre o sofrimento considerando-o como disciplina não é novo na história de Jó. É a ênfase que ele dá ao conceito que é nova... [Jó] ...deixou que Eliú realçasse a ideia de que o sofrimento pode ser uma disciplina, antes que uma punição”.
Essa é a grande lição. O sofrimento que nos assola não é de todo mal. O lado bom é que ele nos disciplina.
Valdeci Júnior
Fátima Silva