-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|2 Coríntios 1:11|
sunupourgountôn kai umôn uper êmôn tê deêsei ina ek pollôn prosôpôn to eis êmas charisma dia pollôn eucharistêthê uper b=umôn ats=êmôn
-
12
|2 Coríntios 1:12|
ê gar kauchêsis êmôn autê estin to marturion tês suneidêseôs êmôn oti en aplotêti kai eilikrineia a=tou theou a=[kai] ouk en sophia sarkikê all en chariti theou anestraphêmen en tô kosmô perissoterôs de pros umas
-
13
|2 Coríntios 1:13|
ou gar alla graphomen umin all ê a anaginôskete ê kai epiginôskete elpizô de oti tsb=kai eôs telous epignôsesthe
-
14
|2 Coríntios 1:14|
kathôs kai epegnôte êmas apo merous oti kauchêma umôn esmen kathaper kai umeis êmôn en tê êmera tou kuriou a=[êmôn] iêsou
-
15
|2 Coríntios 1:15|
kai tautê tê pepoithêsei eboulomên a=proteron b=elthein pros umas b=to ats=elthein tsb=proteron ina deuteran charin a=schête tsb=echête
-
16
|2 Coríntios 1:16|
kai di umôn dielthein eis makedonian kai palin apo makedonias elthein pros umas kai uph umôn propemphthênai eis tên ioudaian
-
17
|2 Coríntios 1:17|
touto oun a=boulomenos a=mêti tsb=bouleuomenos tsb=mê tsb=ti ara tê elaphria echrêsamên ê a bouleuomai kata sarka bouleuomai ina ê par emoi to nai nai kai to ou ou
-
18
|2 Coríntios 1:18|
pistos de o theos oti o logos êmôn o pros umas ouk a=estin tsb=egeneto nai kai ou
-
19
|2 Coríntios 1:19|
o tsb=gar tou theou a=gar uios iêsous christos o en umin di êmôn kêruchtheis di emou kai silouanou kai timotheou ouk egeneto nai kai ou alla nai en autô gegonen
-
20
|2 Coríntios 1:20|
osai gar epaggeliai theou en autô to nai a=dio kai a=di tsb=en a=autou tsb=autô to amên tô theô pros doxan di êmôn
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 27-29
18 de agosto LAB 596
PLANOS DO PAI PARA NÓS
Jeremias 27-29
Em Jeremias 27, mais uma vez, o profeta anuncia sua mensagem utilizando um ato simbólico. Deus, que é o Senhor da História, concedeu por um tempo a soberania a Nabucodonosor, rei da Babilônia, e as nações que não se submeterem a ele terão de arcar com as conseqüências. Esse mesmo Deus é, ainda hoje, o Senhor da História. Ele concede a você certo domínio sobre algumas coisas na vida, e a outros, certos domínios sobre você. Pare para pensar, em como é que você tem lidado com estes assuntos de exercício de autoridade concedida.
No capítulo 28, a menção do jugo do rei da Babilônia relaciona este relato com o capítulo anterior, apesar de, aqui, a narração estar na terceira pessoa e não na primeira. O relato apresenta dois profetas, Hananias e Jeremias, como representantes de dois pontos de vista antagônicos. Hananias representa os profetas que anunciam paz e prosperidade; Jeremias declara que esse anúncio traz falsa esperança. Na realidade Jeremias estabeleceu um ponto de equilíbrio: o cativeiro não seria tão breve, como alguns falsos profetas tentavam predizer, mas certamente chegaria ao fim. O resultado desse encontro revelou quem é o falso profeta e qual é o critério para identificá-lo.
Mas quando entramos no capítulo 29, encontramos pelo menos três importantes fontes de esperança:
Deus diz ao Seu povo que não deve desistir da esperança porque sua situação não é resultado de acaso ou mal impossível de se predizer, pois o próprio Deus diz: “Eu deportei [Judá] de Jerusalém para a Babilônia” (verso 4). Embora o mal parecia cercá-lo, Judá nunca deixou de estar no centro das mãos de Deus.
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele pode trabalhar mesmo dentro das dificuldades presentes (verso 7).
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele vai pôr fim ao seu exílio em um tempo específico: “Assim diz o Senhor: Logo que se cumprirem para a Babilônia setenta anos, atentarei para vós outros e cumprirei para convosco a Minha boa palavra, tornando a trazer-vos para este lugar” (verso 10).
Mas veja com destaque os versos 11-14. Depois que Deus explicou como estava no comando no passado, está no comando no presente e estará no comando no futuro, Ele expressa graciosamente o terno cuidado por Seu povo. Leia os versos 11-14, colocando seu nome cada vez que aparecer a palavra vós, vosso, vocês ou similar, como se Deus estivesse fazendo-lhe essas promessas pessoalmente. Aplique-as para suas lutas, quaisquer que sejam elas.
Fontes: Rodapé da Bíblia de Estudos Almeida e LES 4º Trimestre de 2007, pág. 85.
Valdeci Júnior
Fátima Silva