-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
2
|2 Coríntios 4:2|
ab=alla ts=all apeipametha ta krupta tês aischunês mê peripatountes en panourgia mêde dolountes ton logon tou theou alla tê phanerôsei tês alêtheias a=sunistanontes tsb=sunistôntes eautous pros pasan suneidêsin anthrôpôn enôpion tou theou
-
3
|2 Coríntios 4:3|
ei de kai estin kekalummenon to euaggelion êmôn en tois apollumenois estin kekalummenon
-
4
|2 Coríntios 4:4|
en ois o theos tou aiônos toutou etuphlôsen ta noêmata tôn apistôn eis to mê augasai tsb=autois ton phôtismon tou euaggeliou tês doxês tou christou os estin eikôn tou theou
-
5
|2 Coríntios 4:5|
ou gar eautous kêrussomen alla tsb=christon iêsoun a=christon kurion eautous de doulous umôn dia iêsoun
-
6
|2 Coríntios 4:6|
oti o theos o eipôn ek skotous phôs a=lampsei tsb=lampsai os elampsen en tais kardiais êmôn pros phôtismon tês gnôseôs tês doxês tou theou en prosôpô a=[iêsou] tsb=iêsou christou
-
7
|2 Coríntios 4:7|
echomen de ton thêsauron touton en ostrakinois skeuesin ina ê uperbolê tês dunameôs ê tou theou kai mê ex êmôn
-
8
|2 Coríntios 4:8|
en panti thlibomenoi all ou stenochôroumenoi aporoumenoi all ouk exaporoumenoi
-
9
|2 Coríntios 4:9|
diôkomenoi all ouk egkataleipomenoi kataballomenoi all ouk apollumenoi
-
10
|2 Coríntios 4:10|
pantote tên nekrôsin tou tsb=kuriou iêsou en tô sômati peripherontes ina kai ê zôê tou iêsou en tô sômati êmôn phanerôthê
-
11
|2 Coríntios 4:11|
aei gar êmeis oi zôntes eis thanaton paradidometha dia iêsoun ina kai ê zôê tou iêsou phanerôthê en tê thnêtê sarki êmôn
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 21-24
07 de maio LAB 493
DEPENDE DA SUBMISSÃO
1Crônicas 21-24
Dependendo da situação, Deus pode usar alguém ou não. Na leitura de hoje, vemos alguém bloqueando a possibilidade que Deus teria de usá-lo, pelo menos naquele momento. Refiro-me a Davi que, ao invés de fazer o que Deus queria, resolveu fazer exatamente o contrário. E o resultado disso foi drástico.
Quando saí no mundo para me colocar à disposição do serviço da igreja, do trabalho de Deus, sempre tive um princípio de vida, algo particular meu: ir aonde Deus mandar. Com isso, já rodei muito e aceitei fazer muita coisa que Deus me pediu. Mas, ao longo do ministério, tenho aprendido que “ir aonde Deus mandar”, também implica o “não ir”. Às vezes, nos “metemos” aonde Deus não manda, fazer o que Deus não pede, achando que é bonito. Já dei algumas cabeçadas com isso, sabia? Precisamos estar muito sintonizados com Deus e em comunhão. Devemos pedir para que Ele fale ao nosso coração, nos fazendo entender o que Ele quer façamos e o que não quer que façamos. Mesmo se for algo bom, nobre e excelente aos nossos olhos, se não for da vontade de Deus, não compensa.
Porém, quando acertamos com Deus nos propósitos de fazer ou não as coisas, é uma bênção. Leia 1Crônicas 22 em diante. Você encontrará muitas pessoas trabalhando para Deus, muitos obreiros, muitas pessoas boas. No meio dessas pessoas, há os levitas. Você sabe quem eram eles?
Descendentes de Levi, filho de Jacó, os levitas se originaram através de três descendentes: Gerson, Coate e Merari. Esses três indivíduos fundaram três famílias tribais. Da descendência de Coate, surgiram Moisés e Arão. E essa tribo ficou tão famosa porque foi escolhida por Deus para realizar um trabalho muito importante.
O serviço e os cuidados do tabernáculo e, mais tarde, também do templo, foram confiados aos levitas, devido à posição que eles tinham assumido com relação à apostasia dos israelitas no monte Sinai. Lembra de quando todas as tribos tinham se juntado para cair em pecado e idolatria, adorando o bezerro de ouro? Quando Moisés desceu do monte e fez um chamado para quem quisesse se colocar do lado certo, voluntariamente, os levitas rapidamente retornaram à lealdade que eles tinham a Deus, mostrando zelo pela Sua causa. Em consequência disso, o Senhor escolheu a tribo de Levi para que fossem seus funcionários especiais, realizando os deveres religiosos que, até naquela época, de acordo com o antigo costume patriarcal, era tarefa dos primogênitos.
Aprendemos que se pudermos ser usados por Deus ou não, como uma bênção para a humanidade, dependerá da nossa submissão a Ele. Então, esteja sintonizado, fazendo o que Deus quer!
Valdeci Júnior
Fátima Silva