-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|Daniel 5:11|
'iythay gebhar bemalkhuthâkh diy ruach 'elâhiynqaddiyshiyn bêh ubheyomêy 'abhukh nahiyru vesâkhlethânu vechâkhmâhkechâkhmath-'elâhiyn hishtekhachath bêh umalkâ' nebhukhadhnetsar 'abhukh.rabh charthummiyn 'âshphiyn kasdâ'iyn gâzriyn haqiymêh 'abhukh malkâ'
-
12
|Daniel 5:12|
kol-qobhêl diy ruach yattiyrâh umanda` vesâkhlethânu mephasharchelmiyn va'achavâyath 'achiydhân umeshârê' qithriyn hishtekhachath bêhbedhâniyyê'l diy-malkâ' sâm-shemêh bêlethesha'tsar ke`an dâniyyê'lyithqerêy uphishrâh yehachavêh ph
-
13
|Daniel 5:13|
bê'dhayin dâniyyê'l hu`al qodhâmmalkâ' `ânêh malkâ' ve'âmar ledhâniyyê'l 'antâh ['ant]-hu'dhâniyyê'l diy-min-benêy ghâluthâ' diy yehudh diy haythiy malkâ' 'abhiymin-yehudh
-
14
|Daniel 5:14|
veshim`êth `alayikh [`alâkh] diy ruach 'elâhiyn bâkhvenahiyru vesâkhlethânu vechâkhmâh yattiyrâh hishtekhachath bâkh
-
15
|Daniel 5:15|
ukhe`anhu`allu qâdhâmay chakkiymayyâ' 'âshphayyâ' diy-khethâbhâh dhenâhyiqron uphishrêh lehodhâ`uthaniy velâ'-khâhaliyn peshar-millethâ'lehachavâyâh
-
16
|Daniel 5:16|
va'anâh shim`êth `alayikh [`alâkh] diy-thukhal [thiykkul]pishriyn lemiphshar veqithriyn lemishrê' ke`an hên tukhal [tikhul] kethâbhâ'lemiqrê' uphishrêh lehodhâ`uthaniy 'argevânâ' thilbash vehammonekhâ'[v][hamniykh][â'] dhiy-dhahabhâ' `al-tsavve'râkh vethaltâ' bhemalkhuthâ'tishlath ph
-
17
|Daniel 5:17|
bê'dhayin `ânêh dhâniyyê'l ve'âmar qodhâm malkâ'mattenâthâkh lâkh lehevyân unebhâzbeyâthâkh le'ochorân habh beram kethâbhâ''eqrê' lemalkâ' uphishrâ' 'ahodhe`innêh
-
18
|Daniel 5:18|
'antâh ['ant] malkâ' 'elâhâ'`illâyâ' [`illâ'][âh] malkhuthâ' urebhuthâ' viyqârâ' vehadhrâh yehabhlinbhukhadhnetsar 'abhukh
-
19
|Daniel 5:19|
umin-rebhuthâ' diy yehabh-lêh kol`amemayyâ' 'umayyâ' velishânayyâ' havo zâ'a`iyn [zây`iyn]vedhâchaliyn min-qodhâmohiy diy-havâh tsâbhê' havâ' qâthêl vedhiy-havâh tsâbhê' havâh machê' vedhiy-havâh tsâbhê' havâh mâriym vedhiy-havâh tsâbhê' havâh mashpiyl
-
20
|Daniel 5:20|
ukhedhiy rim libhebhêh veruchêh tiqphathlahazâdhâh hânchath min-korsê' malkhuthêh viyqârâh he`diyu minnêh
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 29-31
06 de março LAB 431
HUM?
Deuteronômio 29-31
Desde que me entendo por gente, minha família segue a Deus. Cresci, desde pequeno, indo à igreja todos os finais de semana, participando da escolinha bíblica para os menores, fazendo culto familiar em casa todos os dias, vendo meus pais pregarem o evangelho, assistindo a conversas bíblicas. Sendo assim, acostumei-me a respirar esse ar evangélico, a conversar sobre coisas da igreja, da Bíblia e sobre Deus.
E você sabe que toda criança é cheia de perguntas, né? Aquelas com as quais a criança bombardeia o adulto. “Por que isso? Por que aquilo?”
Isso é normal, pois a criança não veio ao mundo sabendo das coisas. Quando se depara com um monte de novidades, ela quer entender. Agora, uma criança que é criada em uma casa onde se fala de Deus, constantemente, muitas das perguntas também serão relacionadas a Deus. “Pai, por que eu tenho que chamar a Deus de pai também?” “Mãe, por que Jesus não frequentava a escola?” “Como a gente vai ser quando chegar no Céu?” E, por aí vai... Não sei se é porque eu deixava meus pais, tios, líderes da igreja, pessoas mais velhas, professores, todo mundo tonto com tantas perguntas, que muitas vezes eu ouvi a mesma resposta: “Deuteronômio 29:29.”
Você já viu o que está escrito lá? “As coisas encobertas pertencem ao Senhor, o nosso Deus, mas as reveladas pertencem a nós, e aos nossos filhos, para sempre, para que sigamos todas as palavras desta lei.” Ou seja, o que não está encoberto, a nós pertence, mas o que está encoberto, ao Senhor pertence. E ponto final. Isso queria dizer que, se não tinha explicação para alguma coisa, era porque Deus não queria dizer, e isso era um segredo dEle, o qual a gente não devia perscrutar. Então, eu pensava: Está bem. Se Deus quer assim, vou discutir o quê?
Com o passar do tempo, à medida que fui crescendo, estudando e ampliando minha visão de mundo e meu acervo de informações, descobri algo que não sabia se era muito triste ou muito bom: tinha muita coisa que antes eu não pensava que estaria revelada, mas que na realidade estava sim. Na prática, já tinha perguntado sobre tal assunto e tinha recebido a resposta “Deuteronômio 29:29”, isto é, só Deus sabe, não temos como saber. Mas descobri que tinha como saber. O que eu não sabia antes era por pura ignorância.
Então, Deuteronômio 29:29 estava com problemas? Não! O problema era usá-lo de maneira errada. Não devemos nos conformar com a ignorância. Aprendi que esse verso não pode servir como uma desculpa esfarrapada para a ociosidade da pesquisa. Não escudemos nossa ignorância!
Valdeci Júnior
Fátima Silva