-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
18
|João 20:18|
erchetai a=mariam tsb=maria ê magdalênê a=aggellousa tsb=apaggellousa tois mathêtais oti a=eôraka tsb=eôraken ton kurion kai tauta eipen autê
-
19
|João 20:19|
ousês oun opsias tê êmera ekeinê tê mia tsb=tôn sabbatôn kai tôn thurôn kekleismenôn opou êsan oi mathêtai tsb=sunêgmenoi dia ton phobon tôn ioudaiôn êlthen o iêsous kai estê eis to meson kai legei autois eirênê umin
-
20
|João 20:20|
kai touto eipôn edeixen tsb=autois tas cheiras kai tên pleuran a=autois tsb=autou echarêsan oun oi mathêtai idontes ton kurion
-
21
|João 20:21|
eipen oun autois a=[o tsb=o a=iêsous] tsb=iêsous palin eirênê umin kathôs apestalken me o patêr kagô pempô umas
-
22
|João 20:22|
kai touto eipôn enephusêsen kai legei autois labete pneuma agion
-
23
|João 20:23|
an tinôn aphête tas amartias a=apheôntai tsb=aphientai autois an tinôn kratête kekratêntai
-
24
|João 20:24|
thômas de eis ek tôn dôdeka o legomenos didumos ouk ên met autôn ote êlthen tsb=o iêsous
-
25
|João 20:25|
elegon oun autô oi alloi mathêtai eôrakamen ton kurion o de eipen autois ean mê idô en tais chersin autou ton tupon tôn êlôn kai balô ton daktulon mou eis ton tupon tôn êlôn kai balô a=mou tên cheira tsb=mou eis tên pleuran autou ou mê pisteusô
-
26
|João 20:26|
kai meth êmeras oktô palin êsan esô oi mathêtai autou kai thômas met autôn erchetai o iêsous tôn thurôn kekleismenôn kai estê eis to meson kai eipen eirênê umin
-
27
|João 20:27|
eita legei tô thôma phere ton daktulon sou ôde kai ide tas cheiras mou kai phere tên cheira sou kai bale eis tên pleuran mou kai mê ginou apistos alla pistos
-
-
Sugestões

Clique para ler Ezequiel 14-17
01 de setembro LAB 610
ALGUÉM
Ezequiel 14-17
Tente identificar quem é esta pessoa. Sua origem e nascimento aconteceram um lugar inóspito e sem amor. Seu nascimento foi assim: no dia em que ela nasceu, seu cordão umbilical não foi cortado, ela não foi lavada com água, para que ficasse limpa, não foi higienizada, nem enrolada em panos. Ninguém olhou para ela com piedade nem teve suficiente compaixão para fazer qualquer uma destas coisas por ela. Ao contrário, ela foi jogada fora, em campo aberto, pois, no dia em que nasceu, foi desprezada.
Então, passando um prÃncipe por perto, ele a viu esperneando em seu sangue e, enquanto ela jazia ali em sangue, ele lhe disse: Viva! E aquele prÃncipe a fez crescer como uma flor. Ela cresceu, desenvolveu-se e tornou-se a mais linda das jóias. Seus seios formaram-se e seu cabelo cresceu, mas ela ainda estava totalmente nua.
Mais tarde, quando o prÃncipe passou de novo por perto, ele olhou-a e viu que ela já tinha idade suficiente para amar; então o prÃncipe estendeu a sua capa sobre ela e cobriu sua nudez. Ele fez juramento e estabeleceu uma aliança com ela - palavra de senhor soberano - e ela se tornou dele.
Ele tinha lhe dado banho com água e, ao lavá-la, limpou seu sangue e a perfumou. O prÃncipe colocou nela um vestido bordado e lindas sandálias de peles de animais marinhos. Vestiu-a de linho fino e a cobriu de roupas caras. Adornou-a com jóias; pôs braceletes em seus braços e uma gargantilha em torno de seu pescoço; deu-lhe um pendente, pôs brincos em suas orelhas e uma linda coroa em sua cabeça. E assim, ela foi adornada com outro e prata; suas roupas eram de linho fino, tecido caro e pano bordado. Sua comida era sempre do bom e do melhor. Ela se tornou muito linda, uma rainha. Sua fama espalhou-se entre as nações por sua beleza, porque o esplendor que o prÃncipe lhe deu tornou perfeita a sua formosura. Coisa de gente grande. Nobreza!
Mas, ela se aproveitou da sua beleza e usou a sua fama para dormir com qualquer um que passava, concedendo-lhes os seus favores sexuais. Usou seus vestidos para forrar o chão na própria plataforma da igreja, onde, ali, entregava-se a qualquer um, como prostituta. Ela apanhou as jóias finas que o prÃncipe tinha lhe dado e usou todas em orgias, gastou todo o mantimento de comida com os amantes e, para ficar livre, matou os seus próprios filhos que eram também do prÃncipe.
Sabe quem é? É o sÃmbolo bÃblico das pessoas que são de Deus, mas vivem em pecado. Pode ser você e eu, diante dEle.
Valdeci Júnior
Fátima Silva