-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
13
|Marcos 12:13|
kai apostellousin pros auton tinas tôn pharisaiôn kai tôn êrôdianôn ina auton agreusôsin logô
-
14
|Marcos 12:14|
a=kai tsb=oi tsb=de elthontes legousin autô didaskale oidamen oti alêthês ei kai ou melei soi peri oudenos ou gar blepeis eis prosôpon anthrôpôn all ep alêtheias tên odon tou theou didaskeis exestin a=dounai kênson kaisari tsb=dounai ê ou tsb=12:15 dômen
-
15
|Marcos 12:15|
[]
-
16
|Marcos 12:16|
oi de ênegkan kai legei autois tinos ê eikôn autê kai ê epigraphê oi de a=eipan tsb=eipon autô kaisaros
-
17
|Marcos 12:17|
tsb=kai tsb=apokritheis o a=de iêsous eipen autois tsb=apodote ta kaisaros a=apodote kaisari kai ta tou theou tô theô kai a=exethaumazon tsb=ethaumasan ep autô
-
18
|Marcos 12:18|
kai erchontai saddoukaioi pros auton oitines legousin anastasin mê einai kai a=epêrôtôn tsb=epêrôtêsan auton legontes
-
19
|Marcos 12:19|
didaskale a=môusês tsb=môsês egrapsen êmin oti ean tinos adelphos apothanê kai katalipê gunaika kai tsb=tekna mê aphê a=teknon ina labê o adelphos autou tên gunaika tsb=autou kai exanastêsê sperma tô adelphô autou
-
20
|Marcos 12:20|
epta s=oun adelphoi êsan kai o prôtos elaben gunaika kai apothnêskôn ouk aphêken sperma
-
21
|Marcos 12:21|
kai o deuteros elaben autên kai apethanen a=mê a=katalipôn tsb=kai tsb=oude tsb=autos tsb=aphêken sperma kai o tritos ôsautôs
-
22
|Marcos 12:22|
kai tsb=elabon tsb=autên oi epta tsb=kai ouk aphêkan sperma a=eschaton tsb=eschatê pantôn tsb=apethanen kai ê gunê a=apethanen
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 5-7
11 de maio LAB 497
OBVIAMENTE
2Crônicas 05-07
Se você ligar para mim, meu telefone irá tocar. Se passar um e-mail, chegará no meu computador. Se escrever uma carta, o correio irá me entregar. Você irá dizer: “Dãh!” Tão óbvio, não?
No entanto, esse é ponto: a obviedade. Esse é um problema que podemos ter: nos esquecemos justamente do mais básico, do óbvio. Como somos burros! Preocupamo-nos com tanta coisa sofisticada e nos esquecemos do essencial, que geralmente é o mais simples. Quer ver só? Relembrando sobre o que escrevi no primeiro parágrafo, lembra daquele versículo memorável, que muita gente sabe até de cor, que diz: “Se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar e orar, buscar a minha face e se afastar dos seus maus caminhos, dos céus o ouvirei, perdoarei o seu pecado e curarei a sua terra?” Você sabe que essas palavras eram tão óbvias que, no contexto deles, elas chegavam a ser lugar-comum? Não entendo como Deus tem tanta paciência - se dar ao sacrifício de “redundar tantas redundâncias” para ver se numa dessas voltas, talvez consiga nos laçar para o Seu coração, Seu abraço.
O verso de 2Crônicas 7:14 era óbvio porque, se lermos desde o capítulo anterior, vemos que havia acontecido exatamente isso. Veja bem: 2Crônicas 6:12 em diante mostra uma longa oração de Salomão. Ele estava buscando a Deus. Aí, quando entra aí o capítulo sete, diz que “Assim que Salomão acabou de orar, desceu fogo do céu e consumiu o holocausto e os sacrifícios, e a glória do SENHOR encheu o templo”. O verso doze declara que “o SENHOR lhe apareceu de noite e disse: “Ouvi sua oração, e escolhi este lugar para mim, como um templo para sacrifícios”. Logo a seguir, quando estava mais que demonstrado que quando alguém ora a Deus de todo o coração, com todo o seu desempenho, a oração toca o coração de Deus, quando isso tinha acabado de acontecer com Salomão, Deus fala as palavras que destaquei acima: “se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar e orar, buscar a minha face e se...”
Para que falar isso se Salomão havia acabado de chamar pelo nome de Deus? Ele não tinha acabado de se humilhar? Não tinha acabado de orar, de buscar a face do Senhor? Não tinha acabado de se converter dos seus maus caminhos? E Deus não tinha acabado de ouvir Salomão? O Senhor não tinha acabado de perdoar seus pecados? Ele não tinha acabado de abençoar a terra de Salomão? Então para que dizer que se alguém O buscasse, Ele atenderia? Para que redundar?
É porque, infelizmente e obviamente, nós esquecemos.
Valdeci Júnior
Fátima Silva