-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
19
|João 16:19|
egnô a=[o] tsb=oun tsb=o iêsous oti êthelon auton erôtan kai eipen autois peri toutou zêteite met allêlôn oti eipon mikron kai ou theôreite me kai palin mikron kai opsesthe me
-
20
|João 16:20|
amên amên legô umin oti klausete kai thrênêsete umeis o de kosmos charêsetai umeis tsb=de lupêthêsesthe all ê lupê umôn eis charan genêsetai
-
21
|João 16:21|
ê gunê otan tiktê lupên echei oti êlthen ê ôra autês otan de gennêsê to paidion ab=ouketi ts=ouk ts=eti mnêmoneuei tês thlipseôs dia tên charan oti egennêthê anthrôpos eis ton kosmon
-
22
|João 16:22|
kai umeis oun tsb=lupên tsb=men nun a=men a=lupên echete palin de opsomai umas kai charêsetai umôn ê kardia kai tên charan umôn oudeis airei aph umôn
-
23
|João 16:23|
kai en ekeinê tê êmera eme ouk erôtêsete ouden amên amên legô umin tsb=oti tsb=osa an a=ti aitêsête ton patera en tô onomati mou dôsei umin
-
24
|João 16:24|
eôs arti ouk êtêsate ouden en tô onomati mou aiteite kai a=lêmpsesthe tsb=lêpsesthe ina ê chara umôn ê peplêrômenê
-
25
|João 16:25|
tauta en paroimiais lelalêka umin bt=all erchetai ôra ote ab=ouketi ts=ouk ts=eti en paroimiais lalêsô umin alla parrêsia peri tou patros a=apaggelô tsb=anaggelô umin
-
26
|João 16:26|
en ekeinê tê êmera en tô onomati mou aitêsesthe kai ou legô umin oti egô erôtêsô ton patera peri umôn
-
27
|João 16:27|
autos gar o patêr philei umas oti umeis eme pephilêkate kai pepisteukate oti egô para a=[tou] tsb=tou theou exêlthon
-
28
|João 16:28|
exêlthon para tou patros kai elêlutha eis ton kosmon palin aphiêmi ton kosmon kai poreuomai pros ton patera
-
-
Sugestões

Clique para ler Ezequiel 14-17
01 de setembro LAB 610
ALGUÉM
Ezequiel 14-17
Tente identificar quem é esta pessoa. Sua origem e nascimento aconteceram um lugar inóspito e sem amor. Seu nascimento foi assim: no dia em que ela nasceu, seu cordão umbilical não foi cortado, ela não foi lavada com água, para que ficasse limpa, não foi higienizada, nem enrolada em panos. Ninguém olhou para ela com piedade nem teve suficiente compaixão para fazer qualquer uma destas coisas por ela. Ao contrário, ela foi jogada fora, em campo aberto, pois, no dia em que nasceu, foi desprezada.
Então, passando um prÃncipe por perto, ele a viu esperneando em seu sangue e, enquanto ela jazia ali em sangue, ele lhe disse: Viva! E aquele prÃncipe a fez crescer como uma flor. Ela cresceu, desenvolveu-se e tornou-se a mais linda das jóias. Seus seios formaram-se e seu cabelo cresceu, mas ela ainda estava totalmente nua.
Mais tarde, quando o prÃncipe passou de novo por perto, ele olhou-a e viu que ela já tinha idade suficiente para amar; então o prÃncipe estendeu a sua capa sobre ela e cobriu sua nudez. Ele fez juramento e estabeleceu uma aliança com ela - palavra de senhor soberano - e ela se tornou dele.
Ele tinha lhe dado banho com água e, ao lavá-la, limpou seu sangue e a perfumou. O prÃncipe colocou nela um vestido bordado e lindas sandálias de peles de animais marinhos. Vestiu-a de linho fino e a cobriu de roupas caras. Adornou-a com jóias; pôs braceletes em seus braços e uma gargantilha em torno de seu pescoço; deu-lhe um pendente, pôs brincos em suas orelhas e uma linda coroa em sua cabeça. E assim, ela foi adornada com outro e prata; suas roupas eram de linho fino, tecido caro e pano bordado. Sua comida era sempre do bom e do melhor. Ela se tornou muito linda, uma rainha. Sua fama espalhou-se entre as nações por sua beleza, porque o esplendor que o prÃncipe lhe deu tornou perfeita a sua formosura. Coisa de gente grande. Nobreza!
Mas, ela se aproveitou da sua beleza e usou a sua fama para dormir com qualquer um que passava, concedendo-lhes os seus favores sexuais. Usou seus vestidos para forrar o chão na própria plataforma da igreja, onde, ali, entregava-se a qualquer um, como prostituta. Ela apanhou as jóias finas que o prÃncipe tinha lhe dado e usou todas em orgias, gastou todo o mantimento de comida com os amantes e, para ficar livre, matou os seus próprios filhos que eram também do prÃncipe.
Sabe quem é? É o sÃmbolo bÃblico das pessoas que são de Deus, mas vivem em pecado. Pode ser você e eu, diante dEle.
Valdeci Júnior
Fátima Silva