-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
49
|Marcos 6:49|
oi de idontes auton tsb=peripatounta epi tês thalassês a=peripatounta edoxan a=oti phantasma a=estin tsb=einai kai anekraxan
-
50
|Marcos 6:50|
pantes gar auton eidon kai etarachthêsan a=o a=de a=euthus tsb=kai tsb=eutheôs elalêsen met autôn kai legei autois tharseite egô eimi mê phobeisthe
-
51
|Marcos 6:51|
kai anebê pros autous eis to ploion kai ekopasen o anemos kai lian a=[ek tsb=ek a=perissou] tsb=perissou en eautois existanto tsb=kai tsb=ethaumazon
-
52
|Marcos 6:52|
ou gar sunêkan epi tois artois a=all ên tsb=gar ab=autôn ê kardia ts=autôn pepôrômenê
-
53
|Marcos 6:53|
kai diaperasantes tsb=êlthon epi tên gên a=êlthon a=eis abs=gennêsaret t=genêsaret kai prosôrmisthêsan
-
54
|Marcos 6:54|
kai exelthontôn autôn ek tou ploiou a=euthus tsb=eutheôs epignontes auton
-
55
|Marcos 6:55|
a=periedramon tsb=peridramontes olên tên a=chôran tsb=perichôron ekeinên a=kai êrxanto epi tois a=krabattois tsb=krabbatois tous kakôs echontas peripherein opou êkouon oti tsb=ekei estin
-
56
|Marcos 6:56|
kai opou an eiseporeueto eis kômas ê a=eis poleis ê a=eis agrous en tais agorais a=etithesan tsb=etithoun tous asthenountas kai parekaloun auton ina kan tou kraspedou tou imatiou autou apsôntai kai osoi an a=êpsanto tsb=êptonto autou esôzonto
-
1
|Marcos 7:1|
kai sunagontai pros auton oi pharisaioi kai tines tôn grammateôn elthontes apo ierosolumôn
-
2
|Marcos 7:2|
kai idontes tinas tôn mathêtôn autou a=oti koinais chersin tout estin aniptois a=esthiousin a=tous tsb=esthiontas artous tsb=emempsanto
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 7-9
12 de agosto LAB 590
TENTATIVAS
Jeremias 07-09
Gente que fica em cima do muro. Gente que nem é nem deixa de ser. Crente que não tem coragem de largar a igreja, mas também não tem a coragem de deixar de amar o mundo. Conhece pessoas assim? Você sabia que essas pessoas são as mais infelizes do mundo? Porque elas perdem os dois lados da moeda: a oportunidade de curtir os prazeres que o pecado oferece, numa curta e infernal vida, e também a oportunidade de viver eternamente com Deus.
O indivíduo que abre mão de todas as coisas que não são aprovadas pelos princípios bíblicos, apesar de gostar muito de tais coisas, mas por amar, integral e incondicionalmente a Jesus, será recompensado. Viverá eternamente com Deus, curtindo infinitos prazeres. Por outro lado, a pessoa que é honesta o suficiente para admitir a própria insanidade de que esse negócio de Deus e vida eterna não são com ela, perderá o Céu, mas ele viverá a vidinha curta dos prazeres doloridos deste mundo aqui.
Contudo, a pessoa que se engana não praticando as coisas erradas desse mundo, mas guardando-as no coração, é um tipo de pessoa muito tola. E o pior: você e eu corremos esse risco. É exatamente entre o povo de Deus que acontece a síndrome do povo do tempo de Jeremias. Aquele profeta presenciou, muito de perto, tal hipocrisia que acontecia na vida dos seus irmãos, conterrâneos, amigos, pastores, etc. A síndrome da inutilidade da falsa religião era desencadeada de um apego falso ao pensamento de que o templo poderia proteger do comportamento iníquo (Jeremias 7). “Igreja não salva ninguém” é um jargão que deve ser considerado. Só por ter nascido em uma família ortodoxa e ser cadastrado como um membro regular de uma igreja, você acha que será salvo? Ter cargos na igreja pode salvar alguém? Quem carrega consigo essas falsas convicções já está perdido.
O único que pode salvar é Aquele que entra em cenário em Jeremias 7-9. Ele faz de tudo para despertar o povo da sonolência mortífera quanto ao verdadeiro significado da vida religiosa. Deus é capaz de fazer de tudo o possível (e até muitas coisas impossíveis) para salvar-lhe. E nisso entra também a disciplina. O vale da matança (cáp. 7) pode ser ilustrado com uma caixa de batatas da qual você lança fora as podres a fim de ainda salvar as que estão boas. Os castigos do capítulo oito representam as atitudes de um pai que quer moldar o caráter de um filho, fazendo parte, também, do processo educacional. Escute-lhe o suspiro: “Vejam, sou eu que vou refiná-los e prová-los. Que mais posso eu fazer pelo meu povo?”
Valdeci Júnior
Fátima Silva