-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
49
|Marcos 6:49|
oi de idontes auton tsb=peripatounta epi tês thalassês a=peripatounta edoxan a=oti phantasma a=estin tsb=einai kai anekraxan
-
50
|Marcos 6:50|
pantes gar auton eidon kai etarachthêsan a=o a=de a=euthus tsb=kai tsb=eutheôs elalêsen met autôn kai legei autois tharseite egô eimi mê phobeisthe
-
51
|Marcos 6:51|
kai anebê pros autous eis to ploion kai ekopasen o anemos kai lian a=[ek tsb=ek a=perissou] tsb=perissou en eautois existanto tsb=kai tsb=ethaumazon
-
52
|Marcos 6:52|
ou gar sunêkan epi tois artois a=all ên tsb=gar ab=autôn ê kardia ts=autôn pepôrômenê
-
53
|Marcos 6:53|
kai diaperasantes tsb=êlthon epi tên gên a=êlthon a=eis abs=gennêsaret t=genêsaret kai prosôrmisthêsan
-
54
|Marcos 6:54|
kai exelthontôn autôn ek tou ploiou a=euthus tsb=eutheôs epignontes auton
-
55
|Marcos 6:55|
a=periedramon tsb=peridramontes olên tên a=chôran tsb=perichôron ekeinên a=kai êrxanto epi tois a=krabattois tsb=krabbatois tous kakôs echontas peripherein opou êkouon oti tsb=ekei estin
-
56
|Marcos 6:56|
kai opou an eiseporeueto eis kômas ê a=eis poleis ê a=eis agrous en tais agorais a=etithesan tsb=etithoun tous asthenountas kai parekaloun auton ina kan tou kraspedou tou imatiou autou apsôntai kai osoi an a=êpsanto tsb=êptonto autou esôzonto
-
1
|Marcos 7:1|
kai sunagontai pros auton oi pharisaioi kai tines tôn grammateôn elthontes apo ierosolumôn
-
2
|Marcos 7:2|
kai idontes tinas tôn mathêtôn autou a=oti koinais chersin tout estin aniptois a=esthiousin a=tous tsb=esthiontas artous tsb=emempsanto
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 5-7
11 de maio LAB 497
OBVIAMENTE
2Crônicas 05-07
Se você ligar para mim, meu telefone irá tocar. Se passar um e-mail, chegará no meu computador. Se escrever uma carta, o correio irá me entregar. Você irá dizer: “Dãh!” Tão óbvio, não?
No entanto, esse é ponto: a obviedade. Esse é um problema que podemos ter: nos esquecemos justamente do mais básico, do óbvio. Como somos burros! Preocupamo-nos com tanta coisa sofisticada e nos esquecemos do essencial, que geralmente é o mais simples. Quer ver só? Relembrando sobre o que escrevi no primeiro parágrafo, lembra daquele versículo memorável, que muita gente sabe até de cor, que diz: “Se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar e orar, buscar a minha face e se afastar dos seus maus caminhos, dos céus o ouvirei, perdoarei o seu pecado e curarei a sua terra?” Você sabe que essas palavras eram tão óbvias que, no contexto deles, elas chegavam a ser lugar-comum? Não entendo como Deus tem tanta paciência - se dar ao sacrifício de “redundar tantas redundâncias” para ver se numa dessas voltas, talvez consiga nos laçar para o Seu coração, Seu abraço.
O verso de 2Crônicas 7:14 era óbvio porque, se lermos desde o capítulo anterior, vemos que havia acontecido exatamente isso. Veja bem: 2Crônicas 6:12 em diante mostra uma longa oração de Salomão. Ele estava buscando a Deus. Aí, quando entra aí o capítulo sete, diz que “Assim que Salomão acabou de orar, desceu fogo do céu e consumiu o holocausto e os sacrifícios, e a glória do SENHOR encheu o templo”. O verso doze declara que “o SENHOR lhe apareceu de noite e disse: “Ouvi sua oração, e escolhi este lugar para mim, como um templo para sacrifícios”. Logo a seguir, quando estava mais que demonstrado que quando alguém ora a Deus de todo o coração, com todo o seu desempenho, a oração toca o coração de Deus, quando isso tinha acabado de acontecer com Salomão, Deus fala as palavras que destaquei acima: “se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar e orar, buscar a minha face e se...”
Para que falar isso se Salomão havia acabado de chamar pelo nome de Deus? Ele não tinha acabado de se humilhar? Não tinha acabado de orar, de buscar a face do Senhor? Não tinha acabado de se converter dos seus maus caminhos? E Deus não tinha acabado de ouvir Salomão? O Senhor não tinha acabado de perdoar seus pecados? Ele não tinha acabado de abençoar a terra de Salomão? Então para que dizer que se alguém O buscasse, Ele atenderia? Para que redundar?
É porque, infelizmente e obviamente, nós esquecemos.
Valdeci Júnior
Fátima Silva