-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
36
|Marcos 8:36|
ti gar a=ôphelei tsb=ôphelêsei anthrôpon a=kerdêsai tsb=ean tsb=kerdêsê ton kosmon olon kai a=zêmiôthênai tsb=zêmiôthê tên psuchên autou
-
37
|Marcos 8:37|
tsb=ê ti a=gar a=doi tsb=dôsei anthrôpos antallagma tês psuchês autou
-
38
|Marcos 8:38|
os gar ab=ean ts=an epaischunthê me kai tous emous logous en tê genea tautê tê moichalidi kai amartôlô kai o uios tou anthrôpou epaischunthêsetai auton otan elthê en tê doxê tou patros autou meta tôn aggelôn tôn agiôn
-
1
|Marcos 9:1|
kai elegen autois amên legô umin oti eisin tines tsb=tôn ôde a=tôn estêkotôn oitines ou mê geusôntai thanatou eôs an idôsin tên basileian tou theou elêluthuian en dunamei
-
2
|Marcos 9:2|
kai a=meta tsb=meth êmeras ex paralambanei o iêsous ton petron kai ton iakôbon kai b=[ton] ats=ton iôannên kai anapherei autous eis oros upsêlon kat idian monous kai metemorphôthê emprosthen autôn
-
3
|Marcos 9:3|
kai ta imatia autou b=egenonto ats=egeneto stilbonta leuka lian tsb=ôs tsb=chiôn oia gnapheus epi tês gês ou dunatai a=outôs leukanai
-
4
|Marcos 9:4|
kai ôphthê autois êlias sun a=môusei tsb=môsei kai êsan sullalountes tô iêsou
-
5
|Marcos 9:5|
kai apokritheis o petros legei tô iêsou rabbi kalon estin êmas ôde einai kai poiêsômen tsb=skênas treis a=skênas soi mian kai a=môusei tsb=môsei mian kai êlia mian
-
6
|Marcos 9:6|
ou gar êdei ti a=apokrithê b=lalêsei ts=lalêsê tsb=êsan tsb=gar ekphoboi a=gar a=egenonto
-
7
|Marcos 9:7|
kai egeneto nephelê episkiazousa autois kai a=egeneto tsb=êlthen phônê ek tês nephelês ts=legousa outos estin o uios mou o agapêtos tsb=autou akouete a=autou
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 5-7
11 de maio LAB 497
OBVIAMENTE
2Crônicas 05-07
Se você ligar para mim, meu telefone irá tocar. Se passar um e-mail, chegará no meu computador. Se escrever uma carta, o correio irá me entregar. Você irá dizer: “Dãh!” Tão óbvio, não?
No entanto, esse é ponto: a obviedade. Esse é um problema que podemos ter: nos esquecemos justamente do mais básico, do óbvio. Como somos burros! Preocupamo-nos com tanta coisa sofisticada e nos esquecemos do essencial, que geralmente é o mais simples. Quer ver só? Relembrando sobre o que escrevi no primeiro parágrafo, lembra daquele versículo memorável, que muita gente sabe até de cor, que diz: “Se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar e orar, buscar a minha face e se afastar dos seus maus caminhos, dos céus o ouvirei, perdoarei o seu pecado e curarei a sua terra?” Você sabe que essas palavras eram tão óbvias que, no contexto deles, elas chegavam a ser lugar-comum? Não entendo como Deus tem tanta paciência - se dar ao sacrifício de “redundar tantas redundâncias” para ver se numa dessas voltas, talvez consiga nos laçar para o Seu coração, Seu abraço.
O verso de 2Crônicas 7:14 era óbvio porque, se lermos desde o capítulo anterior, vemos que havia acontecido exatamente isso. Veja bem: 2Crônicas 6:12 em diante mostra uma longa oração de Salomão. Ele estava buscando a Deus. Aí, quando entra aí o capítulo sete, diz que “Assim que Salomão acabou de orar, desceu fogo do céu e consumiu o holocausto e os sacrifícios, e a glória do SENHOR encheu o templo”. O verso doze declara que “o SENHOR lhe apareceu de noite e disse: “Ouvi sua oração, e escolhi este lugar para mim, como um templo para sacrifícios”. Logo a seguir, quando estava mais que demonstrado que quando alguém ora a Deus de todo o coração, com todo o seu desempenho, a oração toca o coração de Deus, quando isso tinha acabado de acontecer com Salomão, Deus fala as palavras que destaquei acima: “se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar e orar, buscar a minha face e se...”
Para que falar isso se Salomão havia acabado de chamar pelo nome de Deus? Ele não tinha acabado de se humilhar? Não tinha acabado de orar, de buscar a face do Senhor? Não tinha acabado de se converter dos seus maus caminhos? E Deus não tinha acabado de ouvir Salomão? O Senhor não tinha acabado de perdoar seus pecados? Ele não tinha acabado de abençoar a terra de Salomão? Então para que dizer que se alguém O buscasse, Ele atenderia? Para que redundar?
É porque, infelizmente e obviamente, nós esquecemos.
Valdeci Júnior
Fátima Silva