-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
18
|Marcos 9:18|
kai opou a=ean tsb=an auton katalabê rêssei auton kai aphrizei kai trizei tous odontas tsb=autou kai xêrainetai kai a=eipa tsb=eipon tois mathêtais sou ina auto ekbalôsin kai ouk ischusan
-
19
|Marcos 9:19|
o de apokritheis a=autois tsb=autô legei ô genea apistos eôs pote pros umas esomai eôs pote anexomai umôn pherete auton pros me
-
20
|Marcos 9:20|
kai ênegkan auton pros auton kai idôn auton tsb=eutheôs to pneuma a=euthus a=sunesparaxen tsb=esparaxen auton kai pesôn epi tês gês ekulieto aphrizôn
-
21
|Marcos 9:21|
kai epêrôtêsen ton patera autou posos chronos estin ôs touto gegonen autô o de eipen a=ek paidiothen
-
22
|Marcos 9:22|
kai pollakis tsb=auton kai eis b=to pur a=auton ebalen kai eis udata ina apolesê auton all ei ti a=dunê tsb=dunasai boêthêson êmin splagchnistheis eph êmas
-
23
|Marcos 9:23|
o de iêsous eipen autô to ei a=dunê tsb=dunasai tsb=pisteusai panta dunata tô pisteuonti
-
24
|Marcos 9:24|
a=euthus tsb=kai tsb=eutheôs kraxas o patêr tou paidiou tsb=meta tsb=dakruôn elegen pisteuô tsb=kurie boêthei mou tê apistia
-
25
|Marcos 9:25|
idôn de o iêsous oti episuntrechei ochlos epetimêsen tô pneumati tô akathartô legôn autô to tsb=pneuma tsb=to alalon kai kôphon a=pneuma egô tsb=soi epitassô a=soi exelthe ex autou kai mêketi eiselthês eis auton
-
26
|Marcos 9:26|
kai a=kraxas tsb=kraxan kai polla a=sparaxas tsb=sparaxan tsb=auton exêlthen kai egeneto ôsei nekros ôste a=tous pollous legein oti apethanen
-
27
|Marcos 9:27|
o de iêsous kratêsas tsb=auton tês cheiros a=autou êgeiren auton kai anestê
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 5-7
11 de maio LAB 497
OBVIAMENTE
2Crônicas 05-07
Se você ligar para mim, meu telefone irá tocar. Se passar um e-mail, chegará no meu computador. Se escrever uma carta, o correio irá me entregar. Você irá dizer: “Dãh!” Tão óbvio, não?
No entanto, esse é ponto: a obviedade. Esse é um problema que podemos ter: nos esquecemos justamente do mais básico, do óbvio. Como somos burros! Preocupamo-nos com tanta coisa sofisticada e nos esquecemos do essencial, que geralmente é o mais simples. Quer ver só? Relembrando sobre o que escrevi no primeiro parágrafo, lembra daquele versículo memorável, que muita gente sabe até de cor, que diz: “Se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar e orar, buscar a minha face e se afastar dos seus maus caminhos, dos céus o ouvirei, perdoarei o seu pecado e curarei a sua terra?” Você sabe que essas palavras eram tão óbvias que, no contexto deles, elas chegavam a ser lugar-comum? Não entendo como Deus tem tanta paciência - se dar ao sacrifício de “redundar tantas redundâncias” para ver se numa dessas voltas, talvez consiga nos laçar para o Seu coração, Seu abraço.
O verso de 2Crônicas 7:14 era óbvio porque, se lermos desde o capítulo anterior, vemos que havia acontecido exatamente isso. Veja bem: 2Crônicas 6:12 em diante mostra uma longa oração de Salomão. Ele estava buscando a Deus. Aí, quando entra aí o capítulo sete, diz que “Assim que Salomão acabou de orar, desceu fogo do céu e consumiu o holocausto e os sacrifícios, e a glória do SENHOR encheu o templo”. O verso doze declara que “o SENHOR lhe apareceu de noite e disse: “Ouvi sua oração, e escolhi este lugar para mim, como um templo para sacrifícios”. Logo a seguir, quando estava mais que demonstrado que quando alguém ora a Deus de todo o coração, com todo o seu desempenho, a oração toca o coração de Deus, quando isso tinha acabado de acontecer com Salomão, Deus fala as palavras que destaquei acima: “se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar e orar, buscar a minha face e se...”
Para que falar isso se Salomão havia acabado de chamar pelo nome de Deus? Ele não tinha acabado de se humilhar? Não tinha acabado de orar, de buscar a face do Senhor? Não tinha acabado de se converter dos seus maus caminhos? E Deus não tinha acabado de ouvir Salomão? O Senhor não tinha acabado de perdoar seus pecados? Ele não tinha acabado de abençoar a terra de Salomão? Então para que dizer que se alguém O buscasse, Ele atenderia? Para que redundar?
É porque, infelizmente e obviamente, nós esquecemos.
Valdeci Júnior
Fátima Silva