-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
48
|Marcos 10:48|
kai epetimôn autô polloi ina siôpêsê o de pollô mallon ekrazen uie ab=dauid ts=dabid eleêson me
-
49
|Marcos 10:49|
kai stas o iêsous eipen a=phônêsate auton tsb=phônêthênai kai phônousin ton tuphlon legontes autô tharsei a=egeire tsb=egeirai phônei se
-
50
|Marcos 10:50|
o de apobalôn to imation autou a=anapêdêsas tsb=anastas êlthen pros ton iêsoun
-
51
|Marcos 10:51|
kai apokritheis tsb=legei autô o iêsous a=eipen ti a=soi theleis poiêsô tsb=soi o de tuphlos eipen autô ab=rabbouni ts=rabboni ina anablepsô
-
52
|Marcos 10:52|
a=kai o tsb=de iêsous eipen autô upage ê pistis sou sesôken se kai a=euthus tsb=eutheôs aneblepsen kai êkolouthei a=autô tsb=tô tsb=iêsou en tê odô
-
1
|Marcos 11:1|
kai ote eggizousin eis a=ierosoluma tsb=ierousalêm eis b=bêthsphagê ats=bêthphagê kai bêthanian pros to oros tôn elaiôn apostellei duo tôn mathêtôn autou
-
2
|Marcos 11:2|
kai legei autois upagete eis tên kômên tên katenanti umôn kai a=euthus tsb=eutheôs eisporeuomenoi eis autên eurêsete pôlon dedemenon eph on oudeis a=oupô anthrôpôn a=ekathisen tsb=kekathiken a=lusate tsb=lusantes auton a=kai a=pherete tsb=agagete
-
3
|Marcos 11:3|
kai ean tis umin eipê ti poieite touto eipate tsb=oti o kurios autou chreian echei kai a=euthus tsb=eutheôs auton ab=apostellei a=palin ts=apostelei ôde
-
4
|Marcos 11:4|
a=kai apêlthon tsb=de kai euron b=[ton] ts=ton pôlon dedemenon pros tsb=tên thuran exô epi tou amphodou kai luousin auton
-
5
|Marcos 11:5|
kai tines tôn ekei estêkotôn elegon autois ti poieite luontes ton pôlon
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 5-7
11 de maio LAB 497
OBVIAMENTE
2Crônicas 05-07
Se você ligar para mim, meu telefone irá tocar. Se passar um e-mail, chegará no meu computador. Se escrever uma carta, o correio irá me entregar. Você irá dizer: “Dãh!” Tão óbvio, não?
No entanto, esse é ponto: a obviedade. Esse é um problema que podemos ter: nos esquecemos justamente do mais básico, do óbvio. Como somos burros! Preocupamo-nos com tanta coisa sofisticada e nos esquecemos do essencial, que geralmente é o mais simples. Quer ver só? Relembrando sobre o que escrevi no primeiro parágrafo, lembra daquele versículo memorável, que muita gente sabe até de cor, que diz: “Se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar e orar, buscar a minha face e se afastar dos seus maus caminhos, dos céus o ouvirei, perdoarei o seu pecado e curarei a sua terra?” Você sabe que essas palavras eram tão óbvias que, no contexto deles, elas chegavam a ser lugar-comum? Não entendo como Deus tem tanta paciência - se dar ao sacrifício de “redundar tantas redundâncias” para ver se numa dessas voltas, talvez consiga nos laçar para o Seu coração, Seu abraço.
O verso de 2Crônicas 7:14 era óbvio porque, se lermos desde o capítulo anterior, vemos que havia acontecido exatamente isso. Veja bem: 2Crônicas 6:12 em diante mostra uma longa oração de Salomão. Ele estava buscando a Deus. Aí, quando entra aí o capítulo sete, diz que “Assim que Salomão acabou de orar, desceu fogo do céu e consumiu o holocausto e os sacrifícios, e a glória do SENHOR encheu o templo”. O verso doze declara que “o SENHOR lhe apareceu de noite e disse: “Ouvi sua oração, e escolhi este lugar para mim, como um templo para sacrifícios”. Logo a seguir, quando estava mais que demonstrado que quando alguém ora a Deus de todo o coração, com todo o seu desempenho, a oração toca o coração de Deus, quando isso tinha acabado de acontecer com Salomão, Deus fala as palavras que destaquei acima: “se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar e orar, buscar a minha face e se...”
Para que falar isso se Salomão havia acabado de chamar pelo nome de Deus? Ele não tinha acabado de se humilhar? Não tinha acabado de orar, de buscar a face do Senhor? Não tinha acabado de se converter dos seus maus caminhos? E Deus não tinha acabado de ouvir Salomão? O Senhor não tinha acabado de perdoar seus pecados? Ele não tinha acabado de abençoar a terra de Salomão? Então para que dizer que se alguém O buscasse, Ele atenderia? Para que redundar?
É porque, infelizmente e obviamente, nós esquecemos.
Valdeci Júnior
Fátima Silva